Uczciwe pozycjonowanie wartościowych stron internetowych - moderowany katalog stron WWW.
Portal finansowy zawiera aktualne informacje finansowe oraz przedstawia kredyty bez tajemnic, wykresy indeksów giełdowych, notowania na giełdzie, jaki kredyt na pit. Bieżące informacje finansowe.
OlaTauss napisał(a) 2010.01.21:Często korzystam. Dobrze skatalogowane informacje. Naprawdę godny polecenia informator.
Strona Portal FinansowyWymienialność zewnętrzna polega na zapewnieniu przez władze monetarne jednostkom nierezydującym w danym kraju swobody w płatnościach z racji dokonywania transakcji bieżących z rezydentami danego państwa. Wymienialna waluta ma zastosowanie zewnętrzne i jest notowana na międzynarodowym rynku walutowym, a przykładem jest decyzja z 28 grudnia 1958 dotycząca zaadaptowania tego standardu przez 14 krajów Europy Zachodniej.
Standardy wymienialności walutowej to wymienialność zewnętrzna, wymienialność według zaleceń MFW, wymienialność całkowita, wymienialność wewnętrzna.
Wymienialność całkowita to założenie o niczym nieograniczonej zdolności do wypełniania międzynarodowych funkcji i niestosowaniu sie do żadnych restrykcji dewizowych.
Wymienialność według zaleceń Międzynarodowego Funduszu Walutowego to standard obowiązujący kraje członkowskie na podstawie artykułu VIII statutu MFW. Wymienialność ta występuje w trzech różnych wariantach. Albo jednostkom rezydującym w danym kraju nie zostaje narzucony obowiązek odsprzedania dewiz państwu i sprowadzania ich do kraju, co sprowadza sie do zezwolenia przez władze monetarne na posiadanie rachunków w zagranicznych bankach, albo też istnieje obowiązek sprowadzania dewiz do kraju, ale nie jest obowiązkowa ich odsprzedaż czy narzucony jest obowiązek zarówno sprowadzania jak i odsprzedaży dewiz.
Ryzyko kursowe to nic innego jak prawdopodobieństwo wystąpienia strat czy zysków finansowych. sa one wynikiem wyceny dwóch czy więcej elementów ostatecznego rozrachunku ekonomicznego w różnych walutach. Do oceny efektu ekonomicznego konieczne jest sprowadzenie wszystkich jego elementów do jednej waluty. Chodzi mianowicie o przeliczenie na przykład kosztów czy przychodów na walutę w ktorej prowadzona jest analiza. Ryzyko kuroswe dotyczy najbardziej importerów, eksporterów i kredytobiorców, ktorzy zadłużyli sie walucie innej, niż uzyskiwane przychody. a wiec tych wszystkich, ktorzy działają na rynku walutowym.
Opis: Ryzyko kursowe i rynek walutowyWymienialność wewnętrzna dotyczyła założeń, ze nienaruszony jest swobodny dostęp do dewiz niezbędnych do płatności z racji większości czy całkowitej liczby transakcji bieżących.
Najważniejszymi uczestnikami rynku walutowego sa inwestorzy, podmioty zajmujące sie eksportem bądź importem towarów bądź usług. Do trzeciej istotnej grupy uczestników rynku walutowego należą banki centralne.
Rynek walutowy to mianowicie rynek, na ktorym handluje sie walutami, a wiec dewizami. Na rynku tym ważną wartością jest kurs walutowy, ktory odzwierciedla stosunek ceny między dwoma walutami.
Opis: Obszar walutowyKraje, ktore wchodzą do określonego obszaru walutowego cechuje to ze na mocy zawartych formalnych porozumień stosują jednolite zasady polityki walutowej. Polegają one na ustaleniu i stosowaniu jednolitego sposobu określania kursu walut, wyborze jednakowego aktywu, w ktorym sa utrzymywane ich rezerwy walutowe, a także jednolitych zasad rozliczeń walutowych wewnątrz danego obszaru walutowej.
Za prekursora koncepcji optymalnego obszaru walutowego uważa sie kanadyjskiego ekonomistę Roberta Mundella, laureata nagrody Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii w 1999 roku.
Obszar walutowy to określony region świata, na ktorym funkcjonuje wspólna waluta. Może to być również wiele walut o stałych kursach wymiennych.
Optymalny obszar walutowy jest to określony region, gdzie używanie wspólnej waluty nie pociąga za sobą żadnych strat. Straty takie można odnotować w dobrobycie. Przez optymalny obszar walutowy zwiększa sie jego zdolność do lepszego zaspokajania potrzeb zamieszkującej go ludności. Przykładem takiego obszaru jest strefa euro w UE.
Sytuacja taka wygląda w ten sposób, ze jezeli zagraniczna stopa procentowa nie zmieni się, to spadek krajowej stopy procentowej spowoduje odpływ kapitału i waluta krajowa ulegnie deprecjacji.
Przestrzelenie kursu walutowego to zjawisko na rynku walutowym spowodowane trwałym wzrostem podaży pieniądza. Działania władz monetarnych powodują, ze zwiększa sie realna podaż pieniądza, a krajowa stopa procentowa spada, bo ceny wzrastają z opóźnieniem.
Podstawy krytyki to założenie pełnego zatrudnienia i związane z tym przyjęcie, iż zmiana podaży pieniądza wywołuje w długim okresie proporcjonalną zmianę poziomu cen, założenie, ze zmiany poziomu cen prowadzą w długim okresie do odpowiednich zmian nominalnego kursu walutowego, czego efektem jest stałość realnego kursu walutowego, hipoteza, ze rynki muszą być w równowadze.
Na osiągnięcie równowagi pozwolą jedynie oczekiwania aprecjacji w kolejnym okresie, jednak oczekiwania takie sa jednak uzasadnione tylko wtedy, kiedy deprecjacja waluty krajowej w krótkim okresie była zbyt duża.
Opis: Możliwość zabezpieczenia przed ryzykiem kursowymNajważniejsze z możliwości zabezpieczenia przed ryzykiem kursowym to Kontrakt terminowy, w ramach ktorego strony transakcji uzgadniają, ze dokonają w ściśle określonym momencie w przyszłości transakcji kupna / sprzedaży waluty po ściśle określonym kursie, a jego szczególną odmianą jest forward, opcja walutowa, w ramach ktorej jedna ze stron transakcji, za określone wynagrodzenie wyrażone dyskontem, uzyskuje możliwość zakupu / sprzedaży określonej sumy waluty po z góry ustalonym kursie, czy swap walutowy, czyli transakcja między dwoma podmiotami, polegająca na wymianie strumieni finansowych, ktorych wartość i terminy sa z góry ustalone. Ostatnia możliwość zabezpieczenia sie przed ryzykiem kursowym to hedging polegający na takim kształtowaniu przepływów pieniężnych, aby ewentualne zmiany kursu były neutralne dla przedsiębiorstwa.
Istnieje możliwość zabezpieczenia sie przed możliwym wystąpieniem ryzyka kursowego i spadkiem waluty. Dla przedsiębiorstw brak pewności co do wyrażonej we własnej walucie wartości przyszłych przepływów pieniężnych stanowi poważny problem, z tego powodu wiec w praktyce gospodarczej wytworzył sie szereg instrumentów finansowych, ktore służą minimalizacji ryzyka kursowego.
Opis: Rodzaje kryzysów walutowychKryzysy trzeciej generacji pojawiły sie po raz pierwszy w latach 1997-1998 w krajach Azji Południowo-Wschodniej – dotyczyły takich państw jak Malezja, Indonezja, Korea Południowa. Sytuacja makroekonomiczna tych państw była w owym okresie bardzo dobra, a pojawienie sie kryzysu było dużym zaskoczeniem zarówno dla inwestorów, jak i agencji ratingowych. Kryzysy azjatyckie były skutkiem złego działania elementów mikroekonomicznych tj. przedsiębiorstw, a w szczególności banków, ktore podejmowały nadmierne ryzyko w związku z udzielanymi kredytami.
Wśród kryzysów walutowych można wyróżnić kilka rodzajów. Pierwszy to kryzysy pierwszej generacji. Występowały najczęściej na przełomie lat 70. i 80. XX wieku. Przykłady to kryzysy w Meksyku, Argentynie, Brazylii. Przyczyną pojawiania sie kryzysu było przyjęcie nieprawidłowej polityki makroekonomicznej, ktora była nie do pogodzenia ze stałym czy sztywnym kursem walutowym. W krajach tych prowadzono ekspansywną politykę fiskalną, natomiast deficyty finansowano z kredytów banku centralnego, co musiało w końcu doprowadzić do kryzysu.
Kryzysy drugiej generacji pojawiały sie w latach 1992-1993 w krajach zachodniej Europy na przykład Francja, Wielka Brytania, ktore należały w tym okresie do mechanizmu ERM. System narzucał stosowanie kursu stałego z wąskim przedziałem wahań, co spowodowało problemy z utrzymaniem kursu w tym paśmie, co stwarzało sprzyjającą sytuację do przeprowadzenia ataku spekulacyjnego na walutę.
Kryzys walutowy powstaje na skutek utraty zaufania rezydentów, czyli obywateli danego kraju, podmiotów gospodarczych z siedzibami w danym kraju, ale także nierezydentów, czyli cudzoziemców, podmiotów gospodarczych z siedzibami w innych krajach do stabilności waluty danego kraju.
Kryzys walutowy to poważne naruszeniem stanu równowagi gospodarczej. Ma on kilka symptomów. Wystąpienie kryzysu walutowego objawia sie spadkiem kursu waluty krajowej, silnym wzrostem krótkoterminowych stóp procentowych. Powody wystąpienia kryzysu walutowego mogą być różne. sa to takie powody symptomów kryzysu walutowego, jak odpływ kapitału zagranicznego i krajowego, podnoszenie stóp procentowych przez bank centralny w celu obrony waluty krajowej przed atakami spekulacyjnymi, spadek rezerw walutowych banku centralnego.
Frank szwajcarski, to waluta Szwajcarii i Liechtensteinu, ktora została oznaczonae wg ISO 4217: „CHF”, co z z łac. znaczy Confoederatio Helvetica Franc.
Opis: Frank szwajcarskiBezpośrednim skutkiem utraty wspomnianego zaufania jest spadek kursu waluty krajowej, ktory potęguje sie i owocuje kryzysem walutowym.
Frank szwajcarski to obok dolara amerykańskiego, euro, jena japońskiego i funta szterlinga, jedna z podstawowych walut wymienialnych świata. Do roku 1967 monety o nominałach 1/2, 1, 2 i 5 Franków były wykonane ze srebra; od roku 1968 zaprzestano bicia srebnych monet obiegowych. Banknoty występują w nominałach 10, 20, 50, 100, 200 i 1000 franków.
Jeden frank szwajcarski dzieli sie na 100 centymów, co wg nazewnictwa francuskiego znaczy centimes czy 100 rappenów określanych tak w części niemieckojęzycznej, od niem. Rappen.
W związku z tym coraz większą popularnością cieszyły sie w Polsce kredyty nominowane we frankach szwajcarskich. Podczas osłabienia kursu złotego raty kredytów nominowanych w CHF znacznie wzrosły, problem ten dotyczył w lutym 2009 około 600 tys. Polaków.
Dla Polaków bardzo charakterystyczne sa kredyty w walucie Szwajcarii. Wynika to z stosunkowo wysokiej inflacji w Polsce, rosnącymi stopami procentowymi Narodowego Banku Polskiego i coraz wyższą rynkową stawką WIBOR, od ktorej bezpośrednio zależy oprocentowanie kredytów w złotych, ich oprocentowanie rosło.
Opis: Funt szterlingSymbol międzynarodowy funta to GBP. Funt to oficjalna jednostka monetarna w Wielkiej Brytanii.
1 funt dzieli sie na 100 pensów, a w obiegu znajdują sie monety o nominałach: 1p, 2p, 5p, 10p, 20p, 50p, £1, £2; i banknoty: £1 – tylko w Szkocji, £5, £10, £20, £50, £100 – tylko w Szkocji.
Funt szterling to nieoficjalna nazwa funta brytyjskiego.
Historia funta jest również ciekawa. Funt bowiem do 15 lutego 1971 funt dzielił sie na 240 pensów zapisywanych „d” od słowa denar, bądź na 20 szylingów „l”, bądź „s” od solid. Pens po przejściu na system dziesiątkowy w 1971 z racji różnicy wartości był początkowo nazywany nowym pensem.
Funt szterling dzieli sie na 100 pensów, ktorego symbolem jest „p” i tak często jest określany w mowie potocznej w języku angielskim.
W celu odróżnienia jednostki pieniężnej od jednostki wagi dodano słowo szterling, co w przypadku srebra można przetłumaczyć z angielskiego jako „wysokiej próby”.
Funt szterling jest często oznaczany symbolem £ Symbol jest pisaną w starym stylu wielką literą L,a skrót pochodzi od łacińskiego słowa libra oznaczającego zarówno wagę, jak i jednostkę masy – funt.
Opis: Jen
informacje finansowe)Jej kod walutowy wg ISO 4217: JPY. Trzeba koniecznie napisać o tym, ze jen (¥) to jedna z najważniejszych walut na świecie., pomimo ze kurs jena nie ma zbyt dużego znaczenia dla gospodarki Polski i innych krajów europejskich. Znaczny wpływ ma co najwyżej na ceny elektroniki, ktora przecież jest importowana z tamtych terenów głównie. Jen i jego kurs jest jednak jest bardzo ważny w strefie Pacyfiku, a także istotny dla gospodarki Stanów Zjednoczonych.
Jen znaczy z języka japońskiego tyle co koło, krąg. Jest to jednostka walutowa Japonii.
Link: « Previous Entries
Historia jena sięga 1872 roku i rewolucji Meiji. Wtedy jen zastąpił dotychczasowy bardzo złożony system walutowy. Nowy, dziesiętny system był wzorowany na zachodnich systemach walutowych, 1 jen dzielił sie na 100 senów i 1000 rinów , ktore to zostały wycofane z obiegu w 1954. W 1885 Bank Japonii wyemitował pierwsze banknoty, choć początkowo jen miał być monetą złotą (1,5 grama), jednak szybko w obiegu znalazły sie także monety srebrne.
notowania)
wykresy indeksów)
Strona Portal FinansowyWymienialność zewnętrzna polega na zapewnieniu przez władze monetarne jednostkom nierezydującym w danym kraju swobody w płatnościach z racji dokonywania transakcji bieżących z rezydentami danego państwa. Wymienialna waluta ma zastosowanie zewnętrzne i jest notowana na międzynarodowym rynku walutowym, a przykładem jest decyzja z 28 grudnia 1958 dotycząca zaadaptowania tego standardu przez 14 krajów Europy Zachodniej.
Standardy wymienialności walutowej to wymienialność zewnętrzna, wymienialność według zaleceń MFW, wymienialność całkowita, wymienialność wewnętrzna.
Wymienialność całkowita to założenie o niczym nieograniczonej zdolności do wypełniania międzynarodowych funkcji i niestosowaniu sie do żadnych restrykcji dewizowych.
Wymienialność według zaleceń Międzynarodowego Funduszu Walutowego to standard obowiązujący kraje członkowskie na podstawie artykułu VIII statutu MFW. Wymienialność ta występuje w trzech różnych wariantach. Albo jednostkom rezydującym w danym kraju nie zostaje narzucony obowiązek odsprzedania dewiz państwu i sprowadzania ich do kraju, co sprowadza sie do zezwolenia przez władze monetarne na posiadanie rachunków w zagranicznych bankach, albo też istnieje obowiązek sprowadzania dewiz do kraju, ale nie jest obowiązkowa ich odsprzedaż czy narzucony jest obowiązek zarówno sprowadzania jak i odsprzedaży dewiz.
Ryzyko kursowe to nic innego jak prawdopodobieństwo wystąpienia strat czy zysków finansowych. sa one wynikiem wyceny dwóch czy więcej elementów ostatecznego rozrachunku ekonomicznego w różnych walutach. Do oceny efektu ekonomicznego konieczne jest sprowadzenie wszystkich jego elementów do jednej waluty. Chodzi mianowicie o przeliczenie na przykład kosztów czy przychodów na walutę w ktorej prowadzona jest analiza. Ryzyko kuroswe dotyczy najbardziej importerów, eksporterów i kredytobiorców, ktorzy zadłużyli sie walucie innej, niż uzyskiwane przychody. a wiec tych wszystkich, ktorzy działają na rynku walutowym.
Opis: Ryzyko kursowe i rynek walutowyWymienialność wewnętrzna dotyczyła założeń, ze nienaruszony jest swobodny dostęp do dewiz niezbędnych do płatności z racji większości czy całkowitej liczby transakcji bieżących.
Najważniejszymi uczestnikami rynku walutowego sa inwestorzy, podmioty zajmujące sie eksportem bądź importem towarów bądź usług. Do trzeciej istotnej grupy uczestników rynku walutowego należą banki centralne.
Rynek walutowy to mianowicie rynek, na ktorym handluje sie walutami, a wiec dewizami. Na rynku tym ważną wartością jest kurs walutowy, ktory odzwierciedla stosunek ceny między dwoma walutami.
Opis: Obszar walutowyKraje, ktore wchodzą do określonego obszaru walutowego cechuje to ze na mocy zawartych formalnych porozumień stosują jednolite zasady polityki walutowej. Polegają one na ustaleniu i stosowaniu jednolitego sposobu określania kursu walut, wyborze jednakowego aktywu, w ktorym sa utrzymywane ich rezerwy walutowe, a także jednolitych zasad rozliczeń walutowych wewnątrz danego obszaru walutowej.
Za prekursora koncepcji optymalnego obszaru walutowego uważa sie kanadyjskiego ekonomistę Roberta Mundella, laureata nagrody Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii w 1999 roku.
Obszar walutowy to określony region świata, na ktorym funkcjonuje wspólna waluta. Może to być również wiele walut o stałych kursach wymiennych.
Optymalny obszar walutowy jest to określony region, gdzie używanie wspólnej waluty nie pociąga za sobą żadnych strat. Straty takie można odnotować w dobrobycie. Przez optymalny obszar walutowy zwiększa sie jego zdolność do lepszego zaspokajania potrzeb zamieszkującej go ludności. Przykładem takiego obszaru jest strefa euro w UE.
Sytuacja taka wygląda w ten sposób, ze jezeli zagraniczna stopa procentowa nie zmieni się, to spadek krajowej stopy procentowej spowoduje odpływ kapitału i waluta krajowa ulegnie deprecjacji.
Przestrzelenie kursu walutowego to zjawisko na rynku walutowym spowodowane trwałym wzrostem podaży pieniądza. Działania władz monetarnych powodują, ze zwiększa sie realna podaż pieniądza, a krajowa stopa procentowa spada, bo ceny wzrastają z opóźnieniem.
Podstawy krytyki to założenie pełnego zatrudnienia i związane z tym przyjęcie, iż zmiana podaży pieniądza wywołuje w długim okresie proporcjonalną zmianę poziomu cen, założenie, ze zmiany poziomu cen prowadzą w długim okresie do odpowiednich zmian nominalnego kursu walutowego, czego efektem jest stałość realnego kursu walutowego, hipoteza, ze rynki muszą być w równowadze.
Na osiągnięcie równowagi pozwolą jedynie oczekiwania aprecjacji w kolejnym okresie, jednak oczekiwania takie sa jednak uzasadnione tylko wtedy, kiedy deprecjacja waluty krajowej w krótkim okresie była zbyt duża.
Opis: Możliwość zabezpieczenia przed ryzykiem kursowym
wykresy indeksów)Najważniejsze z możliwości zabezpieczenia przed ryzykiem kursowym to Kontrakt terminowy, w ramach ktorego strony transakcji uzgadniają, ze dokonają w ściśle określonym momencie w przyszłości transakcji kupna / sprzedaży waluty po ściśle określonym kursie, a jego szczególną odmianą jest forward, opcja walutowa, w ramach ktorej jedna ze stron transakcji, za określone wynagrodzenie wyrażone dyskontem, uzyskuje możliwość zakupu / sprzedaży określonej sumy waluty po z góry ustalonym kursie, czy swap walutowy, czyli transakcja między dwoma podmiotami, polegająca na wymianie strumieni finansowych, ktorych wartość i terminy sa z góry ustalone. Ostatnia możliwość zabezpieczenia sie przed ryzykiem kursowym to hedging polegający na takim kształtowaniu przepływów pieniężnych, aby ewentualne zmiany kursu były neutralne dla przedsiębiorstwa.
Istnieje możliwość zabezpieczenia sie przed możliwym wystąpieniem ryzyka kursowego i spadkiem waluty. Dla przedsiębiorstw brak pewności co do wyrażonej we własnej walucie wartości przyszłych przepływów pieniężnych stanowi poważny problem, z tego powodu wiec w praktyce gospodarczej wytworzył sie szereg instrumentów finansowych, ktore służą minimalizacji ryzyka kursowego.
Opis: Rodzaje kryzysów walutowych
finanse)Kryzysy trzeciej generacji pojawiły sie po raz pierwszy w latach 1997-1998 w krajach Azji Południowo-Wschodniej – dotyczyły takich państw jak Malezja, Indonezja, Korea Południowa. Sytuacja makroekonomiczna tych państw była w owym okresie bardzo dobra, a pojawienie sie kryzysu było dużym zaskoczeniem zarówno dla inwestorów, jak i agencji ratingowych. Kryzysy azjatyckie były skutkiem złego działania elementów mikroekonomicznych tj. przedsiębiorstw, a w szczególności banków, ktore podejmowały nadmierne ryzyko w związku z udzielanymi kredytami.
Wśród kryzysów walutowych można wyróżnić kilka rodzajów. Pierwszy to kryzysy pierwszej generacji. Występowały najczęściej na przełomie lat 70. i 80. XX wieku. Przykłady to kryzysy w Meksyku, Argentynie, Brazylii. Przyczyną pojawiania sie kryzysu było przyjęcie nieprawidłowej polityki makroekonomicznej, ktora była nie do pogodzenia ze stałym czy sztywnym kursem walutowym. W krajach tych prowadzono ekspansywną politykę fiskalną, natomiast deficyty finansowano z kredytów banku centralnego, co musiało w końcu doprowadzić do kryzysu.
Kryzysy drugiej generacji pojawiały sie w latach 1992-1993 w krajach zachodniej Europy na przykład Francja, Wielka Brytania, ktore należały w tym okresie do mechanizmu ERM. System narzucał stosowanie kursu stałego z wąskim przedziałem wahań, co spowodowało problemy z utrzymaniem kursu w tym paśmie, co stwarzało sprzyjającą sytuację do przeprowadzenia ataku spekulacyjnego na walutę.
Kryzys walutowy powstaje na skutek utraty zaufania rezydentów, czyli obywateli danego kraju, podmiotów gospodarczych z siedzibami w danym kraju, ale także nierezydentów, czyli cudzoziemców, podmiotów gospodarczych z siedzibami w innych krajach do stabilności waluty danego kraju.
Kryzys walutowy to poważne naruszeniem stanu równowagi gospodarczej. Ma on kilka symptomów. Wystąpienie kryzysu walutowego objawia sie spadkiem kursu waluty krajowej, silnym wzrostem krótkoterminowych stóp procentowych. Powody wystąpienia kryzysu walutowego mogą być różne. sa to takie powody symptomów kryzysu walutowego, jak odpływ kapitału zagranicznego i krajowego, podnoszenie stóp procentowych przez bank centralny w celu obrony waluty krajowej przed atakami spekulacyjnymi, spadek rezerw walutowych banku centralnego.
Frank szwajcarski, to waluta Szwajcarii i Liechtensteinu, ktora została oznaczonae wg ISO 4217: „CHF”, co z z łac. znaczy Confoederatio Helvetica Franc.
Opis: Frank szwajcarskiBezpośrednim skutkiem utraty wspomnianego zaufania jest spadek kursu waluty krajowej, ktory potęguje sie i owocuje kryzysem walutowym.
Frank szwajcarski to obok dolara amerykańskiego, euro, jena japońskiego i funta szterlinga, jedna z podstawowych walut wymienialnych świata. Do roku 1967 monety o nominałach 1/2, 1, 2 i 5 Franków były wykonane ze srebra; od roku 1968 zaprzestano bicia srebnych monet obiegowych. Banknoty występują w nominałach 10, 20, 50, 100, 200 i 1000 franków.
Jeden frank szwajcarski dzieli sie na 100 centymów, co wg nazewnictwa francuskiego znaczy centimes czy 100 rappenów określanych tak w części niemieckojęzycznej, od niem. Rappen.
W związku z tym coraz większą popularnością cieszyły sie w Polsce
kredyty nominowane we frankach szwajcarskich. Podczas osłabienia kursu złotego raty kredytów nominowanych w CHF znacznie wzrosły, problem ten dotyczył w lutym 2009 około 600 tys. Polaków.
Dla Polaków bardzo charakterystyczne sa
kredyty w walucie Szwajcarii. Wynika to z stosunkowo wysokiej inflacji w Polsce, rosnącymi stopami procentowymi Narodowego Banku Polskiego i coraz wyższą rynkową stawką WIBOR, od ktorej bezpośrednio zależy oprocentowanie kredytów w złotych, ich oprocentowanie rosło.
Symbol międzynarodowy funta to GBP. Funt to oficjalna jednostka monetarna w Wielkiej Brytanii.
1 funt dzieli sie na 100 pensów, a w obiegu znajdują sie monety o nominałach: 1p, 2p, 5p, 10p, 20p, 50p, £1, £2; i banknoty: £1 – tylko w Szkocji, £5, £10, £20, £50, £100 – tylko w Szkocji.
Funt szterling to nieoficjalna nazwa funta brytyjskiego.
Historia funta jest również ciekawa. Funt bowiem do 15 lutego 1971 funt dzielił sie na 240 pensów zapisywanych „d” od słowa denar, bądź na 20 szylingów „l”, bądź „s” od solid. Pens po przejściu na system dziesiątkowy w 1971 z racji różnicy wartości był początkowo nazywany nowym pensem.
Funt szterling dzieli sie na 100 pensów, ktorego symbolem jest „p” i tak często jest określany w mowie potocznej w języku angielskim.
W celu odróżnienia jednostki pieniężnej od jednostki wagi dodano słowo szterling, co w przypadku srebra można przetłumaczyć z angielskiego jako „wysokiej próby”.
Funt szterling jest często oznaczany symbolem £ Symbol jest pisaną w starym stylu wielką literą L,a skrót pochodzi od łacińskiego słowa libra oznaczającego zarówno wagę, jak i jednostkę masy – funt.
Opis: JenJej kod walutowy wg ISO 4217: JPY. Trzeba koniecznie napisać o tym, ze jen (¥) to jedna z najważniejszych walut na świecie., pomimo ze kurs jena nie ma zbyt dużego znaczenia dla gospodarki Polski i innych krajów europejskich. Znaczny wpływ ma co najwyżej na ceny elektroniki, ktora przecież jest importowana z tamtych terenów głównie. Jen i jego kurs jest jednak jest bardzo ważny w strefie Pacyfiku, a także istotny dla gospodarki Stanów Zjednoczonych.
Jen znaczy z języka japońskiego tyle co koło, krąg. Jest to jednostka walutowa Japonii.
Link: « Previous Entries
Historia jena sięga 1872 roku i rewolucji Meiji. Wtedy jen zastąpił dotychczasowy bardzo złożony system walutowy. Nowy, dziesiętny system był wzorowany na zachodnich systemach walutowych, 1 jen dzielił sie na 100 senów i 1000 rinów , ktore to zostały wycofane z obiegu w 1954. W 1885 Bank Japonii wyemitował pierwsze banknoty, choć początkowo jen miał być monetą złotą (1,5 grama), jednak szybko w obiegu znalazły sie także monety srebrne.
finanse
Strona Portal FinansowyWymienialność zewnętrzna polega na zapewnieniu przez władze monetarne jednostkom nierezydującym w danym kraju swobody w płatnościach z racji dokonywania transakcji bieżących z rezydentami danego państwa. Wymienialna waluta ma zastosowanie zewnętrzne i jest notowana na międzynarodowym rynku walutowym, a przykładem jest decyzja z 28 grudnia 1958 dotycząca zaadaptowania tego standardu przez 14 krajów Europy Zachodniej.
Standardy wymienialności walutowej to wymienialność zewnętrzna, wymienialność według zaleceń MFW, wymienialność całkowita, wymienialność wewnętrzna.
Wymienialność całkowita to założenie o niczym nieograniczonej zdolności do wypełniania międzynarodowych funkcji i niestosowaniu sie do żadnych restrykcji dewizowych.
Wymienialność według zaleceń Międzynarodowego Funduszu Walutowego to standard obowiązujący kraje członkowskie na podstawie artykułu VIII statutu MFW. Wymienialność ta występuje w trzech różnych wariantach. Albo jednostkom rezydującym w danym kraju nie zostaje narzucony obowiązek odsprzedania dewiz państwu i sprowadzania ich do kraju, co sprowadza sie do zezwolenia przez władze monetarne na posiadanie rachunków w zagranicznych bankach, albo też istnieje obowiązek sprowadzania dewiz do kraju, ale nie jest obowiązkowa ich odsprzedaż czy narzucony jest obowiązek zarówno sprowadzania jak i odsprzedaży dewiz.
Ryzyko kursowe to nic innego jak prawdopodobieństwo wystąpienia strat czy zysków finansowych. sa one wynikiem wyceny dwóch czy więcej elementów ostatecznego rozrachunku ekonomicznego w różnych walutach. Do oceny efektu ekonomicznego konieczne jest sprowadzenie wszystkich jego elementów do jednej waluty. Chodzi mianowicie o przeliczenie na przykład kosztów czy przychodów na walutę w ktorej prowadzona jest analiza. Ryzyko kuroswe dotyczy najbardziej importerów, eksporterów i kredytobiorców, ktorzy zadłużyli sie walucie innej, niż uzyskiwane przychody. a wiec tych wszystkich, ktorzy działają na rynku walutowym.
Opis: Ryzyko kursowe i rynek walutowyWymienialność wewnętrzna dotyczyła założeń, ze nienaruszony jest swobodny dostęp do dewiz niezbędnych do płatności z racji większości czy całkowitej liczby transakcji bieżących.
Najważniejszymi uczestnikami rynku walutowego sa inwestorzy, podmioty zajmujące sie eksportem bądź importem towarów bądź usług. Do trzeciej istotnej grupy uczestników rynku walutowego należą banki centralne.
Rynek walutowy to mianowicie rynek, na ktorym handluje sie walutami, a wiec dewizami. Na rynku tym ważną wartością jest kurs walutowy, ktory odzwierciedla stosunek ceny między dwoma walutami.
Opis: Obszar walutowyKraje, ktore wchodzą do określonego obszaru walutowego cechuje to ze na mocy zawartych formalnych porozumień stosują jednolite zasady polityki walutowej. Polegają one na ustaleniu i stosowaniu jednolitego sposobu określania kursu walut, wyborze jednakowego aktywu, w ktorym sa utrzymywane ich rezerwy walutowe, a także jednolitych zasad rozliczeń walutowych wewnątrz danego obszaru walutowej.
Za prekursora koncepcji optymalnego obszaru walutowego uważa sie kanadyjskiego ekonomistę Roberta Mundella, laureata nagrody Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii w 1999 roku.
Obszar walutowy to określony region świata, na ktorym funkcjonuje wspólna waluta. Może to być również wiele walut o stałych kursach wymiennych.
Optymalny obszar walutowy jest to określony region, gdzie używanie wspólnej waluty nie pociąga za sobą żadnych strat. Straty takie można odnotować w dobrobycie. Przez optymalny obszar walutowy zwiększa sie jego zdolność do lepszego zaspokajania potrzeb zamieszkującej go ludności. Przykładem takiego obszaru jest strefa euro w UE.
Sytuacja taka wygląda w ten sposób, ze jezeli zagraniczna stopa procentowa nie zmieni się, to spadek krajowej stopy procentowej spowoduje odpływ kapitału i waluta krajowa ulegnie deprecjacji.
Przestrzelenie kursu walutowego to zjawisko na rynku walutowym spowodowane trwałym wzrostem podaży pieniądza. Działania władz monetarnych powodują, ze zwiększa sie realna podaż pieniądza, a krajowa stopa procentowa spada, bo ceny wzrastają z opóźnieniem.
Podstawy krytyki to założenie pełnego zatrudnienia i związane z tym przyjęcie, iż zmiana podaży pieniądza wywołuje w długim okresie proporcjonalną zmianę poziomu cen, założenie, ze zmiany poziomu cen prowadzą w długim okresie do odpowiednich zmian nominalnego kursu walutowego, czego efektem jest stałość realnego kursu walutowego, hipoteza, ze rynki muszą być w równowadze.
Na osiągnięcie równowagi pozwolą jedynie oczekiwania aprecjacji w kolejnym okresie, jednak oczekiwania takie sa jednak uzasadnione tylko wtedy, kiedy deprecjacja waluty krajowej w krótkim okresie była zbyt duża.
Opis: Możliwość zabezpieczenia przed ryzykiem kursowymNajważniejsze z możliwości zabezpieczenia przed ryzykiem kursowym to Kontrakt terminowy, w ramach ktorego strony transakcji uzgadniają, ze dokonają w ściśle określonym momencie w przyszłości transakcji kupna / sprzedaży waluty po ściśle określonym kursie, a jego szczególną odmianą jest forward, opcja walutowa, w ramach ktorej jedna ze stron transakcji, za określone wynagrodzenie wyrażone dyskontem, uzyskuje możliwość zakupu / sprzedaży określonej sumy waluty po z góry ustalonym kursie, czy swap walutowy, czyli transakcja między dwoma podmiotami, polegająca na wymianie strumieni finansowych, ktorych wartość i terminy sa z góry ustalone. Ostatnia możliwość zabezpieczenia sie przed ryzykiem kursowym to hedging polegający na takim kształtowaniu przepływów pieniężnych, aby ewentualne zmiany kursu były neutralne dla przedsiębiorstwa.
Istnieje możliwość zabezpieczenia sie przed możliwym wystąpieniem ryzyka kursowego i spadkiem waluty. Dla przedsiębiorstw brak pewności co do wyrażonej we własnej walucie wartości przyszłych przepływów pieniężnych stanowi poważny problem, z tego powodu wiec w praktyce gospodarczej wytworzył sie szereg instrumentów finansowych, ktore służą minimalizacji ryzyka kursowego.
Opis: Rodzaje kryzysów walutowychKryzysy trzeciej generacji pojawiły sie po raz pierwszy w latach 1997-1998 w krajach Azji Południowo-Wschodniej – dotyczyły takich państw jak Malezja, Indonezja, Korea Południowa. Sytuacja makroekonomiczna tych państw była w owym okresie bardzo dobra, a pojawienie sie kryzysu było dużym zaskoczeniem zarówno dla inwestorów, jak i agencji ratingowych. Kryzysy azjatyckie były skutkiem złego działania elementów mikroekonomicznych tj. przedsiębiorstw, a w szczególności banków, ktore podejmowały nadmierne ryzyko w związku z udzielanymi kredytami.
Wśród kryzysów walutowych można wyróżnić kilka rodzajów. Pierwszy to kryzysy pierwszej generacji. Występowały najczęściej na przełomie lat 70. i 80. XX wieku. Przykłady to kryzysy w Meksyku, Argentynie, Brazylii. Przyczyną pojawiania sie kryzysu było przyjęcie nieprawidłowej polityki makroekonomicznej, ktora była nie do pogodzenia ze stałym czy sztywnym kursem walutowym. W krajach tych prowadzono ekspansywną politykę fiskalną, natomiast deficyty finansowano z kredytów banku centralnego, co musiało w końcu doprowadzić do kryzysu.
Kryzysy drugiej generacji pojawiały sie w latach 1992-1993 w krajach zachodniej Europy na przykład Francja, Wielka Brytania, ktore należały w tym okresie do mechanizmu ERM. System narzucał stosowanie kursu stałego z wąskim przedziałem wahań, co spowodowało problemy z utrzymaniem kursu w tym paśmie, co stwarzało sprzyjającą sytuację do przeprowadzenia ataku spekulacyjnego na walutę.
wiadomości finansowe)Kryzys walutowy powstaje na skutek utraty zaufania rezydentów, czyli obywateli danego kraju, podmiotów gospodarczych z siedzibami w danym kraju, ale także nierezydentów, czyli cudzoziemców, podmiotów gospodarczych z siedzibami w innych krajach do stabilności waluty danego kraju.
Kryzys walutowy to poważne naruszeniem stanu równowagi gospodarczej. Ma on kilka symptomów. Wystąpienie kryzysu walutowego objawia sie spadkiem kursu waluty krajowej, silnym wzrostem krótkoterminowych stóp procentowych. Powody wystąpienia kryzysu walutowego mogą być różne. sa to takie powody symptomów kryzysu walutowego, jak odpływ kapitału zagranicznego i krajowego, podnoszenie stóp procentowych przez bank centralny w celu obrony waluty krajowej przed atakami spekulacyjnymi, spadek rezerw walutowych banku centralnego.
Frank szwajcarski, to waluta Szwajcarii i Liechtensteinu, ktora została oznaczonae wg ISO 4217: „CHF”, co z z łac. znaczy Confoederatio Helvetica Franc.
Opis: Frank szwajcarskiBezpośrednim skutkiem utraty wspomnianego zaufania jest spadek kursu waluty krajowej, ktory potęguje sie i owocuje kryzysem walutowym.
Frank szwajcarski to obok dolara amerykańskiego, euro, jena japońskiego i funta szterlinga, jedna z podstawowych walut wymienialnych świata. Do roku 1967 monety o nominałach 1/2, 1, 2 i 5 Franków były wykonane ze srebra; od roku 1968 zaprzestano bicia srebnych monet obiegowych. Banknoty występują w nominałach 10, 20, 50, 100, 200 i 1000 franków.
Jeden frank szwajcarski dzieli sie na 100 centymów, co wg nazewnictwa francuskiego znaczy centimes czy 100 rappenów określanych tak w części niemieckojęzycznej, od niem. Rappen.
W związku z tym coraz większą popularnością cieszyły sie w Polsce
kredyty nominowane we frankach szwajcarskich. Podczas osłabienia kursu złotego raty kredytów nominowanych w CHF znacznie wzrosły, problem ten dotyczył w lutym 2009 około 600 tys. Polaków.
Dla Polaków bardzo charakterystyczne sa
kredyty w walucie Szwajcarii. Wynika to z stosunkowo wysokiej inflacji w Polsce, rosnącymi stopami procentowymi Narodowego Banku Polskiego i coraz wyższą rynkową stawką WIBOR, od ktorej bezpośrednio zależy oprocentowanie kredytów w złotych, ich oprocentowanie rosło.
Symbol międzynarodowy funta to GBP. Funt to oficjalna jednostka monetarna w Wielkiej Brytanii.
1 funt dzieli sie na 100 pensów, a w obiegu znajdują sie monety o nominałach: 1p, 2p, 5p, 10p, 20p, 50p, £1, £2; i banknoty: £1 – tylko w Szkocji, £5, £10, £20, £50, £100 – tylko w Szkocji.
Funt szterling to nieoficjalna nazwa funta brytyjskiego.
Historia funta jest również ciekawa. Funt bowiem do 15 lutego 1971 funt dzielił sie na 240 pensów zapisywanych „d” od słowa denar, bądź na 20 szylingów „l”, bądź „s” od solid. Pens po przejściu na system dziesiątkowy w 1971 z racji różnicy wartości był początkowo nazywany nowym pensem.
Funt szterling dzieli sie na 100 pensów, ktorego symbolem jest „p” i tak często jest określany w mowie potocznej w języku angielskim.
W celu odróżnienia jednostki pieniężnej od jednostki wagi dodano słowo szterling, co w przypadku srebra można przetłumaczyć z angielskiego jako „wysokiej próby”.
Funt szterling jest często oznaczany symbolem £ Symbol jest pisaną w starym stylu wielką literą L,a skrót pochodzi od łacińskiego słowa libra oznaczającego zarówno wagę, jak i jednostkę masy – funt.
Opis: JenJej kod walutowy wg ISO 4217: JPY. Trzeba koniecznie napisać o tym, ze jen (¥) to jedna z najważniejszych walut na świecie., pomimo ze kurs jena nie ma zbyt dużego znaczenia dla gospodarki Polski i innych krajów europejskich. Znaczny wpływ ma co najwyżej na ceny elektroniki, ktora przecież jest importowana z tamtych terenów głównie. Jen i jego kurs jest jednak jest bardzo ważny w strefie Pacyfiku, a także istotny dla gospodarki Stanów Zjednoczonych.
Jen znaczy z języka japońskiego tyle co koło, krąg. Jest to jednostka walutowa Japonii.
Link: « Previous Entries
Historia jena sięga 1872 roku i rewolucji Meiji. Wtedy jen zastąpił dotychczasowy bardzo złożony system walutowy. Nowy, dziesiętny system był wzorowany na zachodnich systemach walutowych, 1 jen dzielił sie na 100 senów i 1000 rinów , ktore to zostały wycofane z obiegu w 1954. W 1885 Bank Japonii wyemitował pierwsze banknoty, choć początkowo jen miał być monetą złotą (1,5 grama), jednak szybko w obiegu znalazły sie także monety srebrne.
finanseWczytuję statystyki...
Wyświetlono: 353 razy
Edytowano: 2 razy (ostatnio 2010.05.05)
Raport: strona nie działa / stara miniaturkaKatalog SEO nie odpowiada za treść zewnętrznych stron WWW ani linków sponsorowanych (reklam). Wszystkie linki, opisy, grafiki/zdjęcia do pobrania są darmowe, ale mogą być nieaktualne. Odwiedzając Katalog SEO potwierdzasz, iż akceptujesz jego regulamin. Copyright © 2006-2012 ATA.
