Karate Style Walk Dyscypliny sportowe

• |
• Link: STRONA GŁÓWNA
• |
• Link: CHIŃSKIE style walk
• |
• Link: JAPOŃSKIE style WALK
• |
• Link: KOREAŃSKIE style WALK
• |
• Link: wietnamskie style WALK
• Link: DOJO KUN

Grafika: KARATE Wschodnie style Walk

• Link: INNE style WALK
• Link: DIAGRAM TAIJI
• Link: ETYKIETA DOJO
• Link: CHARAKTERYSTYKA PIĘCIU ZYWIOŁÓW (WUXING)
• Link: POWSTANIE OŚMIU TRYGRAMÓW
• • Link: KONFUCJANIZM
  • Link: FILOZOFIA
  • Link: ZEN
  • Link: TAOIZM
  • Link: AKUPUNKTURA
• Link: MEDYTACJA
• • Link: BUSHIDO
  • Link: SAMURAJ
  • Link: RONIN
  • Link: KATANA
• • Link: BO
  • Link: KOBUDO
  • Link: NUNCHAKU
  • Link: TONFA
  • Link: KAMA
  • Link: SAI

HISTORIA KARATE

Karate powstało na wyspie Okinawa (archipelag Ryukyu) kilkaset lat temu jako efekt miejscowej adaptacji chińskich sztuk walki (zwanych dzisiaj Wu-Shu). Rodowód tej oryginalnej sztuki jest jednak o wiele starszy i sięga, co najmniej dwóch tysięcy lat.

„BADANIE STAREGO
JEST ZROZUMIENIEM NOWEGO”.
„STARE, NOWE – TO SENS CZASU”.
GICHIN FUNAKOSCHI

Ponieważ ćwiczono w nocy, w tajemnicy, w gronie osób zaprzysiężonych wiedzę przekazywano bezpośrednio z mistrza na ucznia, z ojca na syna za pomocą kata – układu walki bez przeciwnika. I tak tradycja karate przypisuje na przykład powstanie kata Kushanku chińskiemu generałowi, ktory w XVIII wieku przebywał na wyspie i tak właśnie sie nazywał (w wymowie japońskiej). Skuteczność karate była sprawdzana w konfrontacji z uzbrojonym przeciwnikiem, często w miecz japoński, w walce na śmierć i życie. Nieumiejętnie walczący ginął i ... nie przekazywał dalej swoich błędów. Mistrzowie opracowywali nowe kata, szlifowane z pokolenia na pokolenie, aż do wypracowania unikalnego, skutecznego sposobu walki podporządkowanego zasadzie Ikken Hisatsu – zabić jednym uderzeniem. Stopniowo aspekt praktyczny tracił groźny sens pierwotny – Okinawa stała sie w pełni częścią Japonii, a zastosowanie karate w samoobronie dotyczyło, co najwyżej walki na pięści. Karate przestało być praktykowane w tajemnicy; ćwiczono je ze względu na tradycję i podtrzymywanie tężyzny fizycznej.

Okinawa stanowiła miejsce, gdzie ścierały sie wpływy kontynentu a przede wszystkim Chin i głównych wysp Japonii. Ożywiony handel Okinawczyków i rybołówstwo umożliwiały poznawanie obcych kultur. juz w połowie XIV wieku cesarz chiński wysłał na Okinawę, w celu przekazania wiedzy rzemieślniczej i artystycznej, 36 rodzin, ktore tam osiadły. Okinawczycy narażeni byli jednak też na wizyty piratów i zaborczych samurajów z Kyushu, wizyty Tajwaczyków, wszelkie intrygi polityczne większych i silniejszych sąsiadów. Król Okinawy Sho Hashi wydał w tych niespokojnych czasach zakaz posiadania broni, chcąc ukrócić walki na wyspie, (która często dzieliła sie na kilka księstw wojujących ze sobą). Po podbiciu Okinawy przez klan Shimazu w roku 1609 Japończycy skwapliwie potwierdzili edyktem zakaz posiadania broni. Dla wielu Okinawczyków była to prawdziwa okupacja (szczególnie dla rodów popierających wpływy chińskie). I tak zaczęto uczyć sie walki bez broni (karate) bądź z wykorzystaniem przedmiotów codziennego użytku (Kobudo). Po upadku Dynastii Ming uchodźcy z Chin, Tajwanu, eksperci Kung-Fu dotarli na Okinawę przekazując swoje doświadczenia.

Omawiając rozwój Okinawskiego karate nie sposób nie wymienić największych mistrzów. Pierwszy z nich to Sakugawa, ktory miał przydomek To-De (Śmiertelna ręka). Jego wkład w rozwój Karate i Kobudo jest ogromny. Żył na przełomie XVIII i XIX wieku, wiele lat przebywał w Chinach i jest twórcą wielu kata, z ktorych najsłynniejsze to kata, bo (walka długim kijem) o nazwie Sakugawa No Kon. Uczniem Sakugawa, jak i chińskiego attache wojskowego na Okinawie, Kushanku był Sokon Matsumura (1796 – 1893), zwany Bushi (Wojownik). Uważa sie go za twórcę Shuri-Te i kreatora. Kata Chinto. Jego najsłynniejsi uczniowie to: Itosu, Kyan, Motobu, Chibana. Zarówno w Karate jak i Kobudo mówi sie o stylu Matsumura-Ryu. Wraz z nastaniem epoki Menji nastąpiło odejście od tradycji w kierunku współczesności.

W rozwoju Okinawskiego karate (zwanego przez niektórych To-De, śmiertelne ręce) wyróżnić można dwa kierunki: dynamiczny, szybki Shorin-Ryu i siłowy, preferujący walkę w krótszym dystansie Shorei-Ryu. Stopniowo powstały szkoły karate skupiające mistrzów wokół jakiegoś miasta, ktore nazywano te – ręce: Shuri-Te, Tomari-Te, Naha-Te. W Shuri-Te dominowały wpływy zwrotnego Shorin-Ryu, w Tomari-Te, połączono w pełni Shorin-Ryu z twardym Shorei-Ryu, Naha-Te wywodziło sie z idei Shorei-Ryu. Ta ostatnia szkoła ma najkrótszą historię, ponieważ ukształtowała sie dopiero na przełomie XIX i XX wieku z chińskich sztuk walki – dotyczy to szczególnie stylu Uechi-Ryu, ktory jest wersją stylu południowo chińskiego Pan-Gai-Noon, praktykowaną prze ród Uechi z Okinawy.

Link: MAPA STRONY | Link: KONTAKT

Dwóch wielkich mistrzów karate przełomu XIX i XX wieku uratowało sztukę karate od zapomnienia i przyczyniło sie do jej progresji: Yasutsune Itosu (1813 – 1915) z Shuri-te i Kanryo Higaonna (1853 – 1916) z Naha-Te. Itosu, zwany Świętą pięścią wprowadził naukę karate do szkół Okinawy i opracował w pierwszych latach naszego wieku pięć kata szkoleniowych Pinan (Heian), ktore stanowią podstawę nauczania w większości współczesnych stylów karate. Stworzył nowe kata, opracował nowe wersje starych, ze wymienię tylko trzy wersje Kushanku: Shiho Kushanku, Kanku Dai, Kanku Sho, Bassai Sho, Tekki Nidan i Sandan. Do jego uczniów należeli: Funakoshi, Mabuni, Toyama. Higaonna, przyjaciel Itosu, był instruktorem karate rodziny królewskiej Okinawy, studiował wiele lat różne style w Chinach (głównie Shaolin-Kempo), skąd pochodziło opracowane przez niego kata Sanchin, podstawowe dla stylów twardych, rozwinął Naha-Te. Jego słynnymi uczniami byli: Miyagi, Mabuni, Kiyoda. Po włączeniu nauki karate do systemu edukacji fizycznej w szkołach i w policji, do czego przyczynili sie głównie wspomniani dwaj mistrzowie wieści o karate zaczęły wychodzić „na zewnątrz” i przenikać do Tokio.

Link: Biżuteria Artystyczna | Link: Wschodnie style walk | Link: WebDesigner Krystian Zwoliński | Link: producent gablot | Link: kalkulator oc | Link: dodaj firmę | Link: krav maga | Link: Zestawienie pożyczek | Link: momencikOpis: bug de_dust2 rozum | Link: bug de_dust2 rozumOpis: robic | Link: robicOpis: teamspeak 2 robic | Link: teamspeak 2 robicOpis: angielski | Link: angielski

Link: Copyright (C) 2011 Krystian Zwoliński

• |
• Link: STRONA GŁÓWNA
• |
• Link: CHIŃSKIE style walk
• |
• Link: JAPOŃSKIE STYLE walk
• |
• Link: KOREAŃSKIE STYLE walk
• |
• Link: wietnamskie STYLE walk
• Link: DOJO KUN

Grafika: KARATE Wschodnie Style walk

• Link: INNE STYLE walk
• Link: DIAGRAM TAIJI
• Link: ETYKIETA DOJO
• Link: CHARAKTERYSTYKA PIĘCIU ZYWIOŁÓW (WUXING)
• Link: POWSTANIE OŚMIU TRYGRAMÓW
• • Link: KONFUCJANIZM
  • Link: FILOZOFIA
  • Link: ZEN
  • Link: TAOIZM
  • Link: AKUPUNKTURA
• Link: MEDYTACJA
• • Link: BUSHIDO
  • Link: SAMURAJ
  • Link: RONIN
  • Link: KATANA
• • Link: BO
  • Link: KOBUDO
  • Link: NUNCHAKU
  • Link: TONFA
  • Link: KAMA
  • Link: SAI

HISTORIA KARATE

Karate powstało na wyspie Okinawa (archipelag Ryukyu) kilkaset lat temu jako efekt miejscowej adaptacji chińskich sztuk walki (zwanych dzisiaj Wu-Shu). Rodowód tej oryginalnej sztuki jest jednak o wiele starszy i sięga, co najmniej dwóch tysięcy lat.

„BADANIE STAREGO
JEST ZROZUMIENIEM NOWEGO”.
„STARE, NOWE – TO SENS CZASU”.
GICHIN FUNAKOSCHI

Ponieważ ćwiczono w nocy, w tajemnicy, w gronie osób zaprzysiężonych wiedzę przekazywano bezpośrednio z mistrza na ucznia, z ojca na syna za pomocą kata – układu walki bez przeciwnika. I tak tradycja karate przypisuje na przykład powstanie kata Kushanku chińskiemu generałowi, ktory w XVIII wieku przebywał na wyspie i tak właśnie sie nazywał (w wymowie japońskiej). Skuteczność karate była sprawdzana w konfrontacji z uzbrojonym przeciwnikiem, często w miecz japoński, w walce na śmierć i życie. Nieumiejętnie walczący ginął i ... nie przekazywał dalej swoich błędów. Mistrzowie opracowywali nowe kata, szlifowane z pokolenia na pokolenie, aż do wypracowania unikalnego, skutecznego sposobu walki podporządkowanego zasadzie Ikken Hisatsu – zabić jednym uderzeniem. Stopniowo aspekt praktyczny tracił groźny sens pierwotny – Okinawa stała sie w pełni częścią Japonii, a zastosowanie karate w samoobronie dotyczyło, co najwyżej walki na pięści. Karate przestało być praktykowane w tajemnicy; ćwiczono je ze względu na tradycję i podtrzymywanie tężyzny fizycznej.

Okinawa stanowiła miejsce, gdzie ścierały sie wpływy kontynentu a przede wszystkim Chin i głównych wysp Japonii. Ożywiony handel Okinawczyków i rybołówstwo umożliwiały poznawanie obcych kultur. juz w połowie XIV wieku cesarz chiński wysłał na Okinawę, w celu przekazania wiedzy rzemieślniczej i artystycznej, 36 rodzin, ktore tam osiadły. Okinawczycy narażeni byli jednak też na wizyty piratów i zaborczych samurajów z Kyushu, wizyty Tajwaczyków, wszelkie intrygi polityczne większych i silniejszych sąsiadów. Król Okinawy Sho Hashi wydał w tych niespokojnych czasach zakaz posiadania broni, chcąc ukrócić walki na wyspie, (która często dzieliła sie na kilka księstw wojujących ze sobą). Po podbiciu Okinawy przez klan Shimazu w roku 1609 Japończycy skwapliwie potwierdzili edyktem zakaz posiadania broni. Dla wielu Okinawczyków była to prawdziwa okupacja (szczególnie dla rodów popierających wpływy chińskie). I tak zaczęto uczyć sie walki bez broni (karate) bądź z wykorzystaniem przedmiotów codziennego użytku (Kobudo). Po upadku Dynastii Ming uchodźcy z Chin, Tajwanu, eksperci Kung-Fu dotarli na Okinawę przekazując swoje doświadczenia.

Omawiając rozwój Okinawskiego karate nie sposób nie wymienić największych mistrzów. Pierwszy z nich to Sakugawa, ktory miał przydomek To-De (Śmiertelna ręka). Jego wkład w rozwój Karate i Kobudo jest ogromny. Żył na przełomie XVIII i XIX wieku, wiele lat przebywał w Chinach i jest twórcą wielu kata, z ktorych najsłynniejsze to kata, bo (walka długim kijem) o nazwie Sakugawa No Kon. Uczniem Sakugawa, jak i chińskiego attache wojskowego na Okinawie, Kushanku był Sokon Matsumura (1796 – 1893), zwany Bushi (Wojownik). Uważa sie go za twórcę Shuri-Te i kreatora. Kata Chinto. Jego najsłynniejsi uczniowie to: Itosu, Kyan, Motobu, Chibana. Zarówno w Karate jak i Kobudo mówi sie o stylu Matsumura-Ryu. Wraz z nastaniem epoki Menji nastąpiło odejście od tradycji w kierunku współczesności.

W rozwoju Okinawskiego karate (zwanego przez niektórych To-De, śmiertelne ręce) wyróżnić można dwa kierunki: dynamiczny, szybki Shorin-Ryu i siłowy, preferujący walkę w krótszym dystansie Shorei-Ryu. Stopniowo powstały szkoły karate skupiające mistrzów wokół jakiegoś miasta, ktore nazywano te – ręce: Shuri-Te, Tomari-Te, Naha-Te. W Shuri-Te dominowały wpływy zwrotnego Shorin-Ryu, w Tomari-Te, połączono w pełni Shorin-Ryu z twardym Shorei-Ryu, Naha-Te wywodziło sie z idei Shorei-Ryu. Ta ostatnia szkoła ma najkrótszą historię, ponieważ ukształtowała sie dopiero na przełomie XIX i XX wieku z chińskich sztuk walki – dotyczy to szczególnie stylu Uechi-Ryu, ktory jest wersją stylu południowo chińskiego Pan-Gai-Noon, praktykowaną prze ród Uechi z Okinawy.

Link: MAPA STRONY | Link: KONTAKT

Dwóch wielkich mistrzów karate przełomu XIX i XX wieku uratowało sztukę karate od zapomnienia i przyczyniło sie do jej progresji: Yasutsune Itosu (1813 – 1915) z Shuri-te i Kanryo Higaonna (1853 – 1916) z Naha-Te. Itosu, zwany Świętą pięścią wprowadził naukę karate do szkół Okinawy i opracował w pierwszych latach naszego wieku pięć kata szkoleniowych Pinan (Heian), ktore stanowią podstawę nauczania w większości współczesnych stylów karate. Stworzył nowe kata, opracował nowe wersje starych, ze wymienię tylko trzy wersje Kushanku: Shiho Kushanku, Kanku Dai, Kanku Sho, Bassai Sho, Tekki Nidan i Sandan. Do jego uczniów należeli: Funakoshi, Mabuni, Toyama. Higaonna, przyjaciel Itosu, był instruktorem karate rodziny królewskiej Okinawy, studiował wiele lat różne style w Chinach (głównie Shaolin-Kempo), skąd pochodziło opracowane przez niego kata Sanchin, podstawowe dla stylów twardych, rozwinął Naha-Te. Jego słynnymi uczniami byli: Miyagi, Mabuni, Kiyoda. Po włączeniu nauki karate do systemu edukacji fizycznej w szkołach i w policji, do czego przyczynili sie głównie wspomniani dwaj mistrzowie wieści o karate zaczęły wychodzić „na zewnątrz” i przenikać do Tokio.

Link: Biżuteria Artystyczna | Link: Wschodnie style walk | Link: WebDesigner Krystian Zwoliński | Link: Drzwi warszawa | Link: tlumaczenia hiszpanski | Link: rss | Link: herbaty owocowe | Link: Zestawienie pożyczek | Link: pechOpis: bug de_dust2 wieczko | Link: bug de_dust2 wieczkoOpis: mercedes | Link: mercedesOpis: części samochodowe filtr | Link: części samochodowe filtrOpis: wcg 2008 torun | Link: wcg 2008 torun

Link: Copyright (C) 2011 Krystian Zwoliński

• |
• Link: STRONA GŁÓWNA
• |
• Link: CHIŃSKIE style walk
• |
• Link: JAPOŃSKIE STYLE walk
• |
• Link: KOREAŃSKIE STYLE walk
• |
• Link: wietnamskie STYLE walk
• Link: DOJO KUN

Grafika: KARATE Wschodnie Style walk

• Link: INNE STYLE walk
• Link: DIAGRAM TAIJI
• Link: ETYKIETA DOJO
• Link: CHARAKTERYSTYKA PIĘCIU ZYWIOŁÓW (WUXING)
• Link: POWSTANIE OŚMIU TRYGRAMÓW
• • Link: KONFUCJANIZM
  • Link: FILOZOFIA
  • Link: ZEN
  • Link: TAOIZM
  • Link: AKUPUNKTURA
• Link: MEDYTACJA
• • Link: BUSHIDO
  • Link: SAMURAJ
  • Link: RONIN
  • Link: KATANA
• • Link: BO
  • Link: KOBUDO
  • Link: NUNCHAKU
  • Link: TONFA
  • Link: KAMA
  • Link: SAI

HISTORIA KARATE

Karate powstało na wyspie Okinawa (archipelag Ryukyu) kilkaset lat temu jako efekt miejscowej adaptacji chińskich sztuk walki (zwanych dzisiaj Wu-Shu). Rodowód tej oryginalnej sztuki jest jednak o wiele starszy i sięga, co najmniej dwóch tysięcy lat.

„BADANIE STAREGO
JEST ZROZUMIENIEM NOWEGO”.
„STARE, NOWE – TO SENS CZASU”.
GICHIN FUNAKOSCHI

Ponieważ ćwiczono w nocy, w tajemnicy, w gronie osób zaprzysiężonych wiedzę przekazywano bezpośrednio z mistrza na ucznia, z ojca na syna za pomocą kata – układu walki bez przeciwnika. I tak tradycja karate przypisuje na przykład powstanie kata Kushanku chińskiemu generałowi, ktory w XVIII wieku przebywał na wyspie i tak właśnie sie nazywał (w wymowie japońskiej). Skuteczność karate była sprawdzana w konfrontacji z uzbrojonym przeciwnikiem, często w miecz japoński, w walce na śmierć i życie. Nieumiejętnie walczący ginął i ... nie przekazywał dalej swoich błędów. Mistrzowie opracowywali nowe kata, szlifowane z pokolenia na pokolenie, aż do wypracowania unikalnego, skutecznego sposobu walki podporządkowanego zasadzie Ikken Hisatsu – zabić jednym uderzeniem. Stopniowo aspekt praktyczny tracił groźny sens pierwotny – Okinawa stała sie w pełni częścią Japonii, a zastosowanie karate w samoobronie dotyczyło, co najwyżej walki na pięści. Karate przestało być praktykowane w tajemnicy; ćwiczono je ze względu na tradycję i podtrzymywanie tężyzny fizycznej.

Okinawa stanowiła miejsce, gdzie ścierały sie wpływy kontynentu a przede wszystkim Chin i głównych wysp Japonii. Ożywiony handel Okinawczyków i rybołówstwo umożliwiały poznawanie obcych kultur. juz w połowie XIV wieku cesarz chiński wysłał na Okinawę, w celu przekazania wiedzy rzemieślniczej i artystycznej, 36 rodzin, ktore tam osiadły. Okinawczycy narażeni byli jednak też na wizyty piratów i zaborczych samurajów z Kyushu, wizyty Tajwaczyków, wszelkie intrygi polityczne większych i silniejszych sąsiadów. Król Okinawy Sho Hashi wydał w tych niespokojnych czasach zakaz posiadania broni, chcąc ukrócić walki na wyspie, (która często dzieliła sie na kilka księstw wojujących ze sobą). Po podbiciu Okinawy przez klan Shimazu w roku 1609 Japończycy skwapliwie potwierdzili edyktem zakaz posiadania broni. Dla wielu Okinawczyków była to prawdziwa okupacja (szczególnie dla rodów popierających wpływy chińskie). I tak zaczęto uczyć sie walki bez broni (karate) bądź z wykorzystaniem przedmiotów codziennego użytku (Kobudo). Po upadku Dynastii Ming uchodźcy z Chin, Tajwanu, eksperci Kung-Fu dotarli na Okinawę przekazując swoje doświadczenia.

Omawiając rozwój Okinawskiego karate nie sposób nie wymienić największych mistrzów. Pierwszy z nich to Sakugawa, ktory miał przydomek To-De (Śmiertelna ręka). Jego wkład w rozwój Karate i Kobudo jest ogromny. Żył na przełomie XVIII i XIX wieku, wiele lat przebywał w Chinach i jest twórcą wielu kata, z ktorych najsłynniejsze to kata, bo (walka długim kijem) o nazwie Sakugawa No Kon. Uczniem Sakugawa, jak i chińskiego attache wojskowego na Okinawie, Kushanku był Sokon Matsumura (1796 – 1893), zwany Bushi (Wojownik). Uważa sie go za twórcę Shuri-Te i kreatora. Kata Chinto. Jego najsłynniejsi uczniowie to: Itosu, Kyan, Motobu, Chibana. Zarówno w Karate jak i Kobudo mówi sie o stylu Matsumura-Ryu. Wraz z nastaniem epoki Menji nastąpiło odejście od tradycji w kierunku współczesności.

W rozwoju Okinawskiego karate (zwanego przez niektórych To-De, śmiertelne ręce) wyróżnić można dwa kierunki: dynamiczny, szybki Shorin-Ryu i siłowy, preferujący walkę w krótszym dystansie Shorei-Ryu. Stopniowo powstały szkoły karate skupiające mistrzów wokół jakiegoś miasta, ktore nazywano te – ręce: Shuri-Te, Tomari-Te, Naha-Te. W Shuri-Te dominowały wpływy zwrotnego Shorin-Ryu, w Tomari-Te, połączono w pełni Shorin-Ryu z twardym Shorei-Ryu, Naha-Te wywodziło sie z idei Shorei-Ryu. Ta ostatnia szkoła ma najkrótszą historię, ponieważ ukształtowała sie dopiero na przełomie XIX i XX wieku z chińskich sztuk walki – dotyczy to szczególnie stylu Uechi-Ryu, ktory jest wersją stylu południowo chińskiego Pan-Gai-Noon, praktykowaną prze ród Uechi z Okinawy.

Link: MAPA STRONY | Link: KONTAKT

Dwóch wielkich mistrzów karate przełomu XIX i XX wieku uratowało sztukę karate od zapomnienia i przyczyniło sie do jej progresji: Yasutsune Itosu (1813 – 1915) z Shuri-te i Kanryo Higaonna (1853 – 1916) z Naha-Te. Itosu, zwany Świętą pięścią wprowadził naukę karate do szkół Okinawy i opracował w pierwszych latach naszego wieku pięć kata szkoleniowych Pinan (Heian), ktore stanowią podstawę nauczania w większości współczesnych stylów karate. Stworzył nowe kata, opracował nowe wersje starych, ze wymienię tylko trzy wersje Kushanku: Shiho Kushanku, Kanku Dai, Kanku Sho, Bassai Sho, Tekki Nidan i Sandan. Do jego uczniów należeli: Funakoshi, Mabuni, Toyama. Higaonna, przyjaciel Itosu, był instruktorem karate rodziny królewskiej Okinawy, studiował wiele lat różne style w Chinach (głównie Shaolin-Kempo), skąd pochodziło opracowane przez niego kata Sanchin, podstawowe dla stylów twardych, rozwinął Naha-Te. Jego słynnymi uczniami byli: Miyagi, Mabuni, Kiyoda. Po włączeniu nauki karate do systemu edukacji fizycznej w szkołach i w policji, do czego przyczynili sie głównie wspomniani dwaj mistrzowie wieści o karate zaczęły wychodzić „na zewnątrz” i przenikać do Tokio.

Link: Biżuteria Artystyczna | Link: Wschodnie style walk | Link: WebDesigner Krystian Zwoliński | Link: Sztandary | Link: pistolet do mezoterapii | Link: programy multimedia | Link: nilfisk | Link: wózek widłowy | Link: skrypty counter strikeOpis: sprzęgło cinqucento | Link: sprzęgło cinqucentoOpis: high | Link: highOpis: program | Link: programOpis: morzem | Link: morzem

Link: Copyright (C) 2011 Krystian Zwoliński