75 książek, które musi przeczytać każdy facet Literatura

Strona 75 książek ktore musi przeczytać każdy facet
Komentarz w kodzie strony: RSS: Sitemap
Komentarz w kodzie strony: AddThis Button BEGIN Link: Link: Link: Link: Komentarz w kodzie strony: AddThis Button END

75 książek dla niego (dotyczy: zbiór)

Książkowe, niezbęde pozycje z ktorymi powinien zetknąć sie każdy mężczyzna: lista pra­­­ wdopodobnie niekompletna, stronnicza, bazująca na wybitnych dziełach literatury światowej. Tematy zawarte w poszczególnych powieściach pomogą Ci lepiej zrozumieć istotę pewnych spraw, ukształtować poglądy na politykę, religię, miłość i tak dalej a także stać sie inspiracją do kreatywnych działań. Miłej lektury!

Ile z nich zdążyłeś juz przeczytać?

Bez umiejętności językowych i rozległej wiedzy człowiek jest skazany na boczny tor, poza głównym nur­­­tem życia społecznego i kulturalnego. Nie może wykonywać wielu ciekawych i dobrze płatnych za­­­wo­­­dów, pewne sfery życia sa przed nim zamknięte. Ale przede wszystkim — nie jesteśmy tylko naje­­­mnymi pracownikami przy taśmie czy komputerze. Jesteśmy ludźmi. Książka daje szansę na bycie czło­­­wiekiem mądrzejszym i szczęśliwszym, uczy rozumniej i lepiej żyć — diagnoza mądrej pani z Metra.

1. Opis: Chińczyk Sztuka wojny (ok. VI wiek p.n.e.) – Sun Tzu ( chn) Czytając książkę, mimo świadomości czasu w jakim została napisana i pewnej dezaktualności, trudno nie zdziwić sie trafności spostrzeżeń Sun Zi, ktore zrewolucjonizowały ówczesną myśl wojsko­­­wą. Co więcej część porad Sun Zi można wciąż stosować dziś nie tylko na gruncie wojskowym. Jego spostrzeżenia na temat znaczenia terenu, manewrowości, inicjatywy, ekonomii sił przydadzą sie każde­­­mu miłośnikowi gier strategicznych i taktycznych. Z czystym sumieniem mogę polecić ta lekturę każdemu zainteresowanemu tematem —­­­ Link: Mapeta .
2. Opis: Grek Odyseja (VIII wiek p.n.e.) – Homer ( grc) opowiada o przygodach Odyseusza powracającego spod Troi na rodzinną Itakę. Akcja poematu obejmuje ostatni okres (40 dni) jego 10‑letniej tułaczki (od lądowania na wyspie Feaków, gdzie Odyse­­­usz opowiada o swoich poprzednich przygodach, do rozprawienia sie z zalotnikami Penelopy). Odyseja jest największym osiągnięciem epiki starożytnej Grecji. Zawiera wiele elementów baśniowych, urzeka niezwykłością przygód bohatera, wspaniałością języka poetyckiego i celnością opisów miejsc, w któ­­­rych przebiega akcja. Do dziś wielu badaczy usiłuje (z dużym powodzeniem) zrekonstruować faktyczną trasę podróży Odyseusza; utwór Homera przyczynił sie do ukształtowania zarówno pojęć religijnych, jak i społecznych i este­­­tycznych Greków. W starożytnym Rzymie Odyseja osiągnęła popularność porównywalną z Iliadą, a­­­ Eneida Wergiliusza, jako epopeja rzymska, miała za zadanie ja przewyższyć.
3. Książę (1532) – Niccolò Machiavelli (ita) filozof za główne motywy działań ludzkich uważał żądzę władzy i posiadania; w swej doktrynie poli­­­tycznej, zwanej makiawelizmem w myśl zasady „cel uświęca środki” zalecał racjonalne stosowanie prze­­­mocy, podstępu i obłudy; wg Machiavellego o życiu ludzkim decydują: los (fortuna), przedsiębiorczość człowieka, jego zdol­­­ności i aktywność (virtu). Tylko ludzie odważni i energiczni mogą uwolnić sie spod wpływu fortuny i­­­ samodzielnie kierować swoim życiem. Takie osoby sa predysponowane do rządzenia. Władca musi też jednak pamiętać, ze ludzie z natury sa egoistami, źli i niewdzięczni. Porządek i poszanowanie pra­­­wa może zagwarantować tylko silna władza. Dla dobra kraju i społeczeństwa władca może zastosować nawet przemoc, gdyż dobry rządzący wzbudza zarówno strach, jak i miłość.
4. Opis: Włoch Boska Komedia (1321) – Dante Alighieri ( ita) poemat epicki, będący syntezą średniowiecza, wiążący wątki filozoficzne, teologiczne i osobiste z­ motywem wędrówki przez zaświaty, ukazanej w 3 częściach: Piekle, Czyśćcu i Raju. Poeta składał swym dziełem hołd Beatrycze, wyidealizowanej ukochanej z lat młodości — sublimując miłość czynił ja pomostem wiodącym ku Stwórcy. Wędrowiec przemierza z nim nie znane ludziom światy, poddawany jest próbie i sam poddaje próbie swoje człowieczeństwo. W przeciwieństwie do powstałych wcześniej opisów mąk piekielnych Dante nie tworzy katalogu występków, ale potężną wizję przypadłości ludz­­­ kich, zakorzenioną w historii i micie; Oryginalność dzieła Dantego polega na integralnym spojeniu poezji, mistyki, fantazji i realistycznej obserwacji. Niezwykłość jego techniki poetyckiej wyraża sie w powiązaniu alegorii z barwnym opisem przypadłości ludzkich. Dotyczy to zwłaszcza Piekła, w ktorym fantastyka infernalna łączy sie z plasty­­­ ką opisów katuszy piekielnych. Komedia doczekała sie wielu wnikliwych interpretacji. Spierano sie o­ wymowę poszczególnych fragmentów, o źródła i sens zastosowanych alegorii i symboli. Dzieło wy­­­ warło wpływ na wielu twórców, ale przez całe wieki było nie doceniane — ponowne zainteresowanie twórczością Dantego przyniósł dopiero romantyzm.
5. Opis: Amerykanin Walden, czyli Życie w lesie (1854) – Henry David Thoreau ( usa) kontemplacyjny esej głównego przedstawiciela transcendentalizmu, propagującego idee autonomii moralnej i wynikającej z zasad demokracji równości wszystkich ludzi, ich niezależności wobec au­­­torytetów i społecznej hierarchii; [...] „Walden” był moim wielkim przeżyciem w czasach studenckich. Porwany szaloną wizją Thoreau (w ktorej postanowił pójść na całość w swoim sporze ze społeczeństwem) ja również chciałem »zamie­­­szkać w lesie, albowiem chciałem żyć świadomie, stawać w życiu tylko przed najbardziej ważkimi kwestiami, przekonać się, czy potrafię przyswoić sobie to, czego może mnie życie nauczyć, abym w­­­ godzinie śmierci nie odkrył, ze nie żyłem« —­­­ Link: rem.arnold .
6. Opis: Hiszpan Don Kichot (1605) – Miguel de Cervantes ( esp) Don Kichot stał sie przysłowiową postacią kultury ogólnoludzkiej, interpretowaną na różne sposo­­­by. Powieść Cervantesa jest parodią średniowiecznej opowieści rycerskiej; jej tragikomiczny bohater — idealista — postanawia walczyć ze złem i naprawiać krzywdy wędrując na swoim wychudzonym koniu Rosynancie, w towarzystwie sprytnego i zarazem naiwnego giermka Sancho Pansy; Mimo śmieszności postać Don Kichota ma w sobie wiele godności, łagodność łączy z prostodu­­­sznością i szlachetnością. Jego mania, przechodząca w szaleństwo, gdy na przykład rzuca sie z kopią na wiatra­­­ki, zyskuje wymiar uniwersalny: występne społeczeństwo odrzuca bezwzględnie i ośmiesza tych, któ­­­rzy ośmielają sie mu sprzeciwiać i zmieniać świat na lepsze.
7. Opis: Rosjanin Zbrodnia i kara (1866) – Fiodor Dostojewski ( rus) proza mistrza analizy psychologicznej, na pograniczu realności i wyobraźni w ktorej historia doko­­­nanego morderstwa, śledztwa i kary za zbrodnię podporządkowana została ukazaniu znaczących prawd etycznych. Pisarz był zafascynowany irracjonalnymi pierwiastkami natury ludzkiej i walką dobra ze złem czającym sie wszędzie; główny bohater powieści, były student Rodion Raskolnikow, zabija siekierą starą lichwiarkę, by ra­­­tować przed nędzą swoja matkę i siostrę, a także by upewnić się, czy należy do tzw. ludzi właściwych. Autor poddaje krytyce skrajny indywidualizm prowadzący do zbrodni.
8. Opis: Francuz Nędznicy (1862) – Victor Hugo ( fra) powieść historyczno‑społeczna, epopeja nędzarzy, będąca oskarżeniem systemu chroniącego boga­­­tych i utrwalającego poniżenie ubogich. Zamiarem autora było ukazanie „degradacji mężczyzn zrodzo­­­nej przez proletaryzację, upadku kobiet spowodowanego przez głód, upośledzenia dzieci wywołanego przez ciemnotę”; mimo schematycznego obrazu społeczeństwa i szkicowości portretowanych postaci powieść Hugo zyskała niebywałą popularność. Nie tylko jako oskarżenie systemu, ale także baśń o samotnym zwy­­­cięstwie w walce ze złem.
9. Idiota (1869) – Fiodor Dostojewski (rus) [...] Główny bohater powieści, książę Lew Nikołajewicz Myszkin, to zubożały przedstawiciel szla­chetnego rodu, ktory powraca do Rosji po wieloletniej kuracji za granicą, gdzie leczył sie w szpitalu dla umysłowo chorych, między innymi na epilepsję. W postaci tej Dostojewski zawarł wiele cech charakte­ryzujących samego siebie, jak również Don Kichota oraz... samego (sic!) Jezusa Chrystusa; [...] Powieść obfituje w liczne wątki poboczne, ktore oplatają główny nurt powieści jak skompono­wane metodą kontrapunktu melodie, licznie oplatające podstawową linię melodyczną muzycznej fugi. Pisarz zawarł w niej, włożone w wypowiedzi idioty, swoje własne poglądy na temat kary śmierci, chrze­ścijaństwa, katolicyzmu, sztuki, Europy, Rosji. Powieść jest tak obszerna, ze cytowanie tych poglądów zajęłoby zbyt wiele miejsca, odsyłam wiec zainteresowanych do źródła. Nie ulega jednak wątpliwości, ze książka porusza wartości uniwersalne, ponadczasowe, zajmuje sie kwestiami dla życia ludzkiego fundamentalnymi, ewangelicznymi i dlatego właśnie „Idiota”, jak i inne powieści Dostojewskiego, jest dziełem zawsze i wszędzie aktualnym, światowym — Link: Quaffery .
10. Wojna i pokój (1869) – Lew Tołstoj (rus) realistyczna powieść historyczna o ludowej wojnie wyzwoleńczej w dobie napoleońskiej prezentują­­­ca codzienne życie mieszkańców Rosji: zagrody chłopskie, krzywdy i niedole włościan, tyranię, rozpus­­­tę i warcholstwo szlachty, salony arystokracji, loże masońskie, więzienie, pole bitwy, męstwo żołnierzy w walce, rozterki duchowe i przemiany bohaterów, eksplozję namiętności i konflikty sumień. Wątek historyczny, stanowiący w powieści główny nurt wydarzeń, umożliwił Tołstojowi ukazanie zależności między losami jednostki a dziejami narodu, roli ludu w procesie dziejowym. Wg pisarza o biegu historii decydują nie jednostki, ale masy ludowe; to wielka powieść historyczna, a Tołstoj, rezygnując z jej tradycyjnych kanonów, stworzył nowocze­­­sną epopeję o wielowątkowej akcji, ukazanych z rozmachem scenach batalistycznych, pogłębioną o­­­ fragmenty eseju czy rozprawy historycznej; połączył w niej beletrystykę, publicystykę i filozofię. Sta­­­nowi syntezę doświadczeń europejskiego powieściopisarstwa historycznego, psychologicznego i spo­­­łeczno‑obyczajowego,
    w ktorej fatalistyczną koncepcję historii połączył pisarz z ideą decydującej roli zbiorowego wysiłku narodowego. Pisarz był świadom swego osiągnięcia i mawiał o epopei: Bez fałszy­­­wej skromności — to jest jak Iliada.
11. Bracia Karamazow (1880) – Fiodor Dostojewski (rus) pisarz potępił zarówno kapitalistyczną cywilizację, jak ruchy socjalistyczne i rewolucyjne, zarzuca­­­jąc im zagubienie wartości chrześcijańskich i opowiadając sie stanowczo przeciwko ateizmowi; nowatorstwo konstrukcji powieściowej — stworzenie wzorów powieści polifonicznej (wielogłoso­­­wej), mistrzostwo penetracji wielowarstwowej świadomości ludzkiej, głębia analizy psychologicznej, aktualność dialektycznego zespołu pytań moralno‑filozoficznych połączona z nienarzucaniem ostate­­­cznych rozwiązań, jednoczesna skłonność do fascynacji i sceptycyzmu i bogactwo problemów etycznych i filozoficznych uwarunkowały olbrzymi wpływ Dostojewskiego na literaturę rosyjską i świa­­­tową.
12. Kuszenie św. Antoniego (1874) – Gustaw Flaubert (fra) [...] wewnętrzne rozterki Antoniego stanowią podsumowanie przemyśleń Flauberta. Eremita prze­­­chodzi przez kolejne kuszenia, ale na wątpliwości podsuwane w każdym z nich nie znajduje definity­­­wnej odpowiedzi. Antoni mierzy sie tu z argumentami herezjarchów, konkurencyjnymi wizjami świata podsuwanymi przez inne religie, wątpliwościami co do pewności wiedzy i niedającymi sie rozstrzygnąć zagadkami teologicznymi. Jednak pytania stawiane przez świętego nie znajdują odpowiedzi. Antoni ostatecznie akceptuje brak pewności i dochodzi do afirmacji życia, tak samo jak Flaubert, ktory z­­­ niepewności i podważalności wszelkich opinii uczynił zasadę estetyczną swojej dojrzalej twórczości —­­­ Link: Sebastian Szymański .
13. Jądro ciemności (1899) – Joseph Conrad (pol‑gbr) sceptycyzm światopoglądowy łączy sie w niej z przekonaniem o bezwzględnej konieczności prze­­­strzegania kodeksu zasad etycznych; w losach samotnego bohatera, poddawanego próbom charakteru wśród klęsk i załamań, ktory odrzucił Boga, sam czując sie wszechmocny; utwór o władzy, ktora niszczy, zniewala i odczłowiecza, o naturze ludzkiej, ktora bez Boga i norm społ. skazana jest na upadek.
14. Opis: Irlandczyk Portret Doriana Graya (1891) – Oscar Wilde ( irl) będąca manifestem wyższości sztuki nad życiem, propagacją kultu artysty, jako jednostki górują­­­cej nad społeczeństwem. W tej alegorycznej powieści Wilde przedstawił bohatera o dwoistej moralno­­­ści, ktory rozdarty między Dobrem i Złem, wybiera drogę występku — środka do urzeczywistnienia swych wyobrażeń o pięknie; kieruje sie indywidualizmem, pogardą dla cierpienia i poświęcenia.
15. Ulisses (1922) – James Joyce (irl) powieść w ktorej pisarz przetworzył fabułę Odysei na realia współczesnego Dublina, powołując do­­­ życia odpowiedników bohaterów Homera. Akcja trwa 24 godziny i toczy sie 16 czerwca 1904, w­­­ dniu, w ktorym pisarz — jedyny raz po opuszczeniu Irlandii — przyjechał do ojczyzny na pogrzeb swojej matki. Wydarzenia zostały wpisane w fotograficznie niemal odtworzoną topografię miasta. Joyce brawurowo ukazuje poszukiwania tożsamości — Bloom walczy z urojeniami, zbiorowymi wmówieniami, kościołem, polityką i obyczajowym tabu, aby dotrzeć do swego „ja”. Odsłonił drapieżność związków między ludźmi, patos i tragizm egzystencji. Z brawurą językową i niespożytą pomysłowością malował fantastyczne obrazy, szydził z religii, uroszczeń ideologicznych, patriotycznych i obyczajowych. Celo­­­wał w odważnych scenach obyczajowych. Zrewolucjonizował sztukę opowiadania, stosując w skali do­­­tychczas nie praktykowanej monolog wewnętrzny, tzw. strumień świadomości, ukazując ta drogą naj­­­bardziej tajone, intymne, wcześniej nie wyrażane w literaturze podświadome rejony ludzkich obsesji, tęsknot i skojarzeń.
16. Opis: Austriak Przemiana (1915) – Franz Kafka ( aut) w powieści stworzył model sytuacji (nazywanej często „kafkowską”), ktorej istotą jest konflikt jednostki (urzędnika) z anonimową, nadrzędną wobec niej instancją (instytucja sądu, zarząd zamku); zniewolona jednostka nie jest w stanie zgłębić w drodze racjonalnych dociekań zasad działania zhie­­­ rarchizowanej, wszechogarniajacej struktury; deformacja groteskowa rzeczywistych sytuacji, wielo­­­ znaczne, paraboliczne obrazy odzwierciedlają funkcjonowanie świadomości człowieka zagubionego w­ nieprzychylnym świecie.
17. Kiedy umieram (1930) – William Faulkner (usa) pisarz zaliczany do czołowych nowatorów prozy współczesnej, rozwijał typ narracji zakorzenionej w­ tradycji ludowej i opartej na układzie monologów wewnętrznych (zazwyczaj w postaci skrajnie subiektywnego strumienia świadomości), w kompozycji stosował na wielką skalę retrospekcje i in­­­ wersje czasowe, niekiedy chwyty sensacyjne; styl wzbogacał o liczne metafory, aluzje, powtórzenia i­ niedomówienia; często sięgał do symboliki biblijnej; opowieść przedstawiona przez 15 narratorów w 59 rozdziałach. Historię ta opowiadają kolejni człon­­­ kowie rodziny Bundrenów.To opis wyprawy do Jefferson mającej na celu uszanowanie ostatniej woli zmarłej Addien, ktora pragnęła spocząć wśród swych krewnych. Podróż pozornie przepełniona jest elementami bohaterstwa ale i makabry i humoru. Przeżywamy wraz z kolejnymi członkami rodziny ich pozornie błahe problemy, smutki.
18. Wielki Gatsby (1925) – F. Scott Fitzgerald (usa) traktująca o amerykańskim micie kariery, opowiada historię o współczesnym Don Kichocie, o błęd­­­nym rycerzu kapitalizmu, ktory utożsamiwszy idee bogactwa, dobra i piękna, postanowił je swoim ży­­­ciem potwierdzić; historia wielkiej miłości.
19. Opis: Brytyjczyk Nowy wspaniały świat (1932) – Aldous Huxley ( gbr) powieść przesycona sceptyczną refleksją nad przyszłym losem współczesnej cywilizacji, w ktorej pisarz nakreślił satyryczny wizerunek współczesnych środowisk intelektualnych; [...] Zarzucano i książce i autorowi obsceniczność, popularyzowanie narkotyków, fatalizm i niepo­­­ żądany w społeczeństwie „styl życia”. Książka została w latach 30. XX wieku zakazana w Irlandii między innymi za pochwałę aktów seksualnych, choć nie ma w niej za grosz erotyki, o (Treść tylko dla dorosłych) grafii nie wspominając. „Nowy...” naśmiewa sie z naszego dążenia do szczęścia. Naśmiewa się, bo po pierwsze pojęcia nie mamy, co to znaczy mieć szczęście czy być szczęśliwym, a po drugie w społeczeństwie zawsze wystę­­­ puje równanie do poziomu rozumianego przez wszystkich, czyli przeciętnego. A wiec szczęście byle jakie, za to dla wszystkich —­­­ Link: blog.literacki .
20. Sokół maltański (1930) – Dashiell Hammett (usa) utwór twórcy „czarnej” odmiany powieści kryminalnej z postacią prywatnego detektywa, walczącego samotnie ze światem przestępczym i skorumpowaną policją; [...] San Francisco, lata 30. Do biura prywatnego detektywa Sama Spade’a przychodzi młoda, piękna kobieta i zleca mu odnalezienie zaginionej siostry. Spade i jego wspólnik przyjmują zlecenie. I cała his­­­toria sie zaczyna. sa morderstwa, kradzieże, podejrzane szajki, gangsterzy, porwania. A w tym wszyst­­­kim tak naprawdę chodzi o małą figurkę... —­­­ Link: Caitri .
21. Zwrotnik Raka (1934) – Henry Miller (usa) przejaw skrajnego indywidualizmu autora, odrzucającego wszelkie normy społ. i konwencje w dą­­­żeniu do swobodnego uzewnętrzniania własnej osobowości, utajonych instynktów, doznań seksual­­­nych i do wolności opisu; autobiogr. wyznania połączył z surrealistycznymi wizjami, naturalistyczny brutalizm z poetycznym liryzmem.
22. Listonosz zawsze dzwoni dwa razy (1934) – James Mallahan Cain (usa) [...] Obie sa wariacjami na ten sam temat: mężczyzna powodowany namiętnością do kobiety zga­­­dza sie zamordować jej męża. Nie ma tu zagadki „kto zabił”, bo to od początku wiadomo. Chodzi o to, czy mordercom powiedzie sie plan, jakie nieoczekiwane przeszkody napotkają, czy w końcu wpadną, a­­­ jeżeli tak, to w jaki sposób zostaną zdemaskowani; narracja prowadzona jest w pierwszej osobie, autor szybko przechodzi do sedna sprawy, pisze sty­­­lem prostym i zwięzłym, nieco szorstkim choć nie pozbawionym pewnej poetyckości —­­­ Link: Bruixa .
23. Pył (1939) – John Fante (usa) [...] a tutaj oto mamy człowieka, ktory nie boi sie uczuć. Czytając, zatrzymałem sie na chwilę. By­­­łem jak człowiek, ktory znalazł złoto na miejskim śmietniku. Odłożyłem książkę na stolik. To była hi­­­storia o szczęściu i przeznaczeniu, o rzadkiej, naturalnej odwadze, napisana prosto z serca —­­­ Charles Bukowski; historia życia bohatera, ktory był na przemian czarujący i porywczy, młody i dojrzały, szlachetny i­­­ małoduszny, ujawniająca jego akceptację dziedzictwa klasy robotniczej, kształtowanie sie artysty­­­cznej indywidualności.
24. Grona gniewu (1939) – John Steinbeck (usa) realistyczna powieśś protestu społecznego obrazująca exodus wyzutych z ziemi rolników, szukają­­­cych lepszego życia w Kalifornii. Lata kryzysu. Joadowie, pozbawieni przez wierzycieli swojej ziemi w­­­ Oklahomie, wyruszają wzorem innych rodzin do Kalifornii — jak wierzą — krainy mlekiem i miodem płynącej. swoja powieścią Steinbeck pragnął obnażyć wynaturzenia kapitalizmu. Opowiedział sie po stronie upokorzonej i eksploatowanej społeczności.
25. Komu bije dzwon (1940) – Ernest Hemingway (usa) apologia heroicznej walki i śmierci amerykańskiego zwolennika republiki w hiszpańskiej wojnie do­­­mowej. Typowi bohaterowie prozy Hemingwaya — ludzie mężni, często brutalni i prymitywni, a zara­­­zem świadomi swego tragicznego, irracjonalnego losu — poszukują sensu życia w walce z naturą i­­­ wro­­­giem. Hemingway wypracował własną metodę pisarską, łączącą zwarty i rzeczowy styl (naśladują­­­cy mowę potoczną) z ukrytym liryzmem i wieloznaczną symboliką.
26. Syn swego kraju (1940) – Richard Wright (usa) naturalistyczna powieść uznana za pierwsze dojrzałe dzieło literatury murzyńskiej w USA. Sensacyj­­­na akcja rozgrywa sie w ciągu kilku kolejnych dni i przedstawia tragiczną historię chłopaka z chica­­­gowskich slumsów, ktory sie staje mimowolnym zabójcą bogatej dziewczyny. Uświęconym literą prawa racjom białych przeciwstawia poczucie krzywdy czarnego bohatera, kierującego sie instynktem i niez­­­dolnego pojąć mechanizmów, ktore go spychają na manowce zbrodni. Ostro zarysowane konflikty, świet­­­ne dialogi, narastające napięcie czynią z arcydzieła Wrighta świetną, emocjonującą lekturę.
27. Obcy (1942) – Albert Camus (fra) mikropowieść o człowieku wyobcowanym, świecie zła i hipokryzji. Mersault, przeciętny urzędnik w­­­ Algierze, prowadzi bezbarwne, pozbawione emocji życie. Nawet śmierć jego matki w przytułku przyj­­­muje niemal obojętnie. Bezosobowo traktuje swoj związek z kochanką. Ten nijaki bohater zostaje wplą­­­tany w świat zbrodni; wielu czytelników dostrzegło w bohaterze powieści ucieleśnienie zła. Camus jednak dowodził, iż je­­­go bohater „zgadza sie umrzeć dla prawdy”, okazuje sie wiec w jakimś sensie buntownikiem. Z czasem dostrzeżono w Obcym jedno z najbardziej niepokojących i dających do myślenia dzieł XX w., ukazujące bunt wobec absurdu świata.
28. Moc i chwała (1940) – Graham Greene (gbr) powieść o problematyce religijno‑moralnej, opartą na światopoglądzie katolickim, pisarz połączył z­­­ analizą psychologiczną, dążył do uwypuklenia konfliktu dobra i zła w psychice ludzkiej; [...] Głównym bohaterem książki jest ksiądz, ale to nie jest zwykły ksiądz. Mówią o nim „ksiądz‑pi­­­jaczyna”.
    Żeby było ciekawiej jest tchórzem, łajzą i cudzołożnikiem. Akcja rozgrywa sie w latach 30. XX wieku w Meksyku, w czasie prześladować Kościoła przez władze, główny bohater ukrywa sie przed woj­­­skiem i policją, uciekając przed karą śmierci jaka grozi za nie zastosowanie sie do nowego prawa —­­­ Link: poznanianka .
29. Gubernator (1947) – Robert Penn Warren (usa) symboliczno‑paraboliczna powieść, osadzona w rzeczywistości amerykańskiego Południa, drama­­­tyczne studium mechanizmów władzy (opartej na demagogii społ. i przemocy) — lojalności i zdrady, uwielbienia i gniewu, charyzmy i pustki, jakie ona wokół siebie tworzy; jako dzieło funkcjonujące na pograniczu sztuki, historii i socjologii, ktore łączy również powie­­­ścio­­­wą akcję z wrażliwością poezji, zawiera treści wykraczające poza wszelkie arbitralne klasyfikacje.
30. Opis: Argentyńczyk Fikcje (1944) – Jorge Luis Borges ( arg) zbiór krótkich opowiadań ujętych w charakterystyczną, oryginalną formę, ktora łączy elementy opo­­­wiadania i eseju, nawiązuje do różnych konwencji literackich, mitów, wierzeń, religii, nasycona jest grą słów, zagadkami, paradoksami, często ma charakter pastiszu. Opowiadania rozwijają sie zgodnie z re­­­gułami logiki, jednak autor co chwilę gubi czytelnika w dziwactwach nieprawdopodobnej, fantasty­­­cznej rzeczywistości.
31. Rok 1984 (1949) – George Orwell (gbr) antyutopia, ukazująca ponurą przyszłość świata podzielonego na trzy supermocarstwa: Eurazję (państwo powstałe w wyniku wchłonięcia Europy przez ZSRR), Oceanię (USA po wchłonięciu imperium brytyjskiego) i Wschódazję (Chiny i reszta świata). Toczy sie między nimi permanentna wojna, ale ża­dna ze stron nie zdąża do uzyskania przewagi. Bohaterem powieści uczynił pisarz podrzędnego urzę­dnika Departamentu Archiwów w Ministerstwie Prawdy, Winstona Smitha. Doskwiera mu zniewolenie, ale swoj wątły protest wyraża jedynie w potajemnym wypisywaniu haseł w mieszkaniu (PRECZ Z WIEL­KIM BRATEM) i daremnym poszukiwaniu ewentualnych sojuszników. Pracuje nad nowym słownikiem nowomowy, ktory ma wejść do powszechnego użytku w roku 2050, a w ktorym nie będzie juz słów służących nazywaniu buntu: wedle przewidywań elity rządzącej tym samym bunt okaże sie niemożliwy; Orwell nawiązał do klasycznych utopii i do wielkich angielskich pamflecistów, między innymi do Swifta. Doprowadził idee utopistów do przerażającego zwycięstwa. Narzędziem panowania uczynił nawet język — w manipulowaniu faktami i słowami dostrzegł najbardziej wyrafinowany przejaw panowania reżimu, ktory nie pozostawia żadnej swobody jednostce.
32. Nadzy i martwi (1948) – Norman Mailer (usa) naturalistyczna powieść o wojnie japońsko‑amerykańskiej. Uznana za jedno z najwybitniejszych w­­­ literaturze amerykańskiej dzieł zwróconych przeciwko mentalności militarystycznej. Pluton żołnierzy pod dowództwem generała Cummingsa, maniaka wojny ogarniętego obsesją awansu, wyrusza w głąb dżungli, na okupowaną przez Japończyków wyspę Anapopei. Punkt ten nie ma żadnego znaczenia stra­­­tegicznego. Między żołnierzami stale dochodzi do nieporozumień. Każdy myśli tylko o otrzymaniu wia­­­domości od rodziny czy o „dobrej ranie”, ktora uczyni go niezdolnym do służby wojskowej i pozwoli uciec z tego piekła.
33. Stąd do wieczności (1951) – James Jones (usa) ukazującą znane pisarzowi z doświadczenia stosunki w armii amerykańskiej, zwłaszcza wśród ka­­­dry oficerskiej, powieść o silnych akcentach antymilitarystycznych; książka ta jest odartym z patosu portretem amerykańskiej armii w przededniu ataku na Pearl Har­­­bor. Wstrząsającym oskarżeniem drylu panującego w wojsku, a jednocześnie dowodem na to, ze czło­­­wiek z charakterem w żadnych okolicznościach nie traci godności.
34. Buszujący w zbożu (1951) – J. D. Salinger (usa) charakterologiczny portret młodocianego bohatera, wrażliwego i inteligentnego, nie przystosowa­­­nego do życia w społeczeństwie opanowanym przez pieniądz i technikę; wyrażająca bunt przeciwko obowiązującemu stylowi życia, stała sie manifestem, „głosem pokole­­­nia” młodzieży amerykańskiej.
35. Jim szczęściarz (1954) – Kingsley Amis (gbr) Postać główna, tytułowy Jim, wykłada na uniwersytecie, ale mimo to nie wyzbył sie dziecinnych „zagrywek”, takich jak na przykład dorysowanie wąsów i brody na okładce pisma należącego do nielubianego kolegi po fachu. Jim, w swej nieroztropności i naiwności, wikła sie w trudną do zdefiniowania znajo­­­mość z Małgorzatą. Jakby tego było mało, czuje coś do dziewczyny (Krystyna) syna (Bertrand) swojego przełożonego (prof. Welch). Co z tego wyniknie? Mnóstwo zabawnych sytuacji, jak na przykład wypalenie dziur w stole, prześcieradłach i dywanie należących do pani Welch i późniejsze próby zatajenia tego faktu. Dla Kingsleya Amisa „Jim Szczęściarz” to pierwsza powieść, dzięki ktorej wyróżnił sie w dziedzinie prozy, a błyskotliwość jego dialogów jest wspaniała.
36. Przygody Augiego Marcha (1953) – Saul Bellow (usa) utwór o epizodycznej kompozycji, łączący realizm obserwacji z groteską, ukazuje losy jednostki wyobcowanej, zmagającej sie z własną nadwrażliwością i biernością, z obojętnością otoczenia i uprze­­­dzeniami rasowymi; przeciwstawia sie próbom ukształtowania go przez dorosłych i wybiera niezale­­­żność. W końcu przyjmuje postawę optymistycznego stoicyzmu.
37. Trudno o dobrego człowieka (1955) – Flannery O'Connor (usa) zbiór opowiadań ukazujących losy zwykłych ludzi, wyobcowanych bohaterów, wewn. rozdartych, postawionych w sytuacjach niecodziennych, poszukujących łaski i wiary w aktach gwałtu; autorka zabarwiała groteskowo wyjaskrawionym czarnym humorem, tworząc atmosferę grozy, prze­­­mocy i brutalności.
38. Władca much (1954) – William Golding (gbr) alegoryczna powieść, zbliżona do powiastki filozoficznej, ukazująca w groteskowo wyjaskrawionym ujęciu słabości ludzi i współczesnej cywilizacji, przemoc jako regulator stosunków między ludźmi. Pa­­­rodia młodzieżowej powieści przygodowej i antyutopia ostrzegająca przed niebezpieczeństwem powro­­­tu do stanu barbarzyństwa; osnowę akcji stanowi opowieść o życiu grupy dorastających chłopców, w wyniku splotu przypad­­­ków odizolowanych od dorosłych. Chłopcy skazani na siebie odtwarzają okrutne stosunki przemocy i­­­ agresji panujące wśród dorosłych. Pisarz analizuje kolejne etapy narastania wśród rówieśników rywali­­­zacji, niechęci i nienawiści, towarzyszące cywilizacyjnemu regresowi. Wśród chłopców pozostawionych samym sobie, tworzących niejako od podstaw system polityczny i model społeczeństwa, dochodzi do rozłamu, walki o władzę.
39. Atlas zbuntowany (1957) – Ayn Rand (usa) [...] Słowo „cegła” jest w stosunku do powieści Rand wyjątkowo trafne, nie tylko ze względu na fi­­­ zyczne gabaryty tomu. Atlas... jest bowiem literaturą bardzo prosto ociosaną: bez żadnych ozdobni­­­ ków, złożonych zdań i artystycznych ambicji; pozycją odwołującą sie do konserwatywnych jak susze­­­ nie na słońcu pomarańczowej kostki prawd: prawa własności, tradycyjnie pojmowanej sprawiedliwości, wiary w jednostkę i w rozum; wreszcie: książką mającą jak bodaj żadna inna czytana przeze mnie wcześniej służyć budowaniu — światopoglądu —­­­ Link: gaspar .
40. Lolita (1955) – Vladimir Nabokov (usa) powieść psychologiczna, studium obsesyjnej miłości mężczyzny w sile wieku do nimfetki. Dzieje erotycznego opętania opowiedział Nabokov w szczególny sposób, podejmując wyrafinowaną parodię i­­­ grę literacką: wprowadza między innymi motyw sobowtóra, elementy melodramatu, powieści detektywisty­­­cznej i wyznań. Lolita sprawia wrażenie odważnej obyczajowo opowieści o uwiedzeniu 12‑sto letniej Dolores Haze, zwanej Dolly, Lo czy Lolitą, przez jej ojczyma, 40‑sto letniego Szwajcara. W­­­ więzieniu, oczekując na proces, Humbert spisuje swe wspomnienia. Jego wyznania sa treścią książki; w „Lolicie” znaleźć można aluzje i nawiązania do kilkudziesięciu dzieł literackich, powieść zawiera ogromny ładunek erudycyjny, a jedną z tajemnic jej uroku sa gry językowe, jakie uprawia Nabokov, z­­­ upodobaniem tworząc najrozmaitsze szarady, zbitki brzmieniowe, sugerujące związki postaci.
41. Opis: Nigeryjczyk Wszystko rozpada się (1958) – Chinua Achebe ( nga) [...] Powieść przepełniona elementami tradycji ustnej, pełnej barwnych przypowieści wprowadza czytelnika w nieznany świat obyczajów przedkolonialnej Afryki. Wioska, w ktorej żyje główny bohater Okonkwo, cieszący sie szacunkiem wojownik, rządzi sie odwiecznymi prawami przekazywanymi z po­­­kolenia na pokolenie. Ciągłość tradycji podtrzymywana jest przez starszyznę klanu, tajne stowarzysze­­­nia i wyrocznie, będące łącznikiem pomiędzy światem żywych, a światem duchów i przodków. Całkowi­­­cie obcy, egzotyczny wręcz dla czytelnika obraz życia klanu staje sie stopniowo dla europejskiego odbiorcy zrozumiały, w czym niewątpliwie tkwi geniusz samego Achebe —­­­ Link: Jakub Kościółek . [...] Jej wyjątkowość polega na tym, ze proponuje nowe spojrzenie na Trzeci Świat, odmienne cho­­­ciażby od wizji Josepha Conrada. „Wszystko rozpada się” to „Jądro ciemności” ukazane oczami nigeryj­­­skiego plemienia. Ma też swoj subtelny urok. jezeli ktoś sie tutaj z kogoś śmieje, to członkowie Igbo z­­­ przygłupich białych najeźdźców przynoszących nieznaną religię —­­­ Link: Ewa Antoniak .
42. W drodze (1957) – Jack Kerouac (usa) [...] Szczerze i uczciwie pisząc, żadna książka mnie tak nie rozwaliła od czasów pierwszego posma­­­kowania Vonneguta, a Dean Moriarty zaczął w moim sercu walczyć o lepsze z Kilgorem Troutem. A to naprawdę COŚ, jak zakrzyknąłby sam Dean. Jest w niej coś totalnie prawdziwego, niszcząco bliskiego życiu, coś przejmującego, a może nawet COŚ PRZEJMUJĄCEGO. Niszcząco, ponieważ Kerouac opisując własne dzieje pokazuje, jak niesamowicie intensywnie można wykorzystywać czas. Jak fantastycznie jest mieć w (Ocenzurowano wulgarne słowo) wszystkie zobowiązania i nakazy, jak prawdziwie można oderwać sie od formy. Sło­­­wem, jak można żyć w drodze: wszędzie jako gość, wszędzie i zawsze jak na wakacjach —­­­ Link: Krzysztof Schechtel .
43. Uciekaj, Króliku (1960) – John Updike (usa) jest jedną z części tetralogii o życiu mieszkańców małego miasteczka ze wschodniego wybrzeża. Utwór łączący zjadliwy sarkazm z dyskretnym liryzmem, ukazuje kryzys wartości humanistycznych, za­­­nik norm moralnych i izolację wrażliwej, myślącej jednostki w życiu amer. klasy średniej; wyśmiewa dążenie do sukcesu za wszelką cenę.
44. Nuda (1960) – Alberto Moravia (ita) [...] Główny bohater „Nudy”, 35‑letni Dino, jest typem XX‑wiecznego dandysa. To niespełniony arty­­­sta i bogacz, ktory nigdy nie musiał zarabiać na własne utrzymanie. Od najmłodszych lat bohater cierpi na dziwny rodzaj melancholii, ktorą sam nazywa nudą. Nuda jest dla bohatera osobliwym poczuciem abstrakcyjności otaczającego świata i niemożności nawiązania kontaktu z rzeczywistością; [...] Powieść jest wspaniałym studium samotności, rozpaczliwą próbą wydostania sie z niewoli cia­­­ła, a zarazem opowieścią o narastającym obłędzie i daremnej próbie rozwikłania zagadki, ktorej czło­­­wiek nie jest w stanie rozwiązać —­­­ Link: Malwina Wapińska .
45. Paragraf 22 (1961) – Joseph Heller (usa) w groteskowo‑satyrycznej powieści wojennej, utrzymanej w poetyce absurdalnego „czarnego humo­­­ru”, pisarz wystąpił z oskarżeniem mechanizmów społecznych opartych na koszarowej dyscyplinie, któ­­­re działają także w czasie pokoju. Ukazuje wojnę jako absurdalną rzeź, kwestionując sens heroiz­­­mu; kapitan amerykańskich sił powietrznych Yossarian nie czuje powołania do służby wojskowej i­­­ wszel­­­kimi sposobami próbuje uniknąć lotów. Bezskutecznie, gdyż w armii obowiązuje osławiony „pa­­­ragraf 22”, ktory nakłada na żołnierzy obowiązek bezwzględnego posłuszeństwa wobec przełożonych. Po­­­wieść stała sie sztandarową lekturą przeciwników wojny wietnamskiej, kontestatorów i pacyfistów.
46. Droga do szczęścia (1961) – Richard Yates (usa) Młode małżeństwo, Frank i April Wheeler, wraz z dwójką dzieci tworzy z pozoru szczęśliwą i kocha­­­jącą sie rodzinę. Jednak pod tym płaszczykiem skrywa sie prawdziwe oblicze dwojga ludzi zmuszonych do prowadzenia życia, ktorego nienawidzą. Nie mogąc znieść przeciętności, jaka ich otacza, decydują sie wyjechać do Francji, gdzie mają nadzieję rozwijać swoja wrażliwość artystyczną. Błyskotliwi, piękni i utalentowani, juz wkrótce zmuszeni będą położyć na szali swoje nadzieje i ideały, by w ostatecznym rozrachunku zdradzić nie tylko siebie wzajemnie, ale też najlepszą cząstkę własnej natury.
47. Mechaniczna pomarańcza (1962) – Anthony Burgess (gbr) powieść ukazująca brutalną i ponurą wizję przyszłości w konwencji groteski, fantastyki naukowej i­­­ tzw. czarnego humoru; [...] to powieść, ktora przede wszystkim atakuje czytelnika mnóstwem pozytywnych wrażeń przez sam zastosowany tu język — prawdziwy eksperyment lingwistyczny. Książka opowiada o kilku latach z­­­ życia Aleksa, młodocianego przestępcy, ktory w dzień śpi i wypoczywa, a wieczorami ze swoim gan­­­giem sie doskonale bawi. Zabawa ta jest dość brutalna, bowiem polega na stosowaniu praktycznie nie­­­ograniczonej przemocy wobec wszystkich, ktorzy znajdą sie na ich drodze. Nie tylko kradną, ale dla przyjemności biją, gwałcą, a potem spokojnie wracają do ulubionego lokalu i wydają „zarobione” pie­­­niądze na drinki z narkotykowymi wstawkami — Link: Pablos .
48. Lot nad kukułczym gniazdem (1962) – Ken Kesey (usa) jest wyrazem protestu przeciw wszelkim formom przymusu i zniewolenia; powieściowa alegoria osadzona w realiach zakładu dla psychicznie chorych.
49. Opis: Kolumbijczyk Sto lat samotności (1967) – Gabriel García Márquez ( col) saga rodu Buendiów skazanego na samotność, w ktorym powtarzają sie te same występki: kaziro­­­dztwo, wybujała namiętność seksualna, nadmierna impulsywność. Konstrukcja powieści sprawia wra­­­żenie anarchicznej gry wyobraźni: współistnieją obok siebie realizm i fantastyka traktowana jako coś normalnego, zwyczajnego; opowieść o losach rodziny utrzymana jest w stylistyce podań mitycznych czy biblijnych: barwny, kunsztowny język, aura tajemnicy i magii, zmysłowy erotyzm, niezwykłe tematy dysput i dociekań, wy­­­rafinowany, intelektualny dowcip, fatalizm i mistyka podane sa w sugestywnej formie.
50. Mistrz i Małgorzata (1967) – Michaił Bułhakow (rus) powieść satyryczno‑filozoficzna w ktorej autor podjął problem dobra i zła jako pierwiastków współ­­­istniejących; przeplatają sie w niej warstwy realistyczna z fantastyczną i metafizyczną, współczesność i­­­ historia biblijna, humor i refleksja nad człowiekiem i sztuką; zawiera także groteskowy obraz realiów społeczno‑obyczajowych Moskwy lat 30. To dzieło otwarte na różne interpretacje: filozoficzne, religij­­­ne, etyczne (walka dobra ze złem; diabeł jako ten, ktory czyni dobro), estetyczne (nieśmiertelność dzie­­­ła sztuki), polityczne (opisywana historia stanowi parabolę stalinowskiego terroru).
51. Wybawienie (1970) – James Dickey (usa) [...] Początkowo, jak pewnie sie domyślacie, wszystko idzie jak z płatka. Górska rzeczka wydaje sie być bezpieczną, dookoła piękne okoliczności przyrody, wyjątkowo sympatycznie i mało męcząco. Do czasu. Wszystko zmienia sie gwałtownie za sprawą dwójki przypadkowo spotkanych autochtonów. Przyjemna wycieczka przeistacza sie w dramatyczną walkę. Walkę ze sobą, walkę z przyrodą, walkę z­­­ drugim człowiekiem. Walkę o najwyższą stawkę: o życie —­­­ Link: Robert „Bert” Siata .
52. Rzeźnia numer pięć (1969) – Kurt Vonnegut (usa) w groteskowo‑katastroficznej powieści, stosując etyczne kryterium oceny ukazuje absurd wojny i­­­ bezsens niszczenia; obraz zagubienia człowieka w obcym świecie nieludzkiej techniki. Humanitarnej wymowy temu dziełu przydaje czarny humor.
53. Lęk i odraza w Las Vegas (1971) – Hunter S. Thompson (usa) [...] Czytając Thompsona można z pozoru odnieść wrażenie, ze efekciarsko babrze sie w apoteozie ćpania. Głównymi towarzyszami podróży Raoula Duke’a i Doktora Gonzo jest solniczka pełna koki, meskalina, eter i adrenochrom. Jazda na całego w wymarzonym wręcz towarzystwie. Jazda do Las Vegas, jazda o jeden mach za daleko...; Trudno tu rozstrzygnąć czy Raoul i doktor Gonzo sa bardziej dosadni i wulgarni czy też bardziej absurdalni. Ale książka to przede wszystkim prawdziwy popis wirtuozerii w żonglowaniu dialogami i­­­ skojarzeniami. Dla mnie taki styl jest niemal śmiertelnie zaraźliwy —­­­ Link: robertlotse .
54. Dowódca "Sophie" (1970) – Patrick O'Brian (gbr) Jack Aubrey awansuje na dowódcę brygu „Sophie” i na pokładzie tego dwumasztowca przeżywa wiele przygód podczas starć z flotą francuską. Jest tu nie tylko maksymalna możliwa w powieści historycznej dawka emocji i wartka akcja. Jest to pierwsza książka z niezwykle wysoko ocenianego cyklu morkich powieści historycznych.
55. Lśnienie (1977) – Stephen King (usa) powieść jednego z twórców tzw. nowego horroru, w ktorym efekt straszenia jest osiągany przez stopniowo narastającą grozę skrywaną pod maską codzienności; autora licznych powieści łączących elementy tradycyjnej powieści gotyckiej, psychologicznego thrillera, powieści detektywistycznej i­ fan­­­ tastycznonaukowej; pięcioletni chłopiec Danny znalazł sie z rodzicami w opustoszałym na zimie hotelu. Wrażliwe, obdarzone zdolnościami wizjonerskimi dziecko odbiera fluidy czające sie w jego murach. Były one świadkami krwawych porachunków świata przestępczego i milionerów. Straszliwe zdarzenia, ktore kończą fabułę, sa jednak niczym w porównaniu z przejściami psychicznymi bohaterów.
56. Zen i sztuka oporządzania motocykla (1974) – Robert M. Pirsig (usa) [...] Interesująca opowieść o wyprawie, w ktorą ojciec zabiera swojego syna. To wyprawa, podczas ktorej bohater dokonuje rozrachunku ze swoja przeszłością. To rozprawa naukowo‐religijno‐humanisty�
    �­­czna, wyjaśniające zasadności stawianych tez na przykładzie między innymi obsługi motocykla —­­­ Link: Mr Guru ; [...] W warstwie intelektualnej zaś „Zen...” to zapis filozoficznych dociekań prawdziwej natury rze­­­czywistości, ktorą Pirsig zwie Jakością, i próba zasypania pęknięcia między intelektualnym a romanty­­­cznym rozumieniem świata. »Budda, boskość istnieją z równą swobodą w konfiguracji komputera czy też w skrzyni biegów motocykla, jak i na szczycie góry czy w płatkach kwiatu« —­­­ Link: Cleofas .
57. S-kadra (1979) – Tom Wolfe (usa) Chciałbym Wam polecić pewną książkę. [...] W świetny sposób opisuje życie pilotów‑oblatywaczy i­­­ ich rodzin, napisana jest fajnym językiem, na szczęście dalekim od amerykańskiego patosu. Bohate­­­rami książki sa nie tylko oblatywacze, ale i pierwsi amerykańscy astronauci. Książka obfituje w opisy lotów, chlania z kumplami, wypadków, spraw codziennych i ocieka ciężkim humorem. Zakupiłem ja na Allegro i od wczoraj nie mogę sie od niej oderwać... a tu studia muszę finiszować —­­­ Link: Mikkael .
58. Kobiety (1978) – Charles Bukowski (usa) [...] Spodziewałam sie czegoś naprawdę antykobiecego, skrajnie seksistowskiego i oburzającego. Jednak chyba jestem zbyt mało „przewrażliwiona”, ponieważ nawet do wulgarnego języka, czy obsceni­­­cznej dokładności, za pomocą ktorych Bukowski dokonuje seksualnej autopsji można po kilku stro­­­nach bez problemu sie przyzwyczaić. Jego zabiegi językowe miejscami faktycznie sa dość nieprzyje­­­mne, ale nie odrzucają od czytania, ani też nie pozostają na długo w pamięci. Jednak nawet w tym pozornym „syfie” można znaleźć kilka „perełek”. Opisy hipnotyzujące swoja bezpośredniością i­­­ brutalnością wyrazu, nie pozbawione jednak pewnej perwersyjnej poetyckości. Najczęściej te, w­­­ których jednak Bukowski znudzony kobietami uchyla nam nieco ze swoich poglądów dotyczących otaczającej rzeczywistości, ktora go obrzydza, ktorą gardzi, do ktorej wstręt znieczula alkoholem. —­­­ Link: DiDi .
59. Sprzysiężenie osłów (1980) – John Kennedy Toole (usa) [...] Ignacy J. Reilly, gargantuiczny jegomość w myśliwskiej czapce i o zaczepnym spojrzeniu jest głównym bohaterem demaskującej amerykańskie mity i szydzącej z ustalonych norm społecznych powieści. Nikt by nie pomyślał, ze od zwyczajnej próby wylegitymowania Ignacego przez policjanta dojdziemy do skandalu obyczajowo‑społecznego opisanego na pierwszych stronach gazet. Po drodze czytać będziemy o mniej czy bardziej nadzwyczajnych okolicznościach powodujących, iż Ignacy pogrą­­­żać sie będzie w coraz większych tarapatach. Konstrukcja fabularna misterna, ale jednocześnie lekko drażniąca nagromadzonymi w niej absurdami —­­­ Link: Jarosław Czechowicz .
60. Wybór Zofii (1979) – William Styron (usa) analiza patologicznych objawów egoizmu, zbrodniczych instynktów, nienawiści pokoleniowej i ra­­­sowej w warunkach zaniku norm etycznych i zagrożenia podstaw cywilizacji. Akcja osadzona częścio­­­wo w okupowanej Polsce i obozie koncentracyjnym Auschwitz; [...] jest to powieść napisana z rozmachem, a przy tym lekko, wciągająca jak diabli i niosąca ze so­­­bą kawał wiedzy o ludziach i ich pogmatwanych losach —­­­ Link: Rosemary .
61. Dzieci północy (1981) – Salman Rushdie (gbr) będąca rozległą panoramą najnowszych dziejów Indii, a jednocześnie sagą rodzinną, utrzymaną w poetyce realizmu magicznego;
62. Droga miłującego pokój wojownika (1980) – Dan Millman (usa) to książka z tych, ktore zmieniają życie, a raczej sposób patrzenia na świat. Lektura, ktora otwiera oczy, zachęca do refleksji, do głębszego poznania siebie. Daje pewne wskazówki co do tego jak żyć. Opisuje życie młodego gimnastyka, bardzo dobrego zresztą, ktory osiąga duże sukcesy w skali swo­­­jego kraju i nie tylko. Kim jest ten akrobata? Otóż jest to Dan czyli człowiek, ktory ma duże sportowe sukcesy i nic poza tym. Pewnej nocy trafia na stację benzynową... Poznaje tam niezwykłego człowieka, ktorego ochrzcił imieniem Sokrates. Tak, człowiek ten był trochę filozofem. Przede wszystkim był bardo dobrym nauczycielem. Dan idąc pod przewodnictwem Sokratesa, odkrywa czym tak naprawdę jest życie. Zajmuję mu to dużo czasu. Droga ta nie jest usłana różami, w końcu droga wojownika nigdy nie należy do tych najprostszych —­­­ Link: Wasp .
63. Krwawy południk (1985) – Cormac McCarthy (usa) [...] należy do książek wybitnych. Przede wszystkim ze względu na charakterystyczną narrację auto­­­ra — niby zdania krótkie i proste, czasem wręcz lakoniczne a z drugiej strony obfitujące w kapitalne me­­­tafory, zachwycające plastyczne opisy (zwłaszcza przyrody) czy liczne nawiązania do biblijnego języ­­­ka. Ale żebyście sobie czasem nie myśleli ze to jakaś dęta przyrodniczo‑religijna piła ;) Otóż nie; Ta powieść, to mega krwawy western o bandzie zwyrodniałych morderców grasujących na pograniczu amerykańsko‑meksykańskim w połowie XIX wieku. Wycinających w pień Indian, Meksykan, pielgrzymów, wojskowych, kobiety, dzieci i siebie nawzajem. Opisy brutalnych mordów, tortur, barba­­­rzyńsko okaleczanych ciał i przerażającego bestialstwa tylko dla czytelników o mocnych nerwach —­­­ Link: Majkols .
64. O czym mówimy, kiedy mówimy o miłości? (1981) – Raymond Carver (usa) pisarz znany zwłaszcza dzięki opowiadaniom, w ktorych zawarł ponurą wizję współczesnego świata, ujawniające zafascynowanie codziennością; [...] Styl jego prozy pisanej oszczędnym, sprawozdawczym językiem, skupiającej sie na pozornie try­­­wialnych detalach i błądzących bezradnie dialogach nazwano minimalizmem. W jej centrum byli za­­­wsze ludzie o przetrąconych życiorysach, żyjący na skraju załamania nerwowego, próbujący radzić sobie z­­­ sa­­­motnością, walczący z własnymi uzależnieniami. Ludzie pragnący zbliżyć sie do siebie i opo­­­wiedzieć o­­­ rzeczach ważnych po to tylko, by zrozumieć, ze brak im do tego odpowiednich słów, a język jako środek komunikacji haniebnie zawodzi —­­­ Link: Jerzy Jarniewicz .
65. Trylogia nowojorska (1987) – Paul Auster (usa) Na Trylogię nowojorską składają sie niezwykłe opowieści: Szklane miasto, Duchy i Zamknięty pokój. Stanowią one integralną całość: łączy je miasto — wspólne miejsce akcji — ktore budzi silne poczucie samotności i wyobcowania. Miasto, w ktorym można zniknąć bez śladu. —­­­ Link: wyd. Rebis . to opowieść o pragnieniu: pragnieniu napisania powieści detektywistycznej, przeczytania jej i­­­ za­­­nurzenia sie w niej bez reszty. [...] Wywracając na nice konwencje kryminału, Auster stworzył zupełnie nowy sposób prowadzenia narracji —­­­ The Village Voice.
66. Na południe od Brazos (1985) – Larry McMurtry (usa) Biorąc za punkt wyjścia epizody z życia dwóch wielkich osobowości Dzikiego Zachodu, Charlesa Goodnighta i Olivera Lovinga, McMurtry stworzył hiperwestern przewartościowujący większość klasy­­­cznych motywów tego gatunku. Mamy schyłek epoki pionierów, mamy spęd bydła, pościg za porwaną, bandytę i ścigającego go szeryfa, zdegenerowanych morderców, wreszcie zabiedzone niedobitki ple­­­mion indiańskich. Znalazło sie również miejsce na niebanalny wątek miłosny, historię dojrzewania, mo­­­tyw trudnego ojcostwa i wnikliwie zanalizowaną wieloletnią męską przyjaźń. Nie brak tu zarówno prze­­­dniego komizmu, jak i dławiącego smutku —­­­ Link: misiek-st .
67. Modlitwa za Owena (1989) – John Irving (usa) popularna surrealistyczno‑parodystyczna,
    wielowątkowa współczesna powieść psychologiczno‑oby­­­czajow
    a; [...] Owen to niezwykły chłopiec, obdarzony niskim wzrostem i dziwacznym głosem, ktory nie zmie­­­nia sie przez lata. Niezwykle mądry i dojrzały, z łatwością potrafi rządzić grupą i podporządkować so­­­bie nawet dorosłych. Wszystko co robi ma jakiś sens, każdy jego krok, każde wypowiedziane słowo i­­­ czyn, jest przemyślane i z doskonałą wręcz precyzją przybliża go do tragicznego finału. [...] Postać Owena posłużyła autorowi do ukazania kilku ważnych aspektów życia. Wiele miejsca poświęcone jest religii, polityce, wojnie w Wietnamie, miłości, przyjaźni, seksie, literaturze, edukacji, ogólnej mentalno­­­ści amerykanów i ich sposobie postrzegania świata. Jest o śmierci i o życiu, wieczności i przeznacze­­­niu. —­­­ Link: Katee .
68. Prywatne piekło (1989) – Russell Banks (usa) Wade Whitehouse mieszka i pracuje przy wierceniu studni głębinowych. Był kiedyś szczęśliwym mężem i ojcem. Powszechnie szanowany, al e też znany ze swego szczególnego charakteru, zwłaszcza po kilku piwach, jeszcze raz postanawia rozprawić sie z przeszłością, odzysk ać córeczkę i zapewnić sobie lepszą przyszłość w swoim nowym związku z Margie.
69. Opis: Japończyk Kronika ptaka nakręcacza (1995) – Haruki Murakami ( jpn) [...] Moim skromnym zdaniem dobre zakończenie książki, to takie, po ktorym czytelnik przez ty­­­dzień nie może dojść do siebie, a jego myśli nieustannie krążą wokół dopiero co przeczytanej historii. Podczas czytania ostatnich stron serce biło mi znacznie szybciej, a wszystko co mnie otaczało przesta­­­ło mieć jakiekolwiek znaczenie. [...] książka ta nie jest tandetnym romansidłem czy też brutalną sensa­­­cją, karygodnym zachowaniem byłoby przejście obok niej obojętnie, bez chwili refleksji —­­­ Link: Czemek ; [...] Przeczytałem mocno poruszony, chociaż wcale nie wiem, czy mi sie podobała. Przeczytałem przekonany, ze chyba jednak więcej Murakamiego nie chcę, a jednak z podświadomym przeczuciem, ze będę musiał do niego wrócić. Będę musiał – o, właśnie, to jest dobre określenie na mój stosunek do tego pisarza. Coś w tym jest takiego, ze – choć nie za bardzo chcę, choć trochę sie wzdrygam na myśl o ponownym zagłębieniu sie w świat bez granicy pomiędzy życiem i snem – chyba będę musiał. Może nie dziś, może nie jutro. Ale wiem, ze muszę do Murakamiego wrócić —­­­ Link: woy .
70. Rzeczy, ktore nieśli (1990) – Tim O'Brien (usa) Żołnierze Kompanii Alfa przemierzają dżunglę i pola ryżowe Wietnamu, niosąc na barkach sprzęt bojowy, a także swą przeszłość, marzenia i lęki. Aby wytrzymać niesamowitą atmosferę wojny w­­­ nie­­­zrozumiałym dla siebie kraju, amerykańscy chłopcy żartują ze śmierci. Czasem sie załamują i robią niepojęte rzeczy. Książka przedstawia niezwykłą wizję horroru, jakim był w oczach O'Briena Wietnam. Każde opowiadanie jest echem innych, całość zaś to proza mocna, oryginalna i pełna pasji.
71. Amerykańska sielanka (1997) – Philip Roth (usa) [...] stwierdzam, ze trzeba naprawdę być mistrzem, żeby umieć na 200 stronach opisać jedną ko­­­ lację (około 1/3 książki) i nie znużyć czytelnika. Jestem pod wielkim wrażeniem konstrukcji powieści, choć zdaję sobie sprawę, ze dygresyjność może odstraszyć niektórych czytelników — scen (ujęć?) jest w sumie niewiele, a mnóstwa rzeczy dowiadujemy sie nie z bezpośredniej obserwacji, tylko opowiadań bohaterów. Co do samej treści to na początku bohaterem jest nowojorski pisarz pochodzenia żydows­­­ kiego, snujący opowieść o swoim dzieciństwie. Ale szybko przeradza sie ona w opowieść o Seymourze „Szwedzie” Levowie, lokalnym sportowym bohaterze, człowieku idealnym. Szkolny idol, wzorowy syn i­ obywatel, mąż Miss New Jersey i dobrze prosperujący przedsiębiorca, ktory zawsze zachowuje sie odpowiednio, nie wybucha, nie traci cierpliwości, nie ponosi porażek... —­­­ Link: blue .
72. Wszystko za życie (1996) – Jon Krakauer (usa) Chris McCandless porzucił wszystko. Zerwał wszelkie więzi, rozdał pieniądze przeznaczone na stu­­­dia, by wyruszyć w drogę, ktora miała dać mu wolność. W swym poruszającym reportażu Jon Krakauer idzie śladami młodego mężczyzny, ktory zafascynowany powieściami Jacka Londona, postanawia niczym współczesny wędrowny asceta przemierzyć samotnie Amerykę, by dotrzeć na Alaskę. Na pod­­­stawie wspomnień jego przyjaciół i ludzi, ktorych spotkał po drodze, a także jego dziennika, autor kre­­­śli intrygujący portret idealisty i samotnika. Człowieka, ktory budził sympatię wszystkich napotkanych osób, ale zarazem nie zawahał sie narazić swojej rodziny na cierpienie, ktory z całą świadomością podjął decyzję o ryzykownej wędrówce, ale nie potrafił zapobiec jej tragicznemu finałowi.
73. Rozbitek (1999) – Chuck Palahniuk (usa) [...] Główny bohater „Rozbitka” to wychowanek apokaliptycznej sekty, ktora przekształciła sie w­­­ do­­­skonale prosperujące przedsiębiorstwo. Dzieci w sekcie wychowywano na doskonałych służących po­­­trafiących mistrzowsko przygotować homara na wykwitną kolację i wysyłano je do pracy w amerykań­­­skich domach. Każdy rozdział przynosi nam szokujące detale. juz z pierwszego dowiadujemy się, ze powieść jest zapisem nagrania z czarnej skrzynki rozbitego samolotu, ktory główny bohater porwał, by przed popełnieniem samobójstwa opowiedzieć skrzynce historię swego życia; dalej dowiadujemy sie między innymi, ze bohater miał hobby okrutne i dziwaczne, ale dość typowe dla powieści autora z „generacji X” — rozlepiał po mieście reklamy telefonicznej pomocy dla samobój­­­ców, przy czym sam odbierał te telefony i tak starał sie prowadzić rozmowę, żeby doprowadzić despe­­­rata do realizacji swojego zamiaru najlepiej jeszcze w jej trakcie —­­­ Link: Wojciech Orliński .
74. Podziemia (1997) – Don DeLillo (usa) [...] Powieść Podziemia nie jest napisana, lecz misternie utkana ze zdarzeń, postaci, komentarzy. Dzieło Delillo stanowi typowy przykład narracji nieliniowej. Dzięki ogromnemu talentowi autora Libry, powieść stanowi spójną i czytelną całość, mimo wszystkich tych czasowych i przestrzennych przesko­­­ków, jakie funduje nam Delillo. Skonstruował on tę powieść na zasadzie łączenia zdarzeń history­­­cznych (od tych najdonioślejszych jak zabójstwo Kennediego, po strajk śmieciarzy w Nowym Yorku) z­­­ fikcją literacką. Oba te poziomy sa w powieści ściśle splecione ze sobą, bez pewnej historycznej wiedzy, właściwie nierozróżnialne. Często zastanawiałem się, gdzie w Podziemiach przebiega granica między fikcją a prawdą (faktami) —­­­ Link: Marek Paszek .
75. Encyklopedia Mulitmedialna PWN: literatura i muzyka [CD‑ROM], pod red. Dariusza Kalisie­­­wi­­­cza, Wyd. 1, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, ISSN 1508‑5848.

Bibliografia

• Middlesex (2002) – Jeffrey Eugenides (usa) Napisana z epickim rozmachem porywająca powieść o poszukiwaniu tożsamości. [...] Najważniej­��­sza jest oczywiście Calliope — hermafrodyta z syndromem braku 5‑alfa‑reduktazy, wychowana jako wy­­­pragniona przez rodziców dziewczynka, z czasem odkrywająca tajemnicę, jaką skrywają jej geny. Musi podjąć decyzję, kim chce być i jakie chce wieść życie — jako kobieta, czy jako mężczyzna; Książka ma bardzo intrygującą narrację, ktora po części jest zasługą tłumaczenia, a w zasadzie samego języka polskiego — narrator musi bowiem przybrać rodzaj, mówi o sobie w formie męskooso­­­bowej, nawet gdy opisuje swoje dzieciństwo, ktore przeżył jako dziewczynka. —­­­ Link: karolina_ko... .
• Link: 100 Must‑Read Books: The Essential Man’s Library

Pod uwagę brane były powieści z list:

• Multimedialna Encyklopedia Powszechna WIEM 2007 [DVD‑ROM], Grupa Onet .pl SA.
• Link: 26 Books Every Man Must Read
• Link: Greatest Books Ever Written — Esquire’s 75 Books Every Man Should Read
• Link: The 12 Authors Every Man Must Know
• Link: The Reading List: 10 Essential Books for Life
• Link: What are some essential books every man should read?
• Link: The 5 Books Every Man Must Read
• Link: 10 książek dla premiera

Propozycje

Link: Dopisz sie do księgi gości!

Jeśli przeczytałeś książkę ktora twoim zdaniem zasługuje na to, by umieścić ja w kategorii „koniecznie przeczytaj”, dopisz sie do księgi gości podając jej tytuł i w miarę możliwości krótkie uzasadnienie dlaczego warto po nia sięgnąć. Gdybyś chciał wydrukować listę bez opisów, Link: dodaję plik PDF .

Specjalny komentarz w kodzie: if lt IE 9 Komentarz w kodzie strony: ] Opis: darmowy hosting Link: Darmowy Hosting CBA.PL

Strona 75 książek ktore musi przeczytać każdy facet
Komentarz w kodzie strony: RSS: Sitemap
Komentarz w kodzie strony: AddThis Button BEGIN Link: Link: Link: Link: Komentarz w kodzie strony: AddThis Button END

75 książek dla niego

Książkowe, niezbęde pozycje z ktorymi powinien zetknąć sie każdy mężczyzna: lista pra­­­ wdopodobnie niekompletna, stronnicza, bazująca na wybitnych dziełach literatury światowej. Tematy zawarte w poszczególnych powieściach pomogą Ci lepiej zrozumieć istotę pewnych spraw, ukształtować poglądy na politykę, religię, miłość i tak dalej a także stać sie inspiracją do kreatywnych działań. Miłej lektury!

Ile z nich zdążyłeś juz przeczytać?

Bez umiejętności językowych i rozległej wiedzy człowiek jest skazany na boczny tor, poza głównym nur­­­tem życia społecznego i kulturalnego. Nie może wykonywać wielu ciekawych i dobrze płatnych za­­­wo­­­dów, pewne sfery życia sa przed nim zamknięte. Ale przede wszystkim — nie jesteśmy tylko naje­­­mnymi pracownikami przy taśmie czy komputerze. Jesteśmy ludźmi. Książka daje szansę na bycie czło­­­wiekiem mądrzejszym i szczęśliwszym, uczy rozumniej i lepiej żyć — diagnoza mądrej pani z Metra.

1. Opis: Chińczyk Sztuka wojny (ok. VI wiek p.n.e.) – Sun Tzu ( chn) Czytając książkę, mimo świadomości czasu w jakim została napisana i pewnej dezaktualności, trudno nie zdziwić sie trafności spostrzeżeń Sun Zi, ktore zrewolucjonizowały ówczesną myśl wojsko­­­wą. Co więcej część porad Sun Zi można wciąż stosować dziś nie tylko na gruncie wojskowym. Jego spostrzeżenia na temat znaczenia terenu, manewrowości, inicjatywy, ekonomii sił przydadzą sie każde­­­mu miłośnikowi gier strategicznych i taktycznych. Z czystym sumieniem mogę polecić ta lekturę każdemu zainteresowanemu tematem —­­­ Link: Mapeta .
2. Opis: Grek Odyseja (VIII wiek p.n.e.) – Homer ( grc) opowiada o przygodach Odyseusza powracającego spod Troi na rodzinną Itakę. Akcja poematu obejmuje ostatni okres (40 dni) jego 10‑letniej tułaczki (od lądowania na wyspie Feaków, gdzie Odyse­­­usz opowiada o swoich poprzednich przygodach, do rozprawienia sie z zalotnikami Penelopy). Odyseja jest największym osiągnięciem epiki starożytnej Grecji. Zawiera wiele elementów baśniowych, urzeka niezwykłością przygód bohatera, wspaniałością języka poetyckiego i celnością opisów miejsc, w któ­­­rych przebiega akcja. Do dziś wielu badaczy usiłuje (z dużym powodzeniem) zrekonstruować faktyczną trasę podróży Odyseusza; utwór Homera przyczynił sie do ukształtowania zarówno pojęć religijnych, jak i społecznych i este­­­tycznych Greków. W starożytnym Rzymie Odyseja osiągnęła popularność porównywalną z Iliadą, a­­­ Eneida Wergiliusza, jako epopeja rzymska, miała za zadanie ja przewyższyć.
3. Książę (1532) – Niccolò Machiavelli (ita) filozof za główne motywy działań ludzkich uważał żądzę władzy i posiadania; w swej doktrynie poli­­­tycznej, zwanej makiawelizmem w myśl zasady „cel uświęca środki” zalecał racjonalne stosowanie prze­­­mocy, podstępu i obłudy; wg Machiavellego o życiu ludzkim decydują: los (fortuna), przedsiębiorczość człowieka, jego zdol­­­ności i aktywność (virtu). Tylko ludzie odważni i energiczni mogą uwolnić sie spod wpływu fortuny i­­­ samodzielnie kierować swoim życiem. Takie osoby sa predysponowane do rządzenia. Władca musi też jednak pamiętać, ze ludzie z natury sa egoistami, źli i niewdzięczni. Porządek i poszanowanie pra­­­wa może zagwarantować tylko silna władza. Dla dobra kraju i społeczeństwa władca może zastosować nawet przemoc, gdyż dobry rządzący wzbudza zarówno strach, jak i miłość.
4. Opis: Włoch Boska Komedia (1321) – Dante Alighieri ( ita) poemat epicki, będący syntezą średniowiecza, wiążący wątki filozoficzne, teologiczne i osobiste z­ motywem wędrówki przez zaświaty, ukazanej w 3 częściach: Piekle, Czyśćcu i Raju. Poeta składał swym dziełem hołd Beatrycze, wyidealizowanej ukochanej z lat młodości — sublimując miłość czynił ja pomostem wiodącym ku Stwórcy. Wędrowiec przemierza z nim nie znane ludziom światy, poddawany jest próbie i sam poddaje próbie swoje człowieczeństwo. W przeciwieństwie do powstałych wcześniej opisów mąk piekielnych Dante nie tworzy katalogu występków, ale potężną wizję przypadłości ludz­­­ kich, zakorzenioną w historii i micie; Oryginalność dzieła Dantego polega na integralnym spojeniu poezji, mistyki, fantazji i realistycznej obserwacji. Niezwykłość jego techniki poetyckiej wyraża sie w powiązaniu alegorii z barwnym opisem przypadłości ludzkich. Dotyczy to zwłaszcza Piekła, w ktorym fantastyka infernalna łączy sie z plasty­­­ ką opisów katuszy piekielnych. Komedia doczekała sie wielu wnikliwych interpretacji. Spierano sie o­ wymowę poszczególnych fragmentów, o źródła i sens zastosowanych alegorii i symboli. Dzieło wy­­­ warło wpływ na wielu twórców, ale przez całe wieki było nie doceniane — ponowne zainteresowanie twórczością Dantego przyniósł dopiero romantyzm.
5. Opis: Amerykanin Walden, czyli Życie w lesie (1854) – Henry David Thoreau ( usa) kontemplacyjny esej głównego przedstawiciela transcendentalizmu, propagującego idee autonomii moralnej i wynikającej z zasad demokracji równości wszystkich ludzi, ich niezależności wobec au­­­torytetów i społecznej hierarchii; [...] „Walden” był moim wielkim przeżyciem w czasach studenckich. Porwany szaloną wizją Thoreau (w ktorej postanowił pójść na całość w swoim sporze ze społeczeństwem) ja również chciałem »zamie­­­szkać w lesie, albowiem chciałem żyć świadomie, stawać w życiu tylko przed najbardziej ważkimi kwestiami, przekonać się, czy potrafię przyswoić sobie to, czego może mnie życie nauczyć, abym w­­­ godzinie śmierci nie odkrył, ze nie żyłem« —­­­ Link: rem.arnold .
6. Opis: Hiszpan Don Kichot (1605) – Miguel de Cervantes ( esp) Don Kichot stał sie przysłowiową postacią kultury ogólnoludzkiej, interpretowaną na różne sposo­­­by. Powieść Cervantesa jest parodią średniowiecznej opowieści rycerskiej; jej tragikomiczny bohater — idealista — postanawia walczyć ze złem i naprawiać krzywdy wędrując na swoim wychudzonym koniu Rosynancie, w towarzystwie sprytnego i zarazem naiwnego giermka Sancho Pansy; Mimo śmieszności postać Don Kichota ma w sobie wiele godności, łagodność łączy z prostodu­­­sznością i szlachetnością. Jego mania, przechodząca w szaleństwo, gdy na przykład rzuca sie z kopią na wiatra­­­ki, zyskuje wymiar uniwersalny: występne społeczeństwo odrzuca bezwzględnie i ośmiesza tych, któ­­­rzy ośmielają sie mu sprzeciwiać i zmieniać świat na lepsze.
7. Opis: Rosjanin Zbrodnia i kara (1866) – Fiodor Dostojewski ( rus) proza mistrza analizy psychologicznej, na pograniczu realności i wyobraźni w ktorej historia doko­­­nanego morderstwa, śledztwa i kary za zbrodnię podporządkowana została ukazaniu znaczących prawd etycznych. Pisarz był zafascynowany irracjonalnymi pierwiastkami natury ludzkiej i walką dobra ze złem czającym sie wszędzie; główny bohater powieści, były student Rodion Raskolnikow, zabija siekierą starą lichwiarkę, by ra­­­tować przed nędzą swoja matkę i siostrę, a także by upewnić się, czy należy do tzw. ludzi właściwych. Autor poddaje krytyce skrajny indywidualizm prowadzący do zbrodni.
8. Opis: Francuz Nędznicy (1862) – Victor Hugo ( fra) powieść historyczno‑społeczna, epopeja nędzarzy, będąca oskarżeniem systemu chroniącego boga­­­tych i utrwalającego poniżenie ubogich. Zamiarem autora było ukazanie „degradacji mężczyzn zrodzo­­­nej przez proletaryzację, upadku kobiet spowodowanego przez głód, upośledzenia dzieci wywołanego przez ciemnotę”; mimo schematycznego obrazu społeczeństwa i szkicowości portretowanych postaci powieść Hugo zyskała niebywałą popularność. Nie tylko jako oskarżenie systemu, ale także baśń o samotnym zwy­­­cięstwie w walce ze złem.
9. Idiota (1869) – Fiodor Dostojewski (rus) [...] Główny bohater powieści, książę Lew Nikołajewicz Myszkin, to zubożały przedstawiciel szla­chetnego rodu, ktory powraca do Rosji po wieloletniej kuracji za granicą, gdzie leczył sie w szpitalu dla umysłowo chorych, między innymi na epilepsję. W postaci tej Dostojewski zawarł wiele cech charakte­ryzujących samego siebie, jak również Don Kichota oraz... samego (sic!) Jezusa Chrystusa; [...] Powieść obfituje w liczne wątki poboczne, ktore oplatają główny nurt powieści jak skompono­wane metodą kontrapunktu melodie, licznie oplatające podstawową linię melodyczną muzycznej fugi. Pisarz zawarł w niej, włożone w wypowiedzi idioty, swoje własne poglądy na temat kary śmierci, chrze­ścijaństwa, katolicyzmu, sztuki, Europy, Rosji. Powieść jest tak obszerna, ze cytowanie tych poglądów zajęłoby zbyt wiele miejsca, odsyłam wiec zainteresowanych do źródła. Nie ulega jednak wątpliwości, ze książka porusza wartości uniwersalne, ponadczasowe, zajmuje sie kwestiami dla życia ludzkiego fundamentalnymi, ewangelicznymi i dlatego właśnie „Idiota”, jak i inne powieści Dostojewskiego, jest dziełem zawsze i wszędzie aktualnym, światowym — Link: Quaffery .
10. Wojna i pokój (1869) – Lew Tołstoj (rus) realistyczna powieść historyczna o ludowej wojnie wyzwoleńczej w dobie napoleońskiej prezentują­­­ca codzienne życie mieszkańców Rosji: zagrody chłopskie, krzywdy i niedole włościan, tyranię, rozpus­­­tę i warcholstwo szlachty, salony arystokracji, loże masońskie, więzienie, pole bitwy, męstwo żołnierzy w walce, rozterki duchowe i przemiany bohaterów, eksplozję namiętności i konflikty sumień. Wątek historyczny, stanowiący w powieści główny nurt wydarzeń, umożliwił Tołstojowi ukazanie zależności między losami jednostki a dziejami narodu, roli ludu w procesie dziejowym. Wg pisarza o biegu historii decydują nie jednostki, ale masy ludowe; to wielka powieść historyczna, a Tołstoj, rezygnując z jej tradycyjnych kanonów, stworzył nowocze­­­sną epopeję o wielowątkowej akcji, ukazanych z rozmachem scenach batalistycznych, pogłębioną o­­­ fragmenty eseju czy rozprawy historycznej; połączył w niej beletrystykę, publicystykę i filozofię. Sta­­­nowi syntezę doświadczeń europejskiego powieściopisarstwa historycznego, psychologicznego i spo­­­łeczno‑obyczajowego,
    w ktorej fatalistyczną koncepcję historii połączył pisarz z ideą decydującej roli zbiorowego wysiłku narodowego. Pisarz był świadom swego osiągnięcia i mawiał o epopei: Bez fałszy­­­wej skromności — to jest jak Iliada.
11. Bracia Karamazow (1880) – Fiodor Dostojewski (rus) pisarz potępił zarówno kapitalistyczną cywilizację, jak ruchy socjalistyczne i rewolucyjne, zarzuca­­­jąc im zagubienie wartości chrześcijańskich i opowiadając sie stanowczo przeciwko ateizmowi; nowatorstwo konstrukcji powieściowej — stworzenie wzorów powieści polifonicznej (wielogłoso­­­wej), mistrzostwo penetracji wielowarstwowej świadomości ludzkiej, głębia analizy psychologicznej, aktualność dialektycznego zespołu pytań moralno‑filozoficznych połączona z nienarzucaniem ostate­­­cznych rozwiązań, jednoczesna skłonność do fascynacji i sceptycyzmu i bogactwo problemów etycznych i filozoficznych uwarunkowały olbrzymi wpływ Dostojewskiego na literaturę rosyjską i świa­­­tową.
12. Kuszenie św. Antoniego (1874) – Gustaw Flaubert (fra) [...] wewnętrzne rozterki Antoniego stanowią podsumowanie przemyśleń Flauberta. Eremita prze­­­chodzi przez kolejne kuszenia, ale na wątpliwości podsuwane w każdym z nich nie znajduje definity­­­wnej odpowiedzi. Antoni mierzy sie tu z argumentami herezjarchów, konkurencyjnymi wizjami świata podsuwanymi przez inne religie, wątpliwościami co do pewności wiedzy i niedającymi sie rozstrzygnąć zagadkami teologicznymi. Jednak pytania stawiane przez świętego nie znajdują odpowiedzi. Antoni ostatecznie akceptuje brak pewności i dochodzi do afirmacji życia, tak samo jak Flaubert, ktory z­­­ niepewności i podważalności wszelkich opinii uczynił zasadę estetyczną swojej dojrzalej twórczości —­­­ Link: Sebastian Szymański .
13. Jądro ciemności (1899) – Joseph Conrad (pol‑gbr) sceptycyzm światopoglądowy łączy sie w niej z przekonaniem o bezwzględnej konieczności prze­­­strzegania kodeksu zasad etycznych; w losach samotnego bohatera, poddawanego próbom charakteru wśród klęsk i załamań, ktory odrzucił Boga, sam czując sie wszechmocny; utwór o władzy, ktora niszczy, zniewala i odczłowiecza, o naturze ludzkiej, ktora bez Boga i norm społ. skazana jest na upadek.
14. Opis: Irlandczyk Portret Doriana Graya (1891) – Oscar Wilde ( irl) będąca manifestem wyższości sztuki nad życiem, propagacją kultu artysty, jako jednostki górują­­­cej nad społeczeństwem. W tej alegorycznej powieści Wilde przedstawił bohatera o dwoistej moralno­­­ści, ktory rozdarty między Dobrem i Złem, wybiera drogę występku — środka do urzeczywistnienia swych wyobrażeń o pięknie; kieruje sie indywidualizmem, pogardą dla cierpienia i poświęcenia.
15. Ulisses (1922) – James Joyce (irl) powieść w ktorej pisarz przetworzył fabułę Odysei na realia współczesnego Dublina, powołując do­­­ życia odpowiedników bohaterów Homera. Akcja trwa 24 godziny i toczy sie 16 czerwca 1904, w­­­ dniu, w ktorym pisarz — jedyny raz po opuszczeniu Irlandii — przyjechał do ojczyzny na pogrzeb swojej matki. Wydarzenia zostały wpisane w fotograficznie niemal odtworzoną topografię miasta. Joyce brawurowo ukazuje poszukiwania tożsamości — Bloom walczy z urojeniami, zbiorowymi wmówieniami, kościołem, polityką i obyczajowym tabu, aby dotrzeć do swego „ja”. Odsłonił drapieżność związków między ludźmi, patos i tragizm egzystencji. Z brawurą językową i niespożytą pomysłowością malował fantastyczne obrazy, szydził z religii, uroszczeń ideologicznych, patriotycznych i obyczajowych. Celo­­­wał w odważnych scenach obyczajowych. Zrewolucjonizował sztukę opowiadania, stosując w skali do­­­tychczas nie praktykowanej monolog wewnętrzny, tzw. strumień świadomości, ukazując ta drogą naj­­­bardziej tajone, intymne, wcześniej nie wyrażane w literaturze podświadome rejony ludzkich obsesji, tęsknot i skojarzeń.
16. Opis: Austriak Przemiana (1915) – Franz Kafka ( aut) w powieści stworzył model sytuacji (nazywanej często „kafkowską”), ktorej istotą jest konflikt jednostki (urzędnika) z anonimową, nadrzędną wobec niej instancją (instytucja sądu, zarząd zamku); zniewolona jednostka nie jest w stanie zgłębić w drodze racjonalnych dociekań zasad działania zhie­­­ rarchizowanej, wszechogarniajacej struktury; deformacja groteskowa rzeczywistych sytuacji, wielo­­­ znaczne, paraboliczne obrazy odzwierciedlają funkcjonowanie świadomości człowieka zagubionego w­ nieprzychylnym świecie.
17. Kiedy umieram (1930) – William Faulkner (usa) pisarz zaliczany do czołowych nowatorów prozy współczesnej, rozwijał typ narracji zakorzenionej w­ tradycji ludowej i opartej na układzie monologów wewnętrznych (zazwyczaj w postaci skrajnie subiektywnego strumienia świadomości), w kompozycji stosował na wielką skalę retrospekcje i in­­­ wersje czasowe, niekiedy chwyty sensacyjne; styl wzbogacał o liczne metafory, aluzje, powtórzenia i­ niedomówienia; często sięgał do symboliki biblijnej; opowieść przedstawiona przez 15 narratorów w 59 rozdziałach. Historię ta opowiadają kolejni człon­­­ kowie rodziny Bundrenów.To opis wyprawy do Jefferson mającej na celu uszanowanie ostatniej woli zmarłej Addien, ktora pragnęła spocząć wśród swych krewnych. Podróż pozornie przepełniona jest elementami bohaterstwa ale i makabry i humoru. Przeżywamy wraz z kolejnymi członkami rodziny ich pozornie błahe problemy, smutki.
18. Wielki Gatsby (1925) – F. Scott Fitzgerald (usa) traktująca o amerykańskim micie kariery, opowiada historię o współczesnym Don Kichocie, o błęd­­­nym rycerzu kapitalizmu, ktory utożsamiwszy idee bogactwa, dobra i piękna, postanowił je swoim ży­­­ciem potwierdzić; historia wielkiej miłości.
19. Opis: Brytyjczyk Nowy wspaniały świat (1932) – Aldous Huxley ( gbr) powieść przesycona sceptyczną refleksją nad przyszłym losem współczesnej cywilizacji, w ktorej pisarz nakreślił satyryczny wizerunek współczesnych środowisk intelektualnych; [...] Zarzucano i książce i autorowi obsceniczność, popularyzowanie narkotyków, fatalizm i niepo­­­ żądany w społeczeństwie „styl życia”. Książka została w latach 30. XX wieku zakazana w Irlandii między innymi za pochwałę aktów seksualnych, choć nie ma w niej za grosz erotyki, o (Treść tylko dla dorosłych) grafii nie wspominając. „Nowy...” naśmiewa sie z naszego dążenia do szczęścia. Naśmiewa się, bo po pierwsze pojęcia nie mamy, co to znaczy mieć szczęście czy być szczęśliwym, a po drugie w społeczeństwie zawsze wystę­­­ puje równanie do poziomu rozumianego przez wszystkich, czyli przeciętnego. A wiec szczęście byle jakie, za to dla wszystkich —­­­ Link: blog.literacki .
20. Sokół maltański (1930) – Dashiell Hammett (usa) utwór twórcy „czarnej” odmiany powieści kryminalnej z postacią prywatnego detektywa, walczącego samotnie ze światem przestępczym i skorumpowaną policją; [...] San Francisco, lata 30. Do biura prywatnego detektywa Sama Spade’a przychodzi młoda, piękna kobieta i zleca mu odnalezienie zaginionej siostry. Spade i jego wspólnik przyjmują zlecenie. I cała his­­­toria sie zaczyna. sa morderstwa, kradzieże, podejrzane szajki, gangsterzy, porwania. A w tym wszyst­­­kim tak naprawdę chodzi o małą figurkę... —­­­ Link: Caitri .
21. Zwrotnik Raka (1934) – Henry Miller (usa) przejaw skrajnego indywidualizmu autora, odrzucającego wszelkie normy społ. i konwencje w dą­­­żeniu do swobodnego uzewnętrzniania własnej osobowości, utajonych instynktów, doznań seksual­­­nych i do wolności opisu; autobiogr. wyznania połączył z surrealistycznymi wizjami, naturalistyczny brutalizm z poetycznym liryzmem.
22. Listonosz zawsze dzwoni dwa razy (1934) – James Mallahan Cain (usa) [...] Obie sa wariacjami na ten sam temat: mężczyzna powodowany namiętnością do kobiety zga­­­dza sie zamordować jej męża. Nie ma tu zagadki „kto zabił”, bo to od początku wiadomo. Chodzi o to, czy mordercom powiedzie sie plan, jakie nieoczekiwane przeszkody napotkają, czy w końcu wpadną, a­­­ jeżeli tak, to w jaki sposób zostaną zdemaskowani; narracja prowadzona jest w pierwszej osobie, autor szybko przechodzi do sedna sprawy, pisze sty­­­lem prostym i zwięzłym, nieco szorstkim choć nie pozbawionym pewnej poetyckości —­­­ Link: Bruixa .
23. Pył (1939) – John Fante (usa) [...] a tutaj oto mamy człowieka, ktory nie boi sie uczuć. Czytając, zatrzymałem sie na chwilę. By­­­łem jak człowiek, ktory znalazł złoto na miejskim śmietniku. Odłożyłem książkę na stolik. To była hi­­­storia o szczęściu i przeznaczeniu, o rzadkiej, naturalnej odwadze, napisana prosto z serca —­­­ Charles Bukowski; historia życia bohatera, ktory był na przemian czarujący i porywczy, młody i dojrzały, szlachetny i­­­ małoduszny, ujawniająca jego akceptację dziedzictwa klasy robotniczej, kształtowanie sie artysty­­­cznej indywidualności.
24. Grona gniewu (1939) – John Steinbeck (usa) realistyczna powieśś protestu społecznego obrazująca exodus wyzutych z ziemi rolników, szukają­­­cych lepszego życia w Kalifornii. Lata kryzysu. Joadowie, pozbawieni przez wierzycieli swojej ziemi w­­­ Oklahomie, wyruszają wzorem innych rodzin do Kalifornii — jak wierzą — krainy mlekiem i miodem płynącej. swoja powieścią Steinbeck pragnął obnażyć wynaturzenia kapitalizmu. Opowiedział sie po stronie upokorzonej i eksploatowanej społeczności.
25. Komu bije dzwon (1940) – Ernest Hemingway (usa) apologia heroicznej walki i śmierci amerykańskiego zwolennika republiki w hiszpańskiej wojnie do­­­mowej. Typowi bohaterowie prozy Hemingwaya — ludzie mężni, często brutalni i prymitywni, a zara­­­zem świadomi swego tragicznego, irracjonalnego losu — poszukują sensu życia w walce z naturą i­­­ wro­­­giem. Hemingway wypracował własną metodę pisarską, łączącą zwarty i rzeczowy styl (naśladują­­­cy mowę potoczną) z ukrytym liryzmem i wieloznaczną symboliką.
26. Syn swego kraju (1940) – Richard Wright (usa) naturalistyczna powieść uznana za pierwsze dojrzałe dzieło literatury murzyńskiej w USA. Sensacyj­­­na akcja rozgrywa sie w ciągu kilku kolejnych dni i przedstawia tragiczną historię chłopaka z chica­­­gowskich slumsów, ktory sie staje mimowolnym zabójcą bogatej dziewczyny. Uświęconym literą prawa racjom białych przeciwstawia poczucie krzywdy czarnego bohatera, kierującego sie instynktem i niez­­­dolnego pojąć mechanizmów, ktore go spychają na manowce zbrodni. Ostro zarysowane konflikty, świet­­­ne dialogi, narastające napięcie czynią z arcydzieła Wrighta świetną, emocjonującą lekturę.
27. Obcy (1942) – Albert Camus (fra) mikropowieść o człowieku wyobcowanym, świecie zła i hipokryzji. Mersault, przeciętny urzędnik w­­­ Algierze, prowadzi bezbarwne, pozbawione emocji życie. Nawet śmierć jego matki w przytułku przyj­­­muje niemal obojętnie. Bezosobowo traktuje swoj związek z kochanką. Ten nijaki bohater zostaje wplą­­­tany w świat zbrodni; wielu czytelników dostrzegło w bohaterze powieści ucieleśnienie zła. Camus jednak dowodził, iż je­­­go bohater „zgadza sie umrzeć dla prawdy”, okazuje sie wiec w jakimś sensie buntownikiem. Z czasem dostrzeżono w Obcym jedno z najbardziej niepokojących i dających do myślenia dzieł XX w., ukazujące bunt wobec absurdu świata.
28. Moc i chwała (1940) – Graham Greene (gbr) powieść o problematyce religijno‑moralnej, opartą na światopoglądzie katolickim, pisarz połączył z­­­ analizą psychologiczną, dążył do uwypuklenia konfliktu dobra i zła w psychice ludzkiej; [...] Głównym bohaterem książki jest ksiądz, ale to nie jest zwykły ksiądz. Mówią o nim „ksiądz‑pi­­­jaczyna”.
    Żeby było ciekawiej jest tchórzem, łajzą i cudzołożnikiem. Akcja rozgrywa sie w latach 30. XX wieku w Meksyku, w czasie prześladować Kościoła przez władze, główny bohater ukrywa sie przed woj­­­skiem i policją, uciekając przed karą śmierci jaka grozi za nie zastosowanie sie do nowego prawa —­­­ Link: poznanianka .
29. Gubernator (1947) – Robert Penn Warren (usa) symboliczno‑paraboliczna powieść, osadzona w rzeczywistości amerykańskiego Południa, drama­­­tyczne studium mechanizmów władzy (opartej na demagogii społ. i przemocy) — lojalności i zdrady, uwielbienia i gniewu, charyzmy i pustki, jakie ona wokół siebie tworzy; jako dzieło funkcjonujące na pograniczu sztuki, historii i socjologii, ktore łączy również powie­­­ścio­­­wą akcję z wrażliwością poezji, zawiera treści wykraczające poza wszelkie arbitralne klasyfikacje.
30. Opis: Argentyńczyk Fikcje (1944) – Jorge Luis Borges ( arg) zbiór krótkich opowiadań ujętych w charakterystyczną, oryginalną formę, ktora łączy elementy opo­­­wiadania i eseju, nawiązuje do różnych konwencji literackich, mitów, wierzeń, religii, nasycona jest grą słów, zagadkami, paradoksami, często ma charakter pastiszu. Opowiadania rozwijają sie zgodnie z re­­­gułami logiki, jednak autor co chwilę gubi czytelnika w dziwactwach nieprawdopodobnej, fantasty­­­cznej rzeczywistości.
31. Rok 1984 (1949) – George Orwell (gbr) antyutopia, ukazująca ponurą przyszłość świata podzielonego na trzy supermocarstwa: Eurazję (państwo powstałe w wyniku wchłonięcia Europy przez ZSRR), Oceanię (USA po wchłonięciu imperium brytyjskiego) i Wschódazję (Chiny i reszta świata). Toczy sie między nimi permanentna wojna, ale ża­dna ze stron nie zdąża do uzyskania przewagi. Bohaterem powieści uczynił pisarz podrzędnego urzę­dnika Departamentu Archiwów w Ministerstwie Prawdy, Winstona Smitha. Doskwiera mu zniewolenie, ale swoj wątły protest wyraża jedynie w potajemnym wypisywaniu haseł w mieszkaniu (PRECZ Z WIEL­KIM BRATEM) i daremnym poszukiwaniu ewentualnych sojuszników. Pracuje nad nowym słownikiem nowomowy, ktory ma wejść do powszechnego użytku w roku 2050, a w ktorym nie będzie juz słów służących nazywaniu buntu: wedle przewidywań elity rządzącej tym samym bunt okaże sie niemożliwy; Orwell nawiązał do klasycznych utopii i do wielkich angielskich pamflecistów, między innymi do Swifta. Doprowadził idee utopistów do przerażającego zwycięstwa. Narzędziem panowania uczynił nawet język — w manipulowaniu faktami i słowami dostrzegł najbardziej wyrafinowany przejaw panowania reżimu, ktory nie pozostawia żadnej swobody jednostce.
32. Nadzy i martwi (1948) – Norman Mailer (usa) naturalistyczna powieść o wojnie japońsko‑amerykańskiej. Uznana za jedno z najwybitniejszych w­­­ literaturze amerykańskiej dzieł zwróconych przeciwko mentalności militarystycznej. Pluton żołnierzy pod dowództwem generała Cummingsa, maniaka wojny ogarniętego obsesją awansu, wyrusza w głąb dżungli, na okupowaną przez Japończyków wyspę Anapopei. Punkt ten nie ma żadnego znaczenia stra­­­tegicznego. Między żołnierzami stale dochodzi do nieporozumień. Każdy myśli tylko o otrzymaniu wia­­­domości od rodziny czy o „dobrej ranie”, ktora uczyni go niezdolnym do służby wojskowej i pozwoli uciec z tego piekła.
33. Stąd do wieczności (1951) – James Jones (usa) ukazującą znane pisarzowi z doświadczenia stosunki w armii amerykańskiej, zwłaszcza wśród ka­­­dry oficerskiej, powieść o silnych akcentach antymilitarystycznych; książka ta jest odartym z patosu portretem amerykańskiej armii w przededniu ataku na Pearl Har­­­bor. Wstrząsającym oskarżeniem drylu panującego w wojsku, a jednocześnie dowodem na to, ze czło­­­wiek z charakterem w żadnych okolicznościach nie traci godności.
34. Buszujący w zbożu (1951) – J. D. Salinger (usa) charakterologiczny portret młodocianego bohatera, wrażliwego i inteligentnego, nie przystosowa­­­nego do życia w społeczeństwie opanowanym przez pieniądz i technikę; wyrażająca bunt przeciwko obowiązującemu stylowi życia, stała sie manifestem, „głosem pokole­­­nia” młodzieży amerykańskiej.
35. Jim szczęściarz (1954) – Kingsley Amis (gbr) Postać główna, tytułowy Jim, wykłada na uniwersytecie, ale mimo to nie wyzbył sie dziecinnych „zagrywek”, takich jak na przykład dorysowanie wąsów i brody na okładce pisma należącego do nielubianego kolegi po fachu. Jim, w swej nieroztropności i naiwności, wikła sie w trudną do zdefiniowania znajo­­­mość z Małgorzatą. Jakby tego było mało, czuje coś do dziewczyny (Krystyna) syna (Bertrand) swojego przełożonego (prof. Welch). Co z tego wyniknie? Mnóstwo zabawnych sytuacji, jak na przykład wypalenie dziur w stole, prześcieradłach i dywanie należących do pani Welch i późniejsze próby zatajenia tego faktu. Dla Kingsleya Amisa „Jim Szczęściarz” to pierwsza powieść, dzięki ktorej wyróżnił sie w dziedzinie prozy, a błyskotliwość jego dialogów jest wspaniała.
36. Przygody Augiego Marcha (1953) – Saul Bellow (usa) utwór o epizodycznej kompozycji, łączący realizm obserwacji z groteską, ukazuje losy jednostki wyobcowanej, zmagającej sie z własną nadwrażliwością i biernością, z obojętnością otoczenia i uprze­­­dzeniami rasowymi; przeciwstawia sie próbom ukształtowania go przez dorosłych i wybiera niezale­­­żność. W końcu przyjmuje postawę optymistycznego stoicyzmu.
37. Trudno o dobrego człowieka (1955) – Flannery O'Connor (usa) zbiór opowiadań ukazujących losy zwykłych ludzi, wyobcowanych bohaterów, wewn. rozdartych, postawionych w sytuacjach niecodziennych, poszukujących łaski i wiary w aktach gwałtu; autorka zabarwiała groteskowo wyjaskrawionym czarnym humorem, tworząc atmosferę grozy, prze­­­mocy i brutalności.
38. Władca much (1954) – William Golding (gbr) alegoryczna powieść, zbliżona do powiastki filozoficznej, ukazująca w groteskowo wyjaskrawionym ujęciu słabości ludzi i współczesnej cywilizacji, przemoc jako regulator stosunków między ludźmi. Pa­­­rodia młodzieżowej powieści przygodowej i antyutopia ostrzegająca przed niebezpieczeństwem powro­­­tu do stanu barbarzyństwa; osnowę akcji stanowi opowieść o życiu grupy dorastających chłopców, w wyniku splotu przypad­­­ków odizolowanych od dorosłych. Chłopcy skazani na siebie odtwarzają okrutne stosunki przemocy i­­­ agresji panujące wśród dorosłych. Pisarz analizuje kolejne etapy narastania wśród rówieśników rywali­­­zacji, niechęci i nienawiści, towarzyszące cywilizacyjnemu regresowi. Wśród chłopców pozostawionych samym sobie, tworzących niejako od podstaw system polityczny i model społeczeństwa, dochodzi do rozłamu, walki o władzę.
39. Atlas zbuntowany (1957) – Ayn Rand (usa) [...] Słowo „cegła” jest w stosunku do powieści Rand wyjątkowo trafne, nie tylko ze względu na fi­­­ zyczne gabaryty tomu. Atlas... jest bowiem literaturą bardzo prosto ociosaną: bez żadnych ozdobni­­­ ków, złożonych zdań i artystycznych ambicji; pozycją odwołującą sie do konserwatywnych jak susze­­­ nie na słońcu pomarańczowej kostki prawd: prawa własności, tradycyjnie pojmowanej sprawiedliwości, wiary w jednostkę i w rozum; wreszcie: książką mającą jak bodaj żadna inna czytana przeze mnie wcześniej służyć budowaniu — światopoglądu —­­­ Link: gaspar .
40. Lolita (1955) – Vladimir Nabokov (usa) powieść psychologiczna, studium obsesyjnej miłości mężczyzny w sile wieku do nimfetki. Dzieje erotycznego opętania opowiedział Nabokov w szczególny sposób, podejmując wyrafinowaną parodię i­­­ grę literacką: wprowadza między innymi motyw sobowtóra, elementy melodramatu, powieści detektywisty­­­cznej i wyznań. Lolita sprawia wrażenie odważnej obyczajowo opowieści o uwiedzeniu 12‑sto letniej Dolores Haze, zwanej Dolly, Lo czy Lolitą, przez jej ojczyma, 40‑sto letniego Szwajcara. W­­­ więzieniu, oczekując na proces, Humbert spisuje swe wspomnienia. Jego wyznania sa treścią książki; w „Lolicie” znaleźć można aluzje i nawiązania do kilkudziesięciu dzieł literackich, powieść zawiera ogromny ładunek erudycyjny, a jedną z tajemnic jej uroku sa gry językowe, jakie uprawia Nabokov, z­­­ upodobaniem tworząc najrozmaitsze szarady, zbitki brzmieniowe, sugerujące związki postaci.
41. Opis: Nigeryjczyk Wszystko rozpada się (1958) – Chinua Achebe ( nga) [...] Powieść przepełniona elementami tradycji ustnej, pełnej barwnych przypowieści wprowadza czytelnika w nieznany świat obyczajów przedkolonialnej Afryki. Wioska, w ktorej żyje główny bohater Okonkwo, cieszący sie szacunkiem wojownik, rządzi sie odwiecznymi prawami przekazywanymi z po­­­kolenia na pokolenie. Ciągłość tradycji podtrzymywana jest przez starszyznę klanu, tajne stowarzysze­­­nia i wyrocznie, będące łącznikiem pomiędzy światem żywych, a światem duchów i przodków. Całkowi­­­cie obcy, egzotyczny wręcz dla czytelnika obraz życia klanu staje sie stopniowo dla europejskiego odbiorcy zrozumiały, w czym niewątpliwie tkwi geniusz samego Achebe —­­­ Link: Jakub Kościółek . [...] Jej wyjątkowość polega na tym, ze proponuje nowe spojrzenie na Trzeci Świat, odmienne cho­­­ciażby od wizji Josepha Conrada. „Wszystko rozpada się” to „Jądro ciemności” ukazane oczami nigeryj­­­skiego plemienia. Ma też swoj subtelny urok. jezeli ktoś sie tutaj z kogoś śmieje, to członkowie Igbo z­­­ przygłupich białych najeźdźców przynoszących nieznaną religię —­­­ Link: Ewa Antoniak .
42. W drodze (1957) – Jack Kerouac (usa) [...] Szczerze i uczciwie pisząc, żadna książka mnie tak nie rozwaliła od czasów pierwszego posma­­­kowania Vonneguta, a Dean Moriarty zaczął w moim sercu walczyć o lepsze z Kilgorem Troutem. A to naprawdę COŚ, jak zakrzyknąłby sam Dean. Jest w niej coś totalnie prawdziwego, niszcząco bliskiego życiu, coś przejmującego, a może nawet COŚ PRZEJMUJĄCEGO. Niszcząco, ponieważ Kerouac opisując własne dzieje pokazuje, jak niesamowicie intensywnie można wykorzystywać czas. Jak fantastycznie jest mieć w (Ocenzurowano wulgarne słowo) wszystkie zobowiązania i nakazy, jak prawdziwie można oderwać sie od formy. Sło­­­wem, jak można żyć w drodze: wszędzie jako gość, wszędzie i zawsze jak na wakacjach —­­­ Link: Krzysztof Schechtel .
43. Uciekaj, Króliku (1960) – John Updike (usa) jest jedną z części tetralogii o życiu mieszkańców małego miasteczka ze wschodniego wybrzeża. Utwór łączący zjadliwy sarkazm z dyskretnym liryzmem, ukazuje kryzys wartości humanistycznych, za­­­nik norm moralnych i izolację wrażliwej, myślącej jednostki w życiu amer. klasy średniej; wyśmiewa dążenie do sukcesu za wszelką cenę.
44. Nuda (1960) – Alberto Moravia (ita) [...] Główny bohater „Nudy”, 35‑letni Dino, jest typem XX‑wiecznego dandysa. To niespełniony arty­­­sta i bogacz, ktory nigdy nie musiał zarabiać na własne utrzymanie. Od najmłodszych lat bohater cierpi na dziwny rodzaj melancholii, ktorą sam nazywa nudą. Nuda jest dla bohatera osobliwym poczuciem abstrakcyjności otaczającego świata i niemożności nawiązania kontaktu z rzeczywistością; [...] Powieść jest wspaniałym studium samotności, rozpaczliwą próbą wydostania sie z niewoli cia­­­ła, a zarazem opowieścią o narastającym obłędzie i daremnej próbie rozwikłania zagadki, ktorej czło­­­wiek nie jest w stanie rozwiązać —­­­ Link: Malwina Wapińska .
45. Paragraf 22 (1961) – Joseph Heller (usa) w groteskowo‑satyrycznej powieści wojennej, utrzymanej w poetyce absurdalnego „czarnego humo­­­ru”, pisarz wystąpił z oskarżeniem mechanizmów społecznych opartych na koszarowej dyscyplinie, któ­­­re działają także w czasie pokoju. Ukazuje wojnę jako absurdalną rzeź, kwestionując sens heroiz­­­mu; kapitan amerykańskich sił powietrznych Yossarian nie czuje powołania do służby wojskowej i­­­ wszel­­­kimi sposobami próbuje uniknąć lotów. Bezskutecznie, gdyż w armii obowiązuje osławiony „pa­­­ragraf 22”, ktory nakłada na żołnierzy obowiązek bezwzględnego posłuszeństwa wobec przełożonych. Po­­­wieść stała sie sztandarową lekturą przeciwników wojny wietnamskiej, kontestatorów i pacyfistów.
46. Droga do szczęścia (1961) – Richard Yates (usa) Młode małżeństwo, Frank i April Wheeler, wraz z dwójką dzieci tworzy z pozoru szczęśliwą i kocha­­­jącą sie rodzinę. Jednak pod tym płaszczykiem skrywa sie prawdziwe oblicze dwojga ludzi zmuszonych do prowadzenia życia, ktorego nienawidzą. Nie mogąc znieść przeciętności, jaka ich otacza, decydują sie wyjechać do Francji, gdzie mają nadzieję rozwijać swoja wrażliwość artystyczną. Błyskotliwi, piękni i utalentowani, juz wkrótce zmuszeni będą położyć na szali swoje nadzieje i ideały, by w ostatecznym rozrachunku zdradzić nie tylko siebie wzajemnie, ale też najlepszą cząstkę własnej natury.
47. Mechaniczna pomarańcza (1962) – Anthony Burgess (gbr) powieść ukazująca brutalną i ponurą wizję przyszłości w konwencji groteski, fantastyki naukowej i­­­ tzw. czarnego humoru; [...] to powieść, ktora przede wszystkim atakuje czytelnika mnóstwem pozytywnych wrażeń przez sam zastosowany tu język — prawdziwy eksperyment lingwistyczny. Książka opowiada o kilku latach z­­­ życia Aleksa, młodocianego przestępcy, ktory w dzień śpi i wypoczywa, a wieczorami ze swoim gan­­­giem sie doskonale bawi. Zabawa ta jest dość brutalna, bowiem polega na stosowaniu praktycznie nie­­­ograniczonej przemocy wobec wszystkich, ktorzy znajdą sie na ich drodze. Nie tylko kradną, ale dla przyjemności biją, gwałcą, a potem spokojnie wracają do ulubionego lokalu i wydają „zarobione” pie­­­niądze na drinki z narkotykowymi wstawkami — Link: Pablos .
48. Lot nad kukułczym gniazdem (1962) – Ken Kesey (usa) jest wyrazem protestu przeciw wszelkim formom przymusu i zniewolenia; powieściowa alegoria osadzona w realiach zakładu dla psychicznie chorych.
49. Opis: Kolumbijczyk Sto lat samotności (1967) – Gabriel García Márquez ( col) saga rodu Buendiów skazanego na samotność, w ktorym powtarzają sie te same występki: kaziro­­­dztwo, wybujała namiętność seksualna, nadmierna impulsywność. Konstrukcja powieści sprawia wra­­­żenie anarchicznej gry wyobraźni: współistnieją obok siebie realizm i fantastyka traktowana jako coś normalnego, zwyczajnego; opowieść o losach rodziny utrzymana jest w stylistyce podań mitycznych czy biblijnych: barwny, kunsztowny język, aura tajemnicy i magii, zmysłowy erotyzm, niezwykłe tematy dysput i dociekań, wy­­­rafinowany, intelektualny dowcip, fatalizm i mistyka podane sa w sugestywnej formie.
50. Mistrz i Małgorzata (1967) – Michaił Bułhakow (rus) powieść satyryczno‑filozoficzna w ktorej autor podjął problem dobra i zła jako pierwiastków współ­­­istniejących; przeplatają sie w niej warstwy realistyczna z fantastyczną i metafizyczną, współczesność i­­­ historia biblijna, humor i refleksja nad człowiekiem i sztuką; zawiera także groteskowy obraz realiów społeczno‑obyczajowych Moskwy lat 30. To dzieło otwarte na różne interpretacje: filozoficzne, religij­­­ne, etyczne (walka dobra ze złem; diabeł jako ten, ktory czyni dobro), estetyczne (nieśmiertelność dzie­­­ła sztuki), polityczne (opisywana historia stanowi parabolę stalinowskiego terroru).
51. Wybawienie (1970) – James Dickey (usa) [...] Początkowo, jak pewnie sie domyślacie, wszystko idzie jak z płatka. Górska rzeczka wydaje sie być bezpieczną, dookoła piękne okoliczności przyrody, wyjątkowo sympatycznie i mało męcząco. Do czasu. Wszystko zmienia sie gwałtownie za sprawą dwójki przypadkowo spotkanych autochtonów. Przyjemna wycieczka przeistacza sie w dramatyczną walkę. Walkę ze sobą, walkę z przyrodą, walkę z­­­ drugim człowiekiem. Walkę o najwyższą stawkę: o życie —­­­ Link: Robert „Bert” Siata .
52. Rzeźnia numer pięć (1969) – Kurt Vonnegut (usa) w groteskowo‑katastroficznej powieści, stosując etyczne kryterium oceny ukazuje absurd wojny i­­­ bezsens niszczenia; obraz zagubienia człowieka w obcym świecie nieludzkiej techniki. Humanitarnej wymowy temu dziełu przydaje czarny humor.
53. Lęk i odraza w Las Vegas (1971) – Hunter S. Thompson (usa) [...] Czytając Thompsona można z pozoru odnieść wrażenie, ze efekciarsko babrze sie w apoteozie ćpania. Głównymi towarzyszami podróży Raoula Duke’a i Doktora Gonzo jest solniczka pełna koki, meskalina, eter i adrenochrom. Jazda na całego w wymarzonym wręcz towarzystwie. Jazda do Las Vegas, jazda o jeden mach za daleko...; Trudno tu rozstrzygnąć czy Raoul i doktor Gonzo sa bardziej dosadni i wulgarni czy też bardziej absurdalni. Ale książka to przede wszystkim prawdziwy popis wirtuozerii w żonglowaniu dialogami i­­­ skojarzeniami. Dla mnie taki styl jest niemal śmiertelnie zaraźliwy —­­­ Link: robertlotse .
54. Dowódca "Sophie" (1970) – Patrick O'Brian (gbr) Jack Aubrey awansuje na dowódcę brygu „Sophie” i na pokładzie tego dwumasztowca przeżywa wiele przygód podczas starć z flotą francuską. Jest tu nie tylko maksymalna możliwa w powieści historycznej dawka emocji i wartka akcja. Jest to pierwsza książka z niezwykle wysoko ocenianego cyklu morkich powieści historycznych.
55. Lśnienie (1977) – Stephen King (usa) powieść jednego z twórców tzw. nowego horroru, w ktorym efekt straszenia jest osiągany przez stopniowo narastającą grozę skrywaną pod maską codzienności; autora licznych powieści łączących elementy tradycyjnej powieści gotyckiej, psychologicznego thrillera, powieści detektywistycznej i­ fan­­­ tastycznonaukowej; pięcioletni chłopiec Danny znalazł sie z rodzicami w opustoszałym na zimie hotelu. Wrażliwe, obdarzone zdolnościami wizjonerskimi dziecko odbiera fluidy czające sie w jego murach. Były one świadkami krwawych porachunków świata przestępczego i milionerów. Straszliwe zdarzenia, ktore kończą fabułę, sa jednak niczym w porównaniu z przejściami psychicznymi bohaterów.
56. Zen i sztuka oporządzania motocykla (1974) – Robert M. Pirsig (usa) [...] Interesująca opowieść o wyprawie, w ktorą ojciec zabiera swojego syna. To wyprawa, podczas ktorej bohater dokonuje rozrachunku ze swoja przeszłością. To rozprawa naukowo‐religijno‐humanisty�
    �­­czna, wyjaśniające zasadności stawianych tez na przykładzie między innymi obsługi motocykla —­­­ Link: Mr Guru ; [...] W warstwie intelektualnej zaś „Zen...” to zapis filozoficznych dociekań prawdziwej natury rze­­­czywistości, ktorą Pirsig zwie Jakością, i próba zasypania pęknięcia między intelektualnym a romanty­­­cznym rozumieniem świata. »Budda, boskość istnieją z równą swobodą w konfiguracji komputera czy też w skrzyni biegów motocykla, jak i na szczycie góry czy w płatkach kwiatu« —­­­ Link: Cleofas .
57. S-kadra (1979) – Tom Wolfe (usa) Chciałbym Wam polecić pewną książkę. [...] W świetny sposób opisuje życie pilotów‑oblatywaczy i­­­ ich rodzin, napisana jest fajnym językiem, na szczęście dalekim od amerykańskiego patosu. Bohate­­­rami książki sa nie tylko oblatywacze, ale i pierwsi amerykańscy astronauci. Książka obfituje w opisy lotów, chlania z kumplami, wypadków, spraw codziennych i ocieka ciężkim humorem. Zakupiłem ja na Allegro i od wczoraj nie mogę sie od niej oderwać... a tu studia muszę finiszować —­­­ Link: Mikkael .
58. Kobiety (1978) – Charles Bukowski (usa) [...] Spodziewałam sie czegoś naprawdę antykobiecego, skrajnie seksistowskiego i oburzającego. Jednak chyba jestem zbyt mało „przewrażliwiona”, ponieważ nawet do wulgarnego języka, czy obsceni­­­cznej dokładności, za pomocą ktorych Bukowski dokonuje seksualnej autopsji można po kilku stro­­­nach bez problemu sie przyzwyczaić. Jego zabiegi językowe miejscami faktycznie sa dość nieprzyje­­­mne, ale nie odrzucają od czytania, ani też nie pozostają na długo w pamięci. Jednak nawet w tym pozornym „syfie” można znaleźć kilka „perełek”. Opisy hipnotyzujące swoja bezpośredniością i­­­ brutalnością wyrazu, nie pozbawione jednak pewnej perwersyjnej poetyckości. Najczęściej te, w­­­ których jednak Bukowski znudzony kobietami uchyla nam nieco ze swoich poglądów dotyczących otaczającej rzeczywistości, ktora go obrzydza, ktorą gardzi, do ktorej wstręt znieczula alkoholem. —­­­ Link: DiDi .
59. Sprzysiężenie osłów (1980) – John Kennedy Toole (usa) [...] Ignacy J. Reilly, gargantuiczny jegomość w myśliwskiej czapce i o zaczepnym spojrzeniu jest głównym bohaterem demaskującej amerykańskie mity i szydzącej z ustalonych norm społecznych powieści. Nikt by nie pomyślał, ze od zwyczajnej próby wylegitymowania Ignacego przez policjanta dojdziemy do skandalu obyczajowo‑społecznego opisanego na pierwszych stronach gazet. Po drodze czytać będziemy o mniej czy bardziej nadzwyczajnych okolicznościach powodujących, iż Ignacy pogrą­­­żać sie będzie w coraz większych tarapatach. Konstrukcja fabularna misterna, ale jednocześnie lekko drażniąca nagromadzonymi w niej absurdami —­­­ Link: Jarosław Czechowicz .
60. Wybór Zofii (1979) – William Styron (usa) analiza patologicznych objawów egoizmu, zbrodniczych instynktów, nienawiści pokoleniowej i ra­­­sowej w warunkach zaniku norm etycznych i zagrożenia podstaw cywilizacji. Akcja osadzona częścio­­­wo w okupowanej Polsce i obozie koncentracyjnym Auschwitz; [...] jest to powieść napisana z rozmachem, a przy tym lekko, wciągająca jak diabli i niosąca ze so­­­bą kawał wiedzy o ludziach i ich pogmatwanych losach —­­­ Link: Rosemary .
61. Dzieci północy (1981) – Salman Rushdie (gbr) będąca rozległą panoramą najnowszych dziejów Indii, a jednocześnie sagą rodzinną, utrzymaną w poetyce realizmu magicznego;
62. Droga miłującego pokój wojownika (1980) – Dan Millman (usa) to książka z tych, ktore zmieniają życie, a raczej sposób patrzenia na świat. Lektura, ktora otwiera oczy, zachęca do refleksji, do głębszego poznania siebie. Daje pewne wskazówki co do tego jak żyć. Opisuje życie młodego gimnastyka, bardzo dobrego zresztą, ktory osiąga duże sukcesy w skali swo­­­jego kraju i nie tylko. Kim jest ten akrobata? Otóż jest to Dan czyli człowiek, ktory ma duże sportowe sukcesy i nic poza tym. Pewnej nocy trafia na stację benzynową... Poznaje tam niezwykłego człowieka, ktorego ochrzcił imieniem Sokrates. Tak, człowiek ten był trochę filozofem. Przede wszystkim był bardo dobrym nauczycielem. Dan idąc pod przewodnictwem Sokratesa, odkrywa czym tak naprawdę jest życie. Zajmuję mu to dużo czasu. Droga ta nie jest usłana różami, w końcu droga wojownika nigdy nie należy do tych najprostszych —­­­ Link: Wasp .
63. Krwawy południk (1985) – Cormac McCarthy (usa) [...] należy do książek wybitnych. Przede wszystkim ze względu na charakterystyczną narrację auto­­­ra — niby zdania krótkie i proste, czasem wręcz lakoniczne a z drugiej strony obfitujące w kapitalne me­­­tafory, zachwycające plastyczne opisy (zwłaszcza przyrody) czy liczne nawiązania do biblijnego języ­­­ka. Ale żebyście sobie czasem nie myśleli ze to jakaś dęta przyrodniczo‑religijna piła ;) Otóż nie; Ta powieść, to mega krwawy western o bandzie zwyrodniałych morderców grasujących na pograniczu amerykańsko‑meksykańskim w połowie XIX wieku. Wycinających w pień Indian, Meksykan, pielgrzymów, wojskowych, kobiety, dzieci i siebie nawzajem. Opisy brutalnych mordów, tortur, barba­­­rzyńsko okaleczanych ciał i przerażającego bestialstwa tylko dla czytelników o mocnych nerwach —­­­ Link: Majkols .
64. O czym mówimy, kiedy mówimy o miłości? (1981) – Raymond Carver (usa) pisarz znany zwłaszcza dzięki opowiadaniom, w ktorych zawarł ponurą wizję współczesnego świata, ujawniające zafascynowanie codziennością; [...] Styl jego prozy pisanej oszczędnym, sprawozdawczym językiem, skupiającej sie na pozornie try­­­wialnych detalach i błądzących bezradnie dialogach nazwano minimalizmem. W jej centrum byli za­­­wsze ludzie o przetrąconych życiorysach, żyjący na skraju załamania nerwowego, próbujący radzić sobie z­­­ sa­­­motnością, walczący z własnymi uzależnieniami. Ludzie pragnący zbliżyć sie do siebie i opo­­­wiedzieć o­­­ rzeczach ważnych po to tylko, by zrozumieć, ze brak im do tego odpowiednich słów, a język jako środek komunikacji haniebnie zawodzi —­­­ Link: Jerzy Jarniewicz .
65. Trylogia nowojorska (1987) – Paul Auster (usa) Na Trylogię nowojorską składają sie niezwykłe opowieści: Szklane miasto, Duchy i Zamknięty pokój. Stanowią one integralną całość: łączy je miasto — wspólne miejsce akcji — ktore budzi silne poczucie samotności i wyobcowania. Miasto, w ktorym można zniknąć bez śladu. —­­­ Link: wyd. Rebis . to opowieść o pragnieniu: pragnieniu napisania powieści detektywistycznej, przeczytania jej i­­­ za­­­nurzenia sie w niej bez reszty. [...] Wywracając na nice konwencje kryminału, Auster stworzył zupełnie nowy sposób prowadzenia narracji —­­­ The Village Voice.
66. Na południe od Brazos (1985) – Larry McMurtry (usa) Biorąc za punkt wyjścia epizody z życia dwóch wielkich osobowości Dzikiego Zachodu, Charlesa Goodnighta i Olivera Lovinga, McMurtry stworzył hiperwestern przewartościowujący większość klasy­­­cznych motywów tego gatunku. Mamy schyłek epoki pionierów, mamy spęd bydła, pościg za porwaną, bandytę i ścigającego go szeryfa, zdegenerowanych morderców, wreszcie zabiedzone niedobitki ple­­­mion indiańskich. Znalazło sie również miejsce na niebanalny wątek miłosny, historię dojrzewania, mo­­­tyw trudnego ojcostwa i wnikliwie zanalizowaną wieloletnią męską przyjaźń. Nie brak tu zarówno prze­­­dniego komizmu, jak i dławiącego smutku —­­­ Link: misiek-st .
67. Modlitwa za Owena (1989) – John Irving (usa) popularna surrealistyczno‑parodystyczna,
    wielowątkowa współczesna powieść psychologiczno‑oby­­­czajow
    a; [...] Owen to niezwykły chłopiec, obdarzony niskim wzrostem i dziwacznym głosem, ktory nie zmie­­­nia sie przez lata. Niezwykle mądry i dojrzały, z łatwością potrafi rządzić grupą i podporządkować so­­­bie nawet dorosłych. Wszystko co robi ma jakiś sens, każdy jego krok, każde wypowiedziane słowo i­­­ czyn, jest przemyślane i z doskonałą wręcz precyzją przybliża go do tragicznego finału. [...] Postać Owena posłużyła autorowi do ukazania kilku ważnych aspektów życia. Wiele miejsca poświęcone jest religii, polityce, wojnie w Wietnamie, miłości, przyjaźni, seksie, literaturze, edukacji, ogólnej mentalno­­­ści amerykanów i ich sposobie postrzegania świata. Jest o śmierci i o życiu, wieczności i przeznacze­­­niu. —­­­ Link: Katee .
68. Prywatne piekło (1989) – Russell Banks (usa) Wade Whitehouse mieszka i pracuje przy wierceniu studni głębinowych. Był kiedyś szczęśliwym mężem i ojcem. Powszechnie szanowany, al e też znany ze swego szczególnego charakteru, zwłaszcza po kilku piwach, jeszcze raz postanawia rozprawić sie z przeszłością, odzysk ać córeczkę i zapewnić sobie lepszą przyszłość w swoim nowym związku z Margie.
69. Opis: Japończyk Kronika ptaka nakręcacza (1995) – Haruki Murakami ( jpn) [...] Moim skromnym zdaniem dobre zakończenie książki, to takie, po ktorym czytelnik przez ty­­­dzień nie może dojść do siebie, a jego myśli nieustannie krążą wokół dopiero co przeczytanej historii. Podczas czytania ostatnich stron serce biło mi znacznie szybciej, a wszystko co mnie otaczało przesta­­­ło mieć jakiekolwiek znaczenie. [...] książka ta nie jest tandetnym romansidłem czy też brutalną sensa­­­cją, karygodnym zachowaniem byłoby przejście obok niej obojętnie, bez chwili refleksji —­­­ Link: Czemek ; [...] Przeczytałem mocno poruszony, chociaż wcale nie wiem, czy mi sie podobała. Przeczytałem przekonany, ze chyba jednak więcej Murakamiego nie chcę, a jednak z podświadomym przeczuciem, ze będę musiał do niego wrócić. Będę musiał – o, właśnie, to jest dobre określenie na mój stosunek do tego pisarza. Coś w tym jest takiego, ze – choć nie za bardzo chcę, choć trochę sie wzdrygam na myśl o ponownym zagłębieniu sie w świat bez granicy pomiędzy życiem i snem – chyba będę musiał. Może nie dziś, może nie jutro. Ale wiem, ze muszę do Murakamiego wrócić —­­­ Link: woy .
70. Rzeczy, ktore nieśli (1990) – Tim O'Brien (usa) Żołnierze Kompanii Alfa przemierzają dżunglę i pola ryżowe Wietnamu, niosąc na barkach sprzęt bojowy, a także swą przeszłość, marzenia i lęki. Aby wytrzymać niesamowitą atmosferę wojny w­­­ nie­­­zrozumiałym dla siebie kraju, amerykańscy chłopcy żartują ze śmierci. Czasem sie załamują i robią niepojęte rzeczy. Książka przedstawia niezwykłą wizję horroru, jakim był w oczach O'Briena Wietnam. Każde opowiadanie jest echem innych, całość zaś to proza mocna, oryginalna i pełna pasji.
71. Amerykańska sielanka (1997) – Philip Roth (usa) [...] stwierdzam, ze trzeba naprawdę być mistrzem, żeby umieć na 200 stronach opisać jedną ko­­­ lację (około 1/3 książki) i nie znużyć czytelnika. Jestem pod wielkim wrażeniem konstrukcji powieści, choć zdaję sobie sprawę, ze dygresyjność może odstraszyć niektórych czytelników — scen (ujęć?) jest w sumie niewiele, a mnóstwa rzeczy dowiadujemy sie nie z bezpośredniej obserwacji, tylko opowiadań bohaterów. Co do samej treści to na początku bohaterem jest nowojorski pisarz pochodzenia żydows­­­ kiego, snujący opowieść o swoim dzieciństwie. Ale szybko przeradza sie ona w opowieść o Seymourze „Szwedzie” Levowie, lokalnym sportowym bohaterze, człowieku idealnym. Szkolny idol, wzorowy syn i­ obywatel, mąż Miss New Jersey i dobrze prosperujący przedsiębiorca, ktory zawsze zachowuje sie odpowiednio, nie wybucha, nie traci cierpliwości, nie ponosi porażek... —­­­ Link: blue .
72. Wszystko za życie (1996) – Jon Krakauer (usa) Chris McCandless porzucił wszystko. Zerwał wszelkie więzi, rozdał pieniądze przeznaczone na stu­­­dia, by wyruszyć w drogę, ktora miała dać mu wolność. W swym poruszającym reportażu Jon Krakauer idzie śladami młodego mężczyzny, ktory zafascynowany powieściami Jacka Londona, postanawia niczym współczesny wędrowny asceta przemierzyć samotnie Amerykę, by dotrzeć na Alaskę. Na pod­­­stawie wspomnień jego przyjaciół i ludzi, ktorych spotkał po drodze, a także jego dziennika, autor kre­­­śli intrygujący portret idealisty i samotnika. Człowieka, ktory budził sympatię wszystkich napotkanych osób, ale zarazem nie zawahał sie narazić swojej rodziny na cierpienie, ktory z całą świadomością podjął decyzję o ryzykownej wędrówce, ale nie potrafił zapobiec jej tragicznemu finałowi.
73. Rozbitek (1999) – Chuck Palahniuk (usa) [...] Główny bohater „Rozbitka” to wychowanek apokaliptycznej sekty, ktora przekształciła sie w­­­ do­­­skonale prosperujące przedsiębiorstwo. Dzieci w sekcie wychowywano na doskonałych służących po­­­trafiących mistrzowsko przygotować homara na wykwitną kolację i wysyłano je do pracy w amerykań­­­skich domach. Każdy rozdział przynosi nam szokujące detale. juz z pierwszego dowiadujemy się, ze powieść jest zapisem nagrania z czarnej skrzynki rozbitego samolotu, ktory główny bohater porwał, by przed popełnieniem samobójstwa opowiedzieć skrzynce historię swego życia; dalej dowiadujemy sie między innymi, ze bohater miał hobby okrutne i dziwaczne, ale dość typowe dla powieści autora z „generacji X” — rozlepiał po mieście reklamy telefonicznej pomocy dla samobój­­­ców, przy czym sam odbierał te telefony i tak starał sie prowadzić rozmowę, żeby doprowadzić despe­­­rata do realizacji swojego zamiaru najlepiej jeszcze w jej trakcie —­­­ Link: Wojciech Orliński .
74. Podziemia (1997) – Don DeLillo (usa) [...] Powieść Podziemia nie jest napisana, lecz misternie utkana ze zdarzeń, postaci, komentarzy. Dzieło Delillo stanowi typowy przykład narracji nieliniowej. Dzięki ogromnemu talentowi autora Libry, powieść stanowi spójną i czytelną całość, mimo wszystkich tych czasowych i przestrzennych przesko­­­ków, jakie funduje nam Delillo. Skonstruował on tę powieść na zasadzie łączenia zdarzeń history­­­cznych (od tych najdonioślejszych jak zabójstwo Kennediego, po strajk śmieciarzy w Nowym Yorku) z­­­ fikcją literacką. Oba te poziomy sa w powieści ściśle splecione ze sobą, bez pewnej historycznej wiedzy, właściwie nierozróżnialne. Często zastanawiałem się, gdzie w Podziemiach przebiega granica między fikcją a prawdą (faktami) —­­­ Link: Marek Paszek .
75. Encyklopedia Mulitmedialna PWN: literatura i muzyka [CD‑ROM], pod red. Dariusza Kalisie­­­wi­­­cza, Wyd. 1, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, ISSN 1508‑5848.

Bibliografia (dotyczy: zbiór)

• Middlesex (2002) – Jeffrey Eugenides (usa) Napisana z epickim rozmachem porywająca powieść o poszukiwaniu tożsamości. [...] Najważniej­��­sza jest oczywiście Calliope — hermafrodyta z syndromem braku 5‑alfa‑reduktazy, wychowana jako wy­­­pragniona przez rodziców dziewczynka, z czasem odkrywająca tajemnicę, jaką skrywają jej geny. Musi podjąć decyzję, kim chce być i jakie chce wieść życie — jako kobieta, czy jako mężczyzna; Książka ma bardzo intrygującą narrację, ktora po części jest zasługą tłumaczenia, a w zasadzie samego języka polskiego — narrator musi bowiem przybrać rodzaj, mówi o sobie w formie męskooso­­­bowej, nawet gdy opisuje swoje dzieciństwo, ktore przeżył jako dziewczynka. —­­­ Link: karolina_ko... .
• Link: 100 Must‑Read Books: The Essential Man’s Library

Pod uwagę brane były powieści z list:

• Multimedialna Encyklopedia Powszechna WIEM 2007 [DVD‑ROM], Grupa Onet .pl SA.
• Link: 26 Books Every Man Must Read
• Link: Greatest Books Ever Written — Esquire’s 75 Books Every Man Should Read
• Link: The 12 Authors Every Man Must Know
• Link: The Reading List: 10 Essential Books for Life
• Link: What are some essential books every man should read?
• Link: The 5 Books Every Man Must Read
• Link: 10 książek dla premiera

Propozycje (dotyczy: lista)

Link: Dopisz sie do księgi gości!

Jeśli przeczytałeś książkę ktora twoim zdaniem zasługuje na to, by umieścić ja w kategorii „koniecznie przeczytaj”, dopisz sie do księgi gości podając jej tytuł i w miarę możliwości krótkie uzasadnienie dlaczego warto po nia sięgnąć. Gdybyś chciał wydrukować listę bez opisów, Link: dodaję plik PDF .

Specjalny komentarz w kodzie: if lt IE 9 Komentarz w kodzie strony: ] Opis: darmowy hosting Link: Darmowy Hosting CBA.PL

Strona 75 książek ktore musi przeczytać każdy facet
Komentarz w kodzie strony: RSS: Sitemap
Komentarz w kodzie strony: AddThis Button BEGIN Link: Link: Link: Link: Komentarz w kodzie strony: AddThis Button END

75 książek dla niego

Książkowe, niezbęde pozycje z ktorymi powinien zetknąć sie każdy mężczyzna: lista pra­­­ wdopodobnie niekompletna, stronnicza, bazująca na wybitnych dziełach literatury światowej. Tematy zawarte w poszczególnych powieściach pomogą Ci lepiej zrozumieć istotę pewnych spraw, ukształtować poglądy na politykę, religię, miłość i tak dalej a także stać sie inspiracją do kreatywnych działań. Miłej lektury!

Ile z nich zdążyłeś juz przeczytać?

Bez umiejętności językowych i rozległej wiedzy człowiek jest skazany na boczny tor, poza głównym nur­­­tem życia społecznego i kulturalnego. Nie może wykonywać wielu ciekawych i dobrze płatnych za­­­wo­­­dów, pewne sfery życia sa przed nim zamknięte. Ale przede wszystkim — nie jesteśmy tylko naje­­­mnymi pracownikami przy taśmie czy komputerze. Jesteśmy ludźmi. Książka daje szansę na bycie czło­­­wiekiem mądrzejszym i szczęśliwszym, uczy rozumniej i lepiej żyć — diagnoza mądrej pani z Metra.

1. Opis: Chińczyk Sztuka wojny (ok. VI wiek p.n.e.) – Sun Tzu ( chn) Czytając książkę, mimo świadomości czasu w jakim została napisana i pewnej dezaktualności, trudno nie zdziwić sie trafności spostrzeżeń Sun Zi, ktore zrewolucjonizowały ówczesną myśl wojsko­­­wą. Co więcej część porad Sun Zi można wciąż stosować dziś nie tylko na gruncie wojskowym. Jego spostrzeżenia na temat znaczenia terenu, manewrowości, inicjatywy, ekonomii sił przydadzą sie każde­­­mu miłośnikowi gier strategicznych i taktycznych. Z czystym sumieniem mogę polecić ta lekturę każdemu zainteresowanemu tematem —­­­ Link: Mapeta .
2. Opis: Grek Odyseja (VIII wiek p.n.e.) – Homer ( grc) opowiada o przygodach Odyseusza powracającego spod Troi na rodzinną Itakę. Akcja poematu obejmuje ostatni okres (40 dni) jego 10‑letniej tułaczki (od lądowania na wyspie Feaków, gdzie Odyse­­­usz opowiada o swoich poprzednich przygodach, do rozprawienia sie z zalotnikami Penelopy). Odyseja jest największym osiągnięciem epiki starożytnej Grecji. Zawiera wiele elementów baśniowych, urzeka niezwykłością przygód bohatera, wspaniałością języka poetyckiego i celnością opisów miejsc, w któ­­­rych przebiega akcja. Do dziś wielu badaczy usiłuje (z dużym powodzeniem) zrekonstruować faktyczną trasę podróży Odyseusza; utwór Homera przyczynił sie do ukształtowania zarówno pojęć religijnych, jak i społecznych i este­­­tycznych Greków. W starożytnym Rzymie Odyseja osiągnęła popularność porównywalną z Iliadą, a­­­ Eneida Wergiliusza, jako epopeja rzymska, miała za zadanie ja przewyższyć.
3. Książę (1532) – Niccolò Machiavelli (ita) filozof za główne motywy działań ludzkich uważał żądzę władzy i posiadania; w swej doktrynie poli­­­tycznej, zwanej makiawelizmem w myśl zasady „cel uświęca środki” zalecał racjonalne stosowanie prze­­­mocy, podstępu i obłudy; wg Machiavellego o życiu ludzkim decydują: los (fortuna), przedsiębiorczość człowieka, jego zdol­­­ności i aktywność (virtu). Tylko ludzie odważni i energiczni mogą uwolnić sie spod wpływu fortuny i­­­ samodzielnie kierować swoim życiem. Takie osoby sa predysponowane do rządzenia. Władca musi też jednak pamiętać, ze ludzie z natury sa egoistami, źli i niewdzięczni. Porządek i poszanowanie pra­­­wa może zagwarantować tylko silna władza. Dla dobra kraju i społeczeństwa władca może zastosować nawet przemoc, gdyż dobry rządzący wzbudza zarówno strach, jak i miłość.
4. Opis: Włoch Boska Komedia (1321) – Dante Alighieri ( ita) poemat epicki, będący syntezą średniowiecza, wiążący wątki filozoficzne, teologiczne i osobiste z­ motywem wędrówki przez zaświaty, ukazanej w 3 częściach: Piekle, Czyśćcu i Raju. Poeta składał swym dziełem hołd Beatrycze, wyidealizowanej ukochanej z lat młodości — sublimując miłość czynił ja pomostem wiodącym ku Stwórcy. Wędrowiec przemierza z nim nie znane ludziom światy, poddawany jest próbie i sam poddaje próbie swoje człowieczeństwo. W przeciwieństwie do powstałych wcześniej opisów mąk piekielnych Dante nie tworzy katalogu występków, ale potężną wizję przypadłości ludz­­­ kich, zakorzenioną w historii i micie; Oryginalność dzieła Dantego polega na integralnym spojeniu poezji, mistyki, fantazji i realistycznej obserwacji. Niezwykłość jego techniki poetyckiej wyraża sie w powiązaniu alegorii z barwnym opisem przypadłości ludzkich. Dotyczy to zwłaszcza Piekła, w ktorym fantastyka infernalna łączy sie z plasty­­­ ką opisów katuszy piekielnych. Komedia doczekała sie wielu wnikliwych interpretacji. Spierano sie o­ wymowę poszczególnych fragmentów, o źródła i sens zastosowanych alegorii i symboli. Dzieło wy­­­ warło wpływ na wielu twórców, ale przez całe wieki było nie doceniane — ponowne zainteresowanie twórczością Dantego przyniósł dopiero romantyzm.
5. Opis: Amerykanin Walden, czyli Życie w lesie (1854) – Henry David Thoreau ( usa) kontemplacyjny esej głównego przedstawiciela transcendentalizmu, propagującego idee autonomii moralnej i wynikającej z zasad demokracji równości wszystkich ludzi, ich niezależności wobec au­­­torytetów i społecznej hierarchii; [...] „Walden” był moim wielkim przeżyciem w czasach studenckich. Porwany szaloną wizją Thoreau (w ktorej postanowił pójść na całość w swoim sporze ze społeczeństwem) ja również chciałem »zamie­­­szkać w lesie, albowiem chciałem żyć świadomie, stawać w życiu tylko przed najbardziej ważkimi kwestiami, przekonać się, czy potrafię przyswoić sobie to, czego może mnie życie nauczyć, abym w­­­ godzinie śmierci nie odkrył, ze nie żyłem« —­­­ Link: rem.arnold .
6. Opis: Hiszpan Don Kichot (1605) – Miguel de Cervantes ( esp) Don Kichot stał sie przysłowiową postacią kultury ogólnoludzkiej, interpretowaną na różne sposo­­­by. Powieść Cervantesa jest parodią średniowiecznej opowieści rycerskiej; jej tragikomiczny bohater — idealista — postanawia walczyć ze złem i naprawiać krzywdy wędrując na swoim wychudzonym koniu Rosynancie, w towarzystwie sprytnego i zarazem naiwnego giermka Sancho Pansy; Mimo śmieszności postać Don Kichota ma w sobie wiele godności, łagodność łączy z prostodu­­­sznością i szlachetnością. Jego mania, przechodząca w szaleństwo, gdy na przykład rzuca sie z kopią na wiatra­­­ki, zyskuje wymiar uniwersalny: występne społeczeństwo odrzuca bezwzględnie i ośmiesza tych, któ­­­rzy ośmielają sie mu sprzeciwiać i zmieniać świat na lepsze.
7. Opis: Rosjanin Zbrodnia i kara (1866) – Fiodor Dostojewski ( rus) proza mistrza analizy psychologicznej, na pograniczu realności i wyobraźni w ktorej historia doko­­­nanego morderstwa, śledztwa i kary za zbrodnię podporządkowana została ukazaniu znaczących prawd etycznych. Pisarz był zafascynowany irracjonalnymi pierwiastkami natury ludzkiej i walką dobra ze złem czającym sie wszędzie; główny bohater powieści, były student Rodion Raskolnikow, zabija siekierą starą lichwiarkę, by ra­­­tować przed nędzą swoja matkę i siostrę, a także by upewnić się, czy należy do tzw. ludzi właściwych. Autor poddaje krytyce skrajny indywidualizm prowadzący do zbrodni.
8. Opis: Francuz Nędznicy (1862) – Victor Hugo ( fra) powieść historyczno‑społeczna, epopeja nędzarzy, będąca oskarżeniem systemu chroniącego boga­­­tych i utrwalającego poniżenie ubogich. Zamiarem autora było ukazanie „degradacji mężczyzn zrodzo­­­nej przez proletaryzację, upadku kobiet spowodowanego przez głód, upośledzenia dzieci wywołanego przez ciemnotę”; mimo schematycznego obrazu społeczeństwa i szkicowości portretowanych postaci powieść Hugo zyskała niebywałą popularność. Nie tylko jako oskarżenie systemu, ale także baśń o samotnym zwy­­­cięstwie w walce ze złem.
9. Idiota (1869) – Fiodor Dostojewski (rus) [...] Główny bohater powieści, książę Lew Nikołajewicz Myszkin, to zubożały przedstawiciel szla­chetnego rodu, ktory powraca do Rosji po wieloletniej kuracji za granicą, gdzie leczył sie w szpitalu dla umysłowo chorych, między innymi na epilepsję. W postaci tej Dostojewski zawarł wiele cech charakte­ryzujących samego siebie, jak również Don Kichota oraz... samego (sic!) Jezusa Chrystusa; [...] Powieść obfituje w liczne wątki poboczne, ktore oplatają główny nurt powieści jak skompono­wane metodą kontrapunktu melodie, licznie oplatające podstawową linię melodyczną muzycznej fugi. Pisarz zawarł w niej, włożone w wypowiedzi idioty, swoje własne poglądy na temat kary śmierci, chrze­ścijaństwa, katolicyzmu, sztuki, Europy, Rosji. Powieść jest tak obszerna, ze cytowanie tych poglądów zajęłoby zbyt wiele miejsca, odsyłam wiec zainteresowanych do źródła. Nie ulega jednak wątpliwości, ze książka porusza wartości uniwersalne, ponadczasowe, zajmuje sie kwestiami dla życia ludzkiego fundamentalnymi, ewangelicznymi i dlatego właśnie „Idiota”, jak i inne powieści Dostojewskiego, jest dziełem zawsze i wszędzie aktualnym, światowym — Link: Quaffery .
10. Wojna i pokój (1869) – Lew Tołstoj (rus) realistyczna powieść historyczna o ludowej wojnie wyzwoleńczej w dobie napoleońskiej prezentują­­­ca codzienne życie mieszkańców Rosji: zagrody chłopskie, krzywdy i niedole włościan, tyranię, rozpus­­­tę i warcholstwo szlachty, salony arystokracji, loże masońskie, więzienie, pole bitwy, męstwo żołnierzy w walce, rozterki duchowe i przemiany bohaterów, eksplozję namiętności i konflikty sumień. Wątek historyczny, stanowiący w powieści główny nurt wydarzeń, umożliwił Tołstojowi ukazanie zależności między losami jednostki a dziejami narodu, roli ludu w procesie dziejowym. Wg pisarza o biegu historii decydują nie jednostki, ale masy ludowe; to wielka powieść historyczna, a Tołstoj, rezygnując z jej tradycyjnych kanonów, stworzył nowocze­­­sną epopeję o wielowątkowej akcji, ukazanych z rozmachem scenach batalistycznych, pogłębioną o­­­ fragmenty eseju czy rozprawy historycznej; połączył w niej beletrystykę, publicystykę i filozofię. Sta­­­nowi syntezę doświadczeń europejskiego powieściopisarstwa historycznego, psychologicznego i spo­­­łeczno‑obyczajowego,
    w ktorej fatalistyczną koncepcję historii połączył pisarz z ideą decydującej roli zbiorowego wysiłku narodowego. Pisarz był świadom swego osiągnięcia i mawiał o epopei: Bez fałszy­­­wej skromności — to jest jak Iliada.
11. Bracia Karamazow (1880) – Fiodor Dostojewski (rus) pisarz potępił zarówno kapitalistyczną cywilizację, jak ruchy socjalistyczne i rewolucyjne, zarzuca­­­jąc im zagubienie wartości chrześcijańskich i opowiadając sie stanowczo przeciwko ateizmowi; nowatorstwo konstrukcji powieściowej — stworzenie wzorów powieści polifonicznej (wielogłoso­­­wej), mistrzostwo penetracji wielowarstwowej świadomości ludzkiej, głębia analizy psychologicznej, aktualność dialektycznego zespołu pytań moralno‑filozoficznych połączona z nienarzucaniem ostate­­­cznych rozwiązań, jednoczesna skłonność do fascynacji i sceptycyzmu i bogactwo problemów etycznych i filozoficznych uwarunkowały olbrzymi wpływ Dostojewskiego na literaturę rosyjską i świa­­­tową.
12. Kuszenie św. Antoniego (1874) – Gustaw Flaubert (fra) [...] wewnętrzne rozterki Antoniego stanowią podsumowanie przemyśleń Flauberta. Eremita prze­­­chodzi przez kolejne kuszenia, ale na wątpliwości podsuwane w każdym z nich nie znajduje definity­­­wnej odpowiedzi. Antoni mierzy sie tu z argumentami herezjarchów, konkurencyjnymi wizjami świata podsuwanymi przez inne religie, wątpliwościami co do pewności wiedzy i niedającymi sie rozstrzygnąć zagadkami teologicznymi. Jednak pytania stawiane przez świętego nie znajdują odpowiedzi. Antoni ostatecznie akceptuje brak pewności i dochodzi do afirmacji życia, tak samo jak Flaubert, ktory z­­­ niepewności i podważalności wszelkich opinii uczynił zasadę estetyczną swojej dojrzalej twórczości —­­­ Link: Sebastian Szymański .
13. Jądro ciemności (1899) – Joseph Conrad (pol‑gbr) sceptycyzm światopoglądowy łączy sie w niej z przekonaniem o bezwzględnej konieczności prze­­­strzegania kodeksu zasad etycznych; w losach samotnego bohatera, poddawanego próbom charakteru wśród klęsk i załamań, ktory odrzucił Boga, sam czując sie wszechmocny; utwór o władzy, ktora niszczy, zniewala i odczłowiecza, o naturze ludzkiej, ktora bez Boga i norm społ. skazana jest na upadek.
14. Opis: Irlandczyk Portret Doriana Graya (1891) – Oscar Wilde ( irl) będąca manifestem wyższości sztuki nad życiem, propagacją kultu artysty, jako jednostki górują­­­cej nad społeczeństwem. W tej alegorycznej powieści Wilde przedstawił bohatera o dwoistej moralno­­­ści, ktory rozdarty między Dobrem i Złem, wybiera drogę występku — środka do urzeczywistnienia swych wyobrażeń o pięknie; kieruje sie indywidualizmem, pogardą dla cierpienia i poświęcenia.
15. Ulisses (1922) – James Joyce (irl) powieść w ktorej pisarz przetworzył fabułę Odysei na realia współczesnego Dublina, powołując do­­­ życia odpowiedników bohaterów Homera. Akcja trwa 24 godziny i toczy sie 16 czerwca 1904, w­­­ dniu, w ktorym pisarz — jedyny raz po opuszczeniu Irlandii — przyjechał do ojczyzny na pogrzeb swojej matki. Wydarzenia zostały wpisane w fotograficznie niemal odtworzoną topografię miasta. Joyce brawurowo ukazuje poszukiwania tożsamości — Bloom walczy z urojeniami, zbiorowymi wmówieniami, kościołem, polityką i obyczajowym tabu, aby dotrzeć do swego „ja”. Odsłonił drapieżność związków między ludźmi, patos i tragizm egzystencji. Z brawurą językową i niespożytą pomysłowością malował fantastyczne obrazy, szydził z religii, uroszczeń ideologicznych, patriotycznych i obyczajowych. Celo­­­wał w odważnych scenach obyczajowych. Zrewolucjonizował sztukę opowiadania, stosując w skali do­­­tychczas nie praktykowanej monolog wewnętrzny, tzw. strumień świadomości, ukazując ta drogą naj­­­bardziej tajone, intymne, wcześniej nie wyrażane w literaturze podświadome rejony ludzkich obsesji, tęsknot i skojarzeń.
16. Opis: Austriak Przemiana (1915) – Franz Kafka ( aut) w powieści stworzył model sytuacji (nazywanej często „kafkowską”), ktorej istotą jest konflikt jednostki (urzędnika) z anonimową, nadrzędną wobec niej instancją (instytucja sądu, zarząd zamku); zniewolona jednostka nie jest w stanie zgłębić w drodze racjonalnych dociekań zasad działania zhie­­­ rarchizowanej, wszechogarniajacej struktury; deformacja groteskowa rzeczywistych sytuacji, wielo­­­ znaczne, paraboliczne obrazy odzwierciedlają funkcjonowanie świadomości człowieka zagubionego w­ nieprzychylnym świecie.
17. Kiedy umieram (1930) – William Faulkner (usa) pisarz zaliczany do czołowych nowatorów prozy współczesnej, rozwijał typ narracji zakorzenionej w­ tradycji ludowej i opartej na układzie monologów wewnętrznych (zazwyczaj w postaci skrajnie subiektywnego strumienia świadomości), w kompozycji stosował na wielką skalę retrospekcje i in­­­ wersje czasowe, niekiedy chwyty sensacyjne; styl wzbogacał o liczne metafory, aluzje, powtórzenia i­ niedomówienia; często sięgał do symboliki biblijnej; opowieść przedstawiona przez 15 narratorów w 59 rozdziałach. Historię ta opowiadają kolejni człon­­­ kowie rodziny Bundrenów.To opis wyprawy do Jefferson mającej na celu uszanowanie ostatniej woli zmarłej Addien, ktora pragnęła spocząć wśród swych krewnych. Podróż pozornie przepełniona jest elementami bohaterstwa ale i makabry i humoru. Przeżywamy wraz z kolejnymi członkami rodziny ich pozornie błahe problemy, smutki.
18. Wielki Gatsby (1925) – F. Scott Fitzgerald (usa) traktująca o amerykańskim micie kariery, opowiada historię o współczesnym Don Kichocie, o błęd­­­nym rycerzu kapitalizmu, ktory utożsamiwszy idee bogactwa, dobra i piękna, postanowił je swoim ży­­­ciem potwierdzić; historia wielkiej miłości.
19. Opis: Brytyjczyk Nowy wspaniały świat (1932) – Aldous Huxley ( gbr) powieść przesycona sceptyczną refleksją nad przyszłym losem współczesnej cywilizacji, w ktorej pisarz nakreślił satyryczny wizerunek współczesnych środowisk intelektualnych; [...] Zarzucano i książce i autorowi obsceniczność, popularyzowanie narkotyków, fatalizm i niepo­­­ żądany w społeczeństwie „styl życia”. Książka została w latach 30. XX wieku zakazana w Irlandii między innymi za pochwałę aktów seksualnych, choć nie ma w niej za grosz erotyki, o (Treść tylko dla dorosłych) grafii nie wspominając. „Nowy...” naśmiewa sie z naszego dążenia do szczęścia. Naśmiewa się, bo po pierwsze pojęcia nie mamy, co to znaczy mieć szczęście czy być szczęśliwym, a po drugie w społeczeństwie zawsze wystę­­­ puje równanie do poziomu rozumianego przez wszystkich, czyli przeciętnego. A wiec szczęście byle jakie, za to dla wszystkich —­­­ Link: blog.literacki .
20. Sokół maltański (1930) – Dashiell Hammett (usa) utwór twórcy „czarnej” odmiany powieści kryminalnej z postacią prywatnego detektywa, walczącego samotnie ze światem przestępczym i skorumpowaną policją; [...] San Francisco, lata 30. Do biura prywatnego detektywa Sama Spade’a przychodzi młoda, piękna kobieta i zleca mu odnalezienie zaginionej siostry. Spade i jego wspólnik przyjmują zlecenie. I cała his­­­toria sie zaczyna. sa morderstwa, kradzieże, podejrzane szajki, gangsterzy, porwania. A w tym wszyst­­­kim tak naprawdę chodzi o małą figurkę... —­­­ Link: Caitri .
21. Zwrotnik Raka (1934) – Henry Miller (usa) przejaw skrajnego indywidualizmu autora, odrzucającego wszelkie normy społ. i konwencje w dą­­­żeniu do swobodnego uzewnętrzniania własnej osobowości, utajonych instynktów, doznań seksual­­­nych i do wolności opisu; autobiogr. wyznania połączył z surrealistycznymi wizjami, naturalistyczny brutalizm z poetycznym liryzmem.
22. Listonosz zawsze dzwoni dwa razy (1934) – James Mallahan Cain (usa) [...] Obie sa wariacjami na ten sam temat: mężczyzna powodowany namiętnością do kobiety zga­­­dza sie zamordować jej męża. Nie ma tu zagadki „kto zabił”, bo to od początku wiadomo. Chodzi o to, czy mordercom powiedzie sie plan, jakie nieoczekiwane przeszkody napotkają, czy w końcu wpadną, a­­­ jeżeli tak, to w jaki sposób zostaną zdemaskowani; narracja prowadzona jest w pierwszej osobie, autor szybko przechodzi do sedna sprawy, pisze sty­­­lem prostym i zwięzłym, nieco szorstkim choć nie pozbawionym pewnej poetyckości —­­­ Link: Bruixa .
23. Pył (1939) – John Fante (usa) [...] a tutaj oto mamy człowieka, ktory nie boi sie uczuć. Czytając, zatrzymałem sie na chwilę. By­­­łem jak człowiek, ktory znalazł złoto na miejskim śmietniku. Odłożyłem książkę na stolik. To była hi­­­storia o szczęściu i przeznaczeniu, o rzadkiej, naturalnej odwadze, napisana prosto z serca —­­­ Charles Bukowski; historia życia bohatera, ktory był na przemian czarujący i porywczy, młody i dojrzały, szlachetny i­­­ małoduszny, ujawniająca jego akceptację dziedzictwa klasy robotniczej, kształtowanie sie artysty­­­cznej indywidualności.
24. Grona gniewu (1939) – John Steinbeck (usa) realistyczna powieśś protestu społecznego obrazująca exodus wyzutych z ziemi rolników, szukają­­­cych lepszego życia w Kalifornii. Lata kryzysu. Joadowie, pozbawieni przez wierzycieli swojej ziemi w­­­ Oklahomie, wyruszają wzorem innych rodzin do Kalifornii — jak wierzą — krainy mlekiem i miodem płynącej. swoja powieścią Steinbeck pragnął obnażyć wynaturzenia kapitalizmu. Opowiedział sie po stronie upokorzonej i eksploatowanej społeczności.
25. Komu bije dzwon (1940) – Ernest Hemingway (usa) apologia heroicznej walki i śmierci amerykańskiego zwolennika republiki w hiszpańskiej wojnie do­­­mowej. Typowi bohaterowie prozy Hemingwaya — ludzie mężni, często brutalni i prymitywni, a zara­­­zem świadomi swego tragicznego, irracjonalnego losu — poszukują sensu życia w walce z naturą i­­­ wro­­­giem. Hemingway wypracował własną metodę pisarską, łączącą zwarty i rzeczowy styl (naśladują­­­cy mowę potoczną) z ukrytym liryzmem i wieloznaczną symboliką.
26. Syn swego kraju (1940) – Richard Wright (usa) naturalistyczna powieść uznana za pierwsze dojrzałe dzieło literatury murzyńskiej w USA. Sensacyj­­­na akcja rozgrywa sie w ciągu kilku kolejnych dni i przedstawia tragiczną historię chłopaka z chica­­­gowskich slumsów, ktory sie staje mimowolnym zabójcą bogatej dziewczyny. Uświęconym literą prawa racjom białych przeciwstawia poczucie krzywdy czarnego bohatera, kierującego sie instynktem i niez­­­dolnego pojąć mechanizmów, ktore go spychają na manowce zbrodni. Ostro zarysowane konflikty, świet­­­ne dialogi, narastające napięcie czynią z arcydzieła Wrighta świetną, emocjonującą lekturę.
27. Obcy (1942) – Albert Camus (fra) mikropowieść o człowieku wyobcowanym, świecie zła i hipokryzji. Mersault, przeciętny urzędnik w­­­ Algierze, prowadzi bezbarwne, pozbawione emocji życie. Nawet śmierć jego matki w przytułku przyj­­­muje niemal obojętnie. Bezosobowo traktuje swoj związek z kochanką. Ten nijaki bohater zostaje wplą­­­tany w świat zbrodni; wielu czytelników dostrzegło w bohaterze powieści ucieleśnienie zła. Camus jednak dowodził, iż je­­­go bohater „zgadza sie umrzeć dla prawdy”, okazuje sie wiec w jakimś sensie buntownikiem. Z czasem dostrzeżono w Obcym jedno z najbardziej niepokojących i dających do myślenia dzieł XX w., ukazujące bunt wobec absurdu świata.
28. Moc i chwała (1940) – Graham Greene (gbr) powieść o problematyce religijno‑moralnej, opartą na światopoglądzie katolickim, pisarz połączył z­­­ analizą psychologiczną, dążył do uwypuklenia konfliktu dobra i zła w psychice ludzkiej; [...] Głównym bohaterem książki jest ksiądz, ale to nie jest zwykły ksiądz. Mówią o nim „ksiądz‑pi­­­jaczyna”.
    Żeby było ciekawiej jest tchórzem, łajzą i cudzołożnikiem. Akcja rozgrywa sie w latach 30. XX wieku w Meksyku, w czasie prześladować Kościoła przez władze, główny bohater ukrywa sie przed woj­­­skiem i policją, uciekając przed karą śmierci jaka grozi za nie zastosowanie sie do nowego prawa —­­­ Link: poznanianka .
29. Gubernator (1947) – Robert Penn Warren (usa) symboliczno‑paraboliczna powieść, osadzona w rzeczywistości amerykańskiego Południa, drama­­­tyczne studium mechanizmów władzy (opartej na demagogii społ. i przemocy) — lojalności i zdrady, uwielbienia i gniewu, charyzmy i pustki, jakie ona wokół siebie tworzy; jako dzieło funkcjonujące na pograniczu sztuki, historii i socjologii, ktore łączy również powie­­­ścio­­­wą akcję z wrażliwością poezji, zawiera treści wykraczające poza wszelkie arbitralne klasyfikacje.
30. Opis: Argentyńczyk Fikcje (1944) – Jorge Luis Borges ( arg) zbiór krótkich opowiadań ujętych w charakterystyczną, oryginalną formę, ktora łączy elementy opo­­­wiadania i eseju, nawiązuje do różnych konwencji literackich, mitów, wierzeń, religii, nasycona jest grą słów, zagadkami, paradoksami, często ma charakter pastiszu. Opowiadania rozwijają sie zgodnie z re­­­gułami logiki, jednak autor co chwilę gubi czytelnika w dziwactwach nieprawdopodobnej, fantasty­­­cznej rzeczywistości.
31. Rok 1984 (1949) – George Orwell (gbr) antyutopia, ukazująca ponurą przyszłość świata podzielonego na trzy supermocarstwa: Eurazję (państwo powstałe w wyniku wchłonięcia Europy przez ZSRR), Oceanię (USA po wchłonięciu imperium brytyjskiego) i Wschódazję (Chiny i reszta świata). Toczy sie między nimi permanentna wojna, ale ża­dna ze stron nie zdąża do uzyskania przewagi. Bohaterem powieści uczynił pisarz podrzędnego urzę­dnika Departamentu Archiwów w Ministerstwie Prawdy, Winstona Smitha. Doskwiera mu zniewolenie, ale swoj wątły protest wyraża jedynie w potajemnym wypisywaniu haseł w mieszkaniu (PRECZ Z WIEL­KIM BRATEM) i daremnym poszukiwaniu ewentualnych sojuszników. Pracuje nad nowym słownikiem nowomowy, ktory ma wejść do powszechnego użytku w roku 2050, a w ktorym nie będzie juz słów służących nazywaniu buntu: wedle przewidywań elity rządzącej tym samym bunt okaże sie niemożliwy; Orwell nawiązał do klasycznych utopii i do wielkich angielskich pamflecistów, między innymi do Swifta. Doprowadził idee utopistów do przerażającego zwycięstwa. Narzędziem panowania uczynił nawet język — w manipulowaniu faktami i słowami dostrzegł najbardziej wyrafinowany przejaw panowania reżimu, ktory nie pozostawia żadnej swobody jednostce.
32. Nadzy i martwi (1948) – Norman Mailer (usa) naturalistyczna powieść o wojnie japońsko‑amerykańskiej. Uznana za jedno z najwybitniejszych w­­­ literaturze amerykańskiej dzieł zwróconych przeciwko mentalności militarystycznej. Pluton żołnierzy pod dowództwem generała Cummingsa, maniaka wojny ogarniętego obsesją awansu, wyrusza w głąb dżungli, na okupowaną przez Japończyków wyspę Anapopei. Punkt ten nie ma żadnego znaczenia stra­­­tegicznego. Między żołnierzami stale dochodzi do nieporozumień. Każdy myśli tylko o otrzymaniu wia­­­domości od rodziny czy o „dobrej ranie”, ktora uczyni go niezdolnym do służby wojskowej i pozwoli uciec z tego piekła.
33. Stąd do wieczności (1951) – James Jones (usa) ukazującą znane pisarzowi z doświadczenia stosunki w armii amerykańskiej, zwłaszcza wśród ka­­­dry oficerskiej, powieść o silnych akcentach antymilitarystycznych; książka ta jest odartym z patosu portretem amerykańskiej armii w przededniu ataku na Pearl Har­­­bor. Wstrząsającym oskarżeniem drylu panującego w wojsku, a jednocześnie dowodem na to, ze czło­­­wiek z charakterem w żadnych okolicznościach nie traci godności.
34. Buszujący w zbożu (1951) – J. D. Salinger (usa) charakterologiczny portret młodocianego bohatera, wrażliwego i inteligentnego, nie przystosowa­­­nego do życia w społeczeństwie opanowanym przez pieniądz i technikę; wyrażająca bunt przeciwko obowiązującemu stylowi życia, stała sie manifestem, „głosem pokole­­­nia” młodzieży amerykańskiej.
35. Jim szczęściarz (1954) – Kingsley Amis (gbr) Postać główna, tytułowy Jim, wykłada na uniwersytecie, ale mimo to nie wyzbył sie dziecinnych „zagrywek”, takich jak na przykład dorysowanie wąsów i brody na okładce pisma należącego do nielubianego kolegi po fachu. Jim, w swej nieroztropności i naiwności, wikła sie w trudną do zdefiniowania znajo­­­mość z Małgorzatą. Jakby tego było mało, czuje coś do dziewczyny (Krystyna) syna (Bertrand) swojego przełożonego (prof. Welch). Co z tego wyniknie? Mnóstwo zabawnych sytuacji, jak na przykład wypalenie dziur w stole, prześcieradłach i dywanie należących do pani Welch i późniejsze próby zatajenia tego faktu. Dla Kingsleya Amisa „Jim Szczęściarz” to pierwsza powieść, dzięki ktorej wyróżnił sie w dziedzinie prozy, a błyskotliwość jego dialogów jest wspaniała.
36. Przygody Augiego Marcha (1953) – Saul Bellow (usa) utwór o epizodycznej kompozycji, łączący realizm obserwacji z groteską, ukazuje losy jednostki wyobcowanej, zmagającej sie z własną nadwrażliwością i biernością, z obojętnością otoczenia i uprze­­­dzeniami rasowymi; przeciwstawia sie próbom ukształtowania go przez dorosłych i wybiera niezale­­­żność. W końcu przyjmuje postawę optymistycznego stoicyzmu.
37. Trudno o dobrego człowieka (1955) – Flannery O'Connor (usa) zbiór opowiadań ukazujących losy zwykłych ludzi, wyobcowanych bohaterów, wewn. rozdartych, postawionych w sytuacjach niecodziennych, poszukujących łaski i wiary w aktach gwałtu; autorka zabarwiała groteskowo wyjaskrawionym czarnym humorem, tworząc atmosferę grozy, prze­­­mocy i brutalności.
38. Władca much (1954) – William Golding (gbr) alegoryczna powieść, zbliżona do powiastki filozoficznej, ukazująca w groteskowo wyjaskrawionym ujęciu słabości ludzi i współczesnej cywilizacji, przemoc jako regulator stosunków między ludźmi. Pa­­­rodia młodzieżowej powieści przygodowej i antyutopia ostrzegająca przed niebezpieczeństwem powro­­­tu do stanu barbarzyństwa; osnowę akcji stanowi opowieść o życiu grupy dorastających chłopców, w wyniku splotu przypad­­­ków odizolowanych od dorosłych. Chłopcy skazani na siebie odtwarzają okrutne stosunki przemocy i­­­ agresji panujące wśród dorosłych. Pisarz analizuje kolejne etapy narastania wśród rówieśników rywali­­­zacji, niechęci i nienawiści, towarzyszące cywilizacyjnemu regresowi. Wśród chłopców pozostawionych samym sobie, tworzących niejako od podstaw system polityczny i model społeczeństwa, dochodzi do rozłamu, walki o władzę.
39. Atlas zbuntowany (1957) – Ayn Rand (usa) [...] Słowo „cegła” jest w stosunku do powieści Rand wyjątkowo trafne, nie tylko ze względu na fi­­­ zyczne gabaryty tomu. Atlas... jest bowiem literaturą bardzo prosto ociosaną: bez żadnych ozdobni­­­ ków, złożonych zdań i artystycznych ambicji; pozycją odwołującą sie do konserwatywnych jak susze­­­ nie na słońcu pomarańczowej kostki prawd: prawa własności, tradycyjnie pojmowanej sprawiedliwości, wiary w jednostkę i w rozum; wreszcie: książką mającą jak bodaj żadna inna czytana przeze mnie wcześniej służyć budowaniu — światopoglądu —­­­ Link: gaspar .
40. Lolita (1955) – Vladimir Nabokov (usa) powieść psychologiczna, studium obsesyjnej miłości mężczyzny w sile wieku do nimfetki. Dzieje erotycznego opętania opowiedział Nabokov w szczególny sposób, podejmując wyrafinowaną parodię i­­­ grę literacką: wprowadza między innymi motyw sobowtóra, elementy melodramatu, powieści detektywisty­­­cznej i wyznań. Lolita sprawia wrażenie odważnej obyczajowo opowieści o uwiedzeniu 12‑sto letniej Dolores Haze, zwanej Dolly, Lo czy Lolitą, przez jej ojczyma, 40‑sto letniego Szwajcara. W­­­ więzieniu, oczekując na proces, Humbert spisuje swe wspomnienia. Jego wyznania sa treścią książki; w „Lolicie” znaleźć można aluzje i nawiązania do kilkudziesięciu dzieł literackich, powieść zawiera ogromny ładunek erudycyjny, a jedną z tajemnic jej uroku sa gry językowe, jakie uprawia Nabokov, z­­­ upodobaniem tworząc najrozmaitsze szarady, zbitki brzmieniowe, sugerujące związki postaci.
41. Opis: Nigeryjczyk Wszystko rozpada się (1958) – Chinua Achebe ( nga) [...] Powieść przepełniona elementami tradycji ustnej, pełnej barwnych przypowieści wprowadza czytelnika w nieznany świat obyczajów przedkolonialnej Afryki. Wioska, w ktorej żyje główny bohater Okonkwo, cieszący sie szacunkiem wojownik, rządzi sie odwiecznymi prawami przekazywanymi z po­­­kolenia na pokolenie. Ciągłość tradycji podtrzymywana jest przez starszyznę klanu, tajne stowarzysze­­­nia i wyrocznie, będące łącznikiem pomiędzy światem żywych, a światem duchów i przodków. Całkowi­­­cie obcy, egzotyczny wręcz dla czytelnika obraz życia klanu staje sie stopniowo dla europejskiego odbiorcy zrozumiały, w czym niewątpliwie tkwi geniusz samego Achebe —­­­ Link: Jakub Kościółek . [...] Jej wyjątkowość polega na tym, ze proponuje nowe spojrzenie na Trzeci Świat, odmienne cho­­­ciażby od wizji Josepha Conrada. „Wszystko rozpada się” to „Jądro ciemności” ukazane oczami nigeryj­­­skiego plemienia. Ma też swoj subtelny urok. jezeli ktoś sie tutaj z kogoś śmieje, to członkowie Igbo z­­­ przygłupich białych najeźdźców przynoszących nieznaną religię —­­­ Link: Ewa Antoniak .
42. W drodze (1957) – Jack Kerouac (usa) [...] Szczerze i uczciwie pisząc, żadna książka mnie tak nie rozwaliła od czasów pierwszego posma­­­kowania Vonneguta, a Dean Moriarty zaczął w moim sercu walczyć o lepsze z Kilgorem Troutem. A to naprawdę COŚ, jak zakrzyknąłby sam Dean. Jest w niej coś totalnie prawdziwego, niszcząco bliskiego życiu, coś przejmującego, a może nawet COŚ PRZEJMUJĄCEGO. Niszcząco, ponieważ Kerouac opisując własne dzieje pokazuje, jak niesamowicie intensywnie można wykorzystywać czas. Jak fantastycznie jest mieć w (Ocenzurowano wulgarne słowo) wszystkie zobowiązania i nakazy, jak prawdziwie można oderwać sie od formy. Sło­­­wem, jak można żyć w drodze: wszędzie jako gość, wszędzie i zawsze jak na wakacjach —­­­ Link: Krzysztof Schechtel .
43. Uciekaj, Króliku (1960) – John Updike (usa) jest jedną z części tetralogii o życiu mieszkańców małego miasteczka ze wschodniego wybrzeża. Utwór łączący zjadliwy sarkazm z dyskretnym liryzmem, ukazuje kryzys wartości humanistycznych, za­­­nik norm moralnych i izolację wrażliwej, myślącej jednostki w życiu amer. klasy średniej; wyśmiewa dążenie do sukcesu za wszelką cenę.
44. Nuda (1960) – Alberto Moravia (ita) [...] Główny bohater „Nudy”, 35‑letni Dino, jest typem XX‑wiecznego dandysa. To niespełniony arty­­­sta i bogacz, ktory nigdy nie musiał zarabiać na własne utrzymanie. Od najmłodszych lat bohater cierpi na dziwny rodzaj melancholii, ktorą sam nazywa nudą. Nuda jest dla bohatera osobliwym poczuciem abstrakcyjności otaczającego świata i niemożności nawiązania kontaktu z rzeczywistością; [...] Powieść jest wspaniałym studium samotności, rozpaczliwą próbą wydostania sie z niewoli cia­­­ła, a zarazem opowieścią o narastającym obłędzie i daremnej próbie rozwikłania zagadki, ktorej czło­­­wiek nie jest w stanie rozwiązać —­­­ Link: Malwina Wapińska .
45. Paragraf 22 (1961) – Joseph Heller (usa) w groteskowo‑satyrycznej powieści wojennej, utrzymanej w poetyce absurdalnego „czarnego humo­­­ru”, pisarz wystąpił z oskarżeniem mechanizmów społecznych opartych na koszarowej dyscyplinie, któ­­­re działają także w czasie pokoju. Ukazuje wojnę jako absurdalną rzeź, kwestionując sens heroiz­­­mu; kapitan amerykańskich sił powietrznych Yossarian nie czuje powołania do służby wojskowej i­­­ wszel­­­kimi sposobami próbuje uniknąć lotów. Bezskutecznie, gdyż w armii obowiązuje osławiony „pa­­­ragraf 22”, ktory nakłada na żołnierzy obowiązek bezwzględnego posłuszeństwa wobec przełożonych. Po­­­wieść stała sie sztandarową lekturą przeciwników wojny wietnamskiej, kontestatorów i pacyfistów.
46. Droga do szczęścia (1961) – Richard Yates (usa) Młode małżeństwo, Frank i April Wheeler, wraz z dwójką dzieci tworzy z pozoru szczęśliwą i kocha­­­jącą sie rodzinę. Jednak pod tym płaszczykiem skrywa sie prawdziwe oblicze dwojga ludzi zmuszonych do prowadzenia życia, ktorego nienawidzą. Nie mogąc znieść przeciętności, jaka ich otacza, decydują sie wyjechać do Francji, gdzie mają nadzieję rozwijać swoja wrażliwość artystyczną. Błyskotliwi, piękni i utalentowani, juz wkrótce zmuszeni będą położyć na szali swoje nadzieje i ideały, by w ostatecznym rozrachunku zdradzić nie tylko siebie wzajemnie, ale też najlepszą cząstkę własnej natury.
47. Mechaniczna pomarańcza (1962) – Anthony Burgess (gbr) powieść ukazująca brutalną i ponurą wizję przyszłości w konwencji groteski, fantastyki naukowej i­­­ tzw. czarnego humoru; [...] to powieść, ktora przede wszystkim atakuje czytelnika mnóstwem pozytywnych wrażeń przez sam zastosowany tu język — prawdziwy eksperyment lingwistyczny. Książka opowiada o kilku latach z­­­ życia Aleksa, młodocianego przestępcy, ktory w dzień śpi i wypoczywa, a wieczorami ze swoim gan­­­giem sie doskonale bawi. Zabawa ta jest dość brutalna, bowiem polega na stosowaniu praktycznie nie­­­ograniczonej przemocy wobec wszystkich, ktorzy znajdą sie na ich drodze. Nie tylko kradną, ale dla przyjemności biją, gwałcą, a potem spokojnie wracają do ulubionego lokalu i wydają „zarobione” pie­­­niądze na drinki z narkotykowymi wstawkami — Link: Pablos .
48. Lot nad kukułczym gniazdem (1962) – Ken Kesey (usa) jest wyrazem protestu przeciw wszelkim formom przymusu i zniewolenia; powieściowa alegoria osadzona w realiach zakładu dla psychicznie chorych.
49. Opis: Kolumbijczyk Sto lat samotności (1967) – Gabriel García Márquez ( col) saga rodu Buendiów skazanego na samotność, w ktorym powtarzają sie te same występki: kaziro­­­dztwo, wybujała namiętność seksualna, nadmierna impulsywność. Konstrukcja powieści sprawia wra­­­żenie anarchicznej gry wyobraźni: współistnieją obok siebie realizm i fantastyka traktowana jako coś normalnego, zwyczajnego; opowieść o losach rodziny utrzymana jest w stylistyce podań mitycznych czy biblijnych: barwny, kunsztowny język, aura tajemnicy i magii, zmysłowy erotyzm, niezwykłe tematy dysput i dociekań, wy­­­rafinowany, intelektualny dowcip, fatalizm i mistyka podane sa w sugestywnej formie.
50. Mistrz i Małgorzata (1967) – Michaił Bułhakow (rus) powieść satyryczno‑filozoficzna w ktorej autor podjął problem dobra i zła jako pierwiastków współ­­­istniejących; przeplatają sie w niej warstwy realistyczna z fantastyczną i metafizyczną, współczesność i­­­ historia biblijna, humor i refleksja nad człowiekiem i sztuką; zawiera także groteskowy obraz realiów społeczno‑obyczajowych Moskwy lat 30. To dzieło otwarte na różne interpretacje: filozoficzne, religij­­­ne, etyczne (walka dobra ze złem; diabeł jako ten, ktory czyni dobro), estetyczne (nieśmiertelność dzie­­­ła sztuki), polityczne (opisywana historia stanowi parabolę stalinowskiego terroru).
51. Wybawienie (1970) – James Dickey (usa) [...] Początkowo, jak pewnie sie domyślacie, wszystko idzie jak z płatka. Górska rzeczka wydaje sie być bezpieczną, dookoła piękne okoliczności przyrody, wyjątkowo sympatycznie i mało męcząco. Do czasu. Wszystko zmienia sie gwałtownie za sprawą dwójki przypadkowo spotkanych autochtonów. Przyjemna wycieczka przeistacza sie w dramatyczną walkę. Walkę ze sobą, walkę z przyrodą, walkę z­­­ drugim człowiekiem. Walkę o najwyższą stawkę: o życie —­­­ Link: Robert „Bert” Siata .
52. Rzeźnia numer pięć (1969) – Kurt Vonnegut (usa) w groteskowo‑katastroficznej powieści, stosując etyczne kryterium oceny ukazuje absurd wojny i­­­ bezsens niszczenia; obraz zagubienia człowieka w obcym świecie nieludzkiej techniki. Humanitarnej wymowy temu dziełu przydaje czarny humor.
53. Lęk i odraza w Las Vegas (1971) – Hunter S. Thompson (usa) [...] Czytając Thompsona można z pozoru odnieść wrażenie, ze efekciarsko babrze sie w apoteozie ćpania. Głównymi towarzyszami podróży Raoula Duke’a i Doktora Gonzo jest solniczka pełna koki, meskalina, eter i adrenochrom. Jazda na całego w wymarzonym wręcz towarzystwie. Jazda do Las Vegas, jazda o jeden mach za daleko...; Trudno tu rozstrzygnąć czy Raoul i doktor Gonzo sa bardziej dosadni i wulgarni czy też bardziej absurdalni. Ale książka to przede wszystkim prawdziwy popis wirtuozerii w żonglowaniu dialogami i­­­ skojarzeniami. Dla mnie taki styl jest niemal śmiertelnie zaraźliwy —­­­ Link: robertlotse .
54. Dowódca "Sophie" (1970) – Patrick O'Brian (gbr) Jack Aubrey awansuje na dowódcę brygu „Sophie” i na pokładzie tego dwumasztowca przeżywa wiele przygód podczas starć z flotą francuską. Jest tu nie tylko maksymalna możliwa w powieści historycznej dawka emocji i wartka akcja. Jest to pierwsza książka z niezwykle wysoko ocenianego cyklu morkich powieści historycznych.
55. Lśnienie (1977) – Stephen King (usa) powieść jednego z twórców tzw. nowego horroru, w ktorym efekt straszenia jest osiągany przez stopniowo narastającą grozę skrywaną pod maską codzienności; autora licznych powieści łączących elementy tradycyjnej powieści gotyckiej, psychologicznego thrillera, powieści detektywistycznej i­ fan­­­ tastycznonaukowej; pięcioletni chłopiec Danny znalazł sie z rodzicami w opustoszałym na zimie hotelu. Wrażliwe, obdarzone zdolnościami wizjonerskimi dziecko odbiera fluidy czające sie w jego murach. Były one świadkami krwawych porachunków świata przestępczego i milionerów. Straszliwe zdarzenia, ktore kończą fabułę, sa jednak niczym w porównaniu z przejściami psychicznymi bohaterów.
56. Zen i sztuka oporządzania motocykla (1974) – Robert M. Pirsig (usa) [...] Interesująca opowieść o wyprawie, w ktorą ojciec zabiera swojego syna. To wyprawa, podczas ktorej bohater dokonuje rozrachunku ze swoja przeszłością. To rozprawa naukowo‐religijno‐humanisty�
    �­­czna, wyjaśniające zasadności stawianych tez na przykładzie między innymi obsługi motocykla —­­­ Link: Mr Guru ; [...] W warstwie intelektualnej zaś „Zen...” to zapis filozoficznych dociekań prawdziwej natury rze­­­czywistości, ktorą Pirsig zwie Jakością, i próba zasypania pęknięcia między intelektualnym a romanty­­­cznym rozumieniem świata. »Budda, boskość istnieją z równą swobodą w konfiguracji komputera czy też w skrzyni biegów motocykla, jak i na szczycie góry czy w płatkach kwiatu« —­­­ Link: Cleofas .
57. S-kadra (1979) – Tom Wolfe (usa) Chciałbym Wam polecić pewną książkę. [...] W świetny sposób opisuje życie pilotów‑oblatywaczy i­­­ ich rodzin, napisana jest fajnym językiem, na szczęście dalekim od amerykańskiego patosu. Bohate­­­rami książki sa nie tylko oblatywacze, ale i pierwsi amerykańscy astronauci. Książka obfituje w opisy lotów, chlania z kumplami, wypadków, spraw codziennych i ocieka ciężkim humorem. Zakupiłem ja na Allegro i od wczoraj nie mogę sie od niej oderwać... a tu studia muszę finiszować —­­­ Link: Mikkael .
58. Kobiety (1978) – Charles Bukowski (usa) [...] Spodziewałam sie czegoś naprawdę antykobiecego, skrajnie seksistowskiego i oburzającego. Jednak chyba jestem zbyt mało „przewrażliwiona”, ponieważ nawet do wulgarnego języka, czy obsceni­­­cznej dokładności, za pomocą ktorych Bukowski dokonuje seksualnej autopsji można po kilku stro­­­nach bez problemu sie przyzwyczaić. Jego zabiegi językowe miejscami faktycznie sa dość nieprzyje­­­mne, ale nie odrzucają od czytania, ani też nie pozostają na długo w pamięci. Jednak nawet w tym pozornym „syfie” można znaleźć kilka „perełek”. Opisy hipnotyzujące swoja bezpośredniością i­­­ brutalnością wyrazu, nie pozbawione jednak pewnej perwersyjnej poetyckości. Najczęściej te, w­­­ których jednak Bukowski znudzony kobietami uchyla nam nieco ze swoich poglądów dotyczących otaczającej rzeczywistości, ktora go obrzydza, ktorą gardzi, do ktorej wstręt znieczula alkoholem. —­­­ Link: DiDi .
59. Sprzysiężenie osłów (1980) – John Kennedy Toole (usa) [...] Ignacy J. Reilly, gargantuiczny jegomość w myśliwskiej czapce i o zaczepnym spojrzeniu jest głównym bohaterem demaskującej amerykańskie mity i szydzącej z ustalonych norm społecznych powieści. Nikt by nie pomyślał, ze od zwyczajnej próby wylegitymowania Ignacego przez policjanta dojdziemy do skandalu obyczajowo‑społecznego opisanego na pierwszych stronach gazet. Po drodze czytać będziemy o mniej czy bardziej nadzwyczajnych okolicznościach powodujących, iż Ignacy pogrą­­­żać sie będzie w coraz większych tarapatach. Konstrukcja fabularna misterna, ale jednocześnie lekko drażniąca nagromadzonymi w niej absurdami —­­­ Link: Jarosław Czechowicz .
60. Wybór Zofii (1979) – William Styron (usa) analiza patologicznych objawów egoizmu, zbrodniczych instynktów, nienawiści pokoleniowej i ra­­­sowej w warunkach zaniku norm etycznych i zagrożenia podstaw cywilizacji. Akcja osadzona częścio­­­wo w okupowanej Polsce i obozie koncentracyjnym Auschwitz; [...] jest to powieść napisana z rozmachem, a przy tym lekko, wciągająca jak diabli i niosąca ze so­­­bą kawał wiedzy o ludziach i ich pogmatwanych losach —­­­ Link: Rosemary .
61. Dzieci północy (1981) – Salman Rushdie (gbr) będąca rozległą panoramą najnowszych dziejów Indii, a jednocześnie sagą rodzinną, utrzymaną w poetyce realizmu magicznego;
62. Droga miłującego pokój wojownika (1980) – Dan Millman (usa) to książka z tych, ktore zmieniają życie, a raczej sposób patrzenia na świat. Lektura, ktora otwiera oczy, zachęca do refleksji, do głębszego poznania siebie. Daje pewne wskazówki co do tego jak żyć. Opisuje życie młodego gimnastyka, bardzo dobrego zresztą, ktory osiąga duże sukcesy w skali swo­­­jego kraju i nie tylko. Kim jest ten akrobata? Otóż jest to Dan czyli człowiek, ktory ma duże sportowe sukcesy i nic poza tym. Pewnej nocy trafia na stację benzynową... Poznaje tam niezwykłego człowieka, ktorego ochrzcił imieniem Sokrates. Tak, człowiek ten był trochę filozofem. Przede wszystkim był bardo dobrym nauczycielem. Dan idąc pod przewodnictwem Sokratesa, odkrywa czym tak naprawdę jest życie. Zajmuję mu to dużo czasu. Droga ta nie jest usłana różami, w końcu droga wojownika nigdy nie należy do tych najprostszych —­­­ Link: Wasp .
63. Krwawy południk (1985) – Cormac McCarthy (usa) [...] należy do książek wybitnych. Przede wszystkim ze względu na charakterystyczną narrację auto­­­ra — niby zdania krótkie i proste, czasem wręcz lakoniczne a z drugiej strony obfitujące w kapitalne me­­­tafory, zachwycające plastyczne opisy (zwłaszcza przyrody) czy liczne nawiązania do biblijnego języ­­­ka. Ale żebyście sobie czasem nie myśleli ze to jakaś dęta przyrodniczo‑religijna piła ;) Otóż nie; Ta powieść, to mega krwawy western o bandzie zwyrodniałych morderców grasujących na pograniczu amerykańsko‑meksykańskim w połowie XIX wieku. Wycinających w pień Indian, Meksykan, pielgrzymów, wojskowych, kobiety, dzieci i siebie nawzajem. Opisy brutalnych mordów, tortur, barba­­­rzyńsko okaleczanych ciał i przerażającego bestialstwa tylko dla czytelników o mocnych nerwach —­­­ Link: Majkols .
64. O czym mówimy, kiedy mówimy o miłości? (1981) – Raymond Carver (usa) pisarz znany zwłaszcza dzięki opowiadaniom, w ktorych zawarł ponurą wizję współczesnego świata, ujawniające zafascynowanie codziennością; [...] Styl jego prozy pisanej oszczędnym, sprawozdawczym językiem, skupiającej sie na pozornie try­­­wialnych detalach i błądzących bezradnie dialogach nazwano minimalizmem. W jej centrum byli za­­­wsze ludzie o przetrąconych życiorysach, żyjący na skraju załamania nerwowego, próbujący radzić sobie z­­­ sa­­­motnością, walczący z własnymi uzależnieniami. Ludzie pragnący zbliżyć sie do siebie i opo­­­wiedzieć o­­­ rzeczach ważnych po to tylko, by zrozumieć, ze brak im do tego odpowiednich słów, a język jako środek komunikacji haniebnie zawodzi —­­­ Link: Jerzy Jarniewicz .
65. Trylogia nowojorska (1987) – Paul Auster (usa) Na Trylogię nowojorską składają sie niezwykłe opowieści: Szklane miasto, Duchy i Zamknięty pokój. Stanowią one integralną całość: łączy je miasto — wspólne miejsce akcji — ktore budzi silne poczucie samotności i wyobcowania. Miasto, w ktorym można zniknąć bez śladu. —­­­ Link: wyd. Rebis . to opowieść o pragnieniu: pragnieniu napisania powieści detektywistycznej, przeczytania jej i­­­ za­­­nurzenia sie w niej bez reszty. [...] Wywracając na nice konwencje kryminału, Auster stworzył zupełnie nowy sposób prowadzenia narracji —­­­ The Village Voice.
66. Na południe od Brazos (1985) – Larry McMurtry (usa) Biorąc za punkt wyjścia epizody z życia dwóch wielkich osobowości Dzikiego Zachodu, Charlesa Goodnighta i Olivera Lovinga, McMurtry stworzył hiperwestern przewartościowujący większość klasy­­­cznych motywów tego gatunku. Mamy schyłek epoki pionierów, mamy spęd bydła, pościg za porwaną, bandytę i ścigającego go szeryfa, zdegenerowanych morderców, wreszcie zabiedzone niedobitki ple­­­mion indiańskich. Znalazło sie również miejsce na niebanalny wątek miłosny, historię dojrzewania, mo­­­tyw trudnego ojcostwa i wnikliwie zanalizowaną wieloletnią męską przyjaźń. Nie brak tu zarówno prze­­­dniego komizmu, jak i dławiącego smutku —­­­ Link: misiek-st .
67. Modlitwa za Owena (1989) – John Irving (usa) popularna surrealistyczno‑parodystyczna,
    wielowątkowa współczesna powieść psychologiczno‑oby­­­czajow
    a; [...] Owen to niezwykły chłopiec, obdarzony niskim wzrostem i dziwacznym głosem, ktory nie zmie­­­nia sie przez lata. Niezwykle mądry i dojrzały, z łatwością potrafi rządzić grupą i podporządkować so­­­bie nawet dorosłych. Wszystko co robi ma jakiś sens, każdy jego krok, każde wypowiedziane słowo i­­­ czyn, jest przemyślane i z doskonałą wręcz precyzją przybliża go do tragicznego finału. [...] Postać Owena posłużyła autorowi do ukazania kilku ważnych aspektów życia. Wiele miejsca poświęcone jest religii, polityce, wojnie w Wietnamie, miłości, przyjaźni, seksie, literaturze, edukacji, ogólnej mentalno­­­ści amerykanów i ich sposobie postrzegania świata. Jest o śmierci i o życiu, wieczności i przeznacze­­­niu. —­­­ Link: Katee .
68. Prywatne piekło (1989) – Russell Banks (usa) Wade Whitehouse mieszka i pracuje przy wierceniu studni głębinowych. Był kiedyś szczęśliwym mężem i ojcem. Powszechnie szanowany, al e też znany ze swego szczególnego charakteru, zwłaszcza po kilku piwach, jeszcze raz postanawia rozprawić sie z przeszłością, odzysk ać córeczkę i zapewnić sobie lepszą przyszłość w swoim nowym związku z Margie.
69. Opis: Japończyk Kronika ptaka nakręcacza (1995) – Haruki Murakami ( jpn) [...] Moim skromnym zdaniem dobre zakończenie książki, to takie, po ktorym czytelnik przez ty­­­dzień nie może dojść do siebie, a jego myśli nieustannie krążą wokół dopiero co przeczytanej historii. Podczas czytania ostatnich stron serce biło mi znacznie szybciej, a wszystko co mnie otaczało przesta­­­ło mieć jakiekolwiek znaczenie. [...] książka ta nie jest tandetnym romansidłem czy też brutalną sensa­­­cją, karygodnym zachowaniem byłoby przejście obok niej obojętnie, bez chwili refleksji —­­­ Link: Czemek ; [...] Przeczytałem mocno poruszony, chociaż wcale nie wiem, czy mi sie podobała. Przeczytałem przekonany, ze chyba jednak więcej Murakamiego nie chcę, a jednak z podświadomym przeczuciem, ze będę musiał do niego wrócić. Będę musiał – o, właśnie, to jest dobre określenie na mój stosunek do tego pisarza. Coś w tym jest takiego, ze – choć nie za bardzo chcę, choć trochę sie wzdrygam na myśl o ponownym zagłębieniu sie w świat bez granicy pomiędzy życiem i snem – chyba będę musiał. Może nie dziś, może nie jutro. Ale wiem, ze muszę do Murakamiego wrócić —­­­ Link: woy .
70. Rzeczy, ktore nieśli (1990) – Tim O'Brien (usa) Żołnierze Kompanii Alfa przemierzają dżunglę i pola ryżowe Wietnamu, niosąc na barkach sprzęt bojowy, a także swą przeszłość, marzenia i lęki. Aby wytrzymać niesamowitą atmosferę wojny w­­­ nie­­­zrozumiałym dla siebie kraju, amerykańscy chłopcy żartują ze śmierci. Czasem sie załamują i robią niepojęte rzeczy. Książka przedstawia niezwykłą wizję horroru, jakim był w oczach O'Briena Wietnam. Każde opowiadanie jest echem innych, całość zaś to proza mocna, oryginalna i pełna pasji.
71. Amerykańska sielanka (1997) – Philip Roth (usa) [...] stwierdzam, ze trzeba naprawdę być mistrzem, żeby umieć na 200 stronach opisać jedną ko­­­ lację (około 1/3 książki) i nie znużyć czytelnika. Jestem pod wielkim wrażeniem konstrukcji powieści, choć zdaję sobie sprawę, ze dygresyjność może odstraszyć niektórych czytelników — scen (ujęć?) jest w sumie niewiele, a mnóstwa rzeczy dowiadujemy sie nie z bezpośredniej obserwacji, tylko opowiadań bohaterów. Co do samej treści to na początku bohaterem jest nowojorski pisarz pochodzenia żydows­­­ kiego, snujący opowieść o swoim dzieciństwie. Ale szybko przeradza sie ona w opowieść o Seymourze „Szwedzie” Levowie, lokalnym sportowym bohaterze, człowieku idealnym. Szkolny idol, wzorowy syn i­ obywatel, mąż Miss New Jersey i dobrze prosperujący przedsiębiorca, ktory zawsze zachowuje sie odpowiednio, nie wybucha, nie traci cierpliwości, nie ponosi porażek... —­­­ Link: blue .
72. Wszystko za życie (1996) – Jon Krakauer (usa) Chris McCandless porzucił wszystko. Zerwał wszelkie więzi, rozdał pieniądze przeznaczone na stu­­­dia, by wyruszyć w drogę, ktora miała dać mu wolność. W swym poruszającym reportażu Jon Krakauer idzie śladami młodego mężczyzny, ktory zafascynowany powieściami Jacka Londona, postanawia niczym współczesny wędrowny asceta przemierzyć samotnie Amerykę, by dotrzeć na Alaskę. Na pod­­­stawie wspomnień jego przyjaciół i ludzi, ktorych spotkał po drodze, a także jego dziennika, autor kre­­­śli intrygujący portret idealisty i samotnika. Człowieka, ktory budził sympatię wszystkich napotkanych osób, ale zarazem nie zawahał sie narazić swojej rodziny na cierpienie, ktory z całą świadomością podjął decyzję o ryzykownej wędrówce, ale nie potrafił zapobiec jej tragicznemu finałowi.
73. Rozbitek (1999) – Chuck Palahniuk (usa) [...] Główny bohater „Rozbitka” to wychowanek apokaliptycznej sekty, ktora przekształciła sie w­­­ do­­­skonale prosperujące przedsiębiorstwo. Dzieci w sekcie wychowywano na doskonałych służących po­­­trafiących mistrzowsko przygotować homara na wykwitną kolację i wysyłano je do pracy w amerykań­­­skich domach. Każdy rozdział przynosi nam szokujące detale. juz z pierwszego dowiadujemy się, ze powieść jest zapisem nagrania z czarnej skrzynki rozbitego samolotu, ktory główny bohater porwał, by przed popełnieniem samobójstwa opowiedzieć skrzynce historię swego życia; dalej dowiadujemy sie między innymi, ze bohater miał hobby okrutne i dziwaczne, ale dość typowe dla powieści autora z „generacji X” — rozlepiał po mieście reklamy telefonicznej pomocy dla samobój­­­ców, przy czym sam odbierał te telefony i tak starał sie prowadzić rozmowę, żeby doprowadzić despe­­­rata do realizacji swojego zamiaru najlepiej jeszcze w jej trakcie —­­­ Link: Wojciech Orliński .
74. Podziemia (1997) – Don DeLillo (usa) [...] Powieść Podziemia nie jest napisana, lecz misternie utkana ze zdarzeń, postaci, komentarzy. Dzieło Delillo stanowi typowy przykład narracji nieliniowej. Dzięki ogromnemu talentowi autora Libry, powieść stanowi spójną i czytelną całość, mimo wszystkich tych czasowych i przestrzennych przesko­­­ków, jakie funduje nam Delillo. Skonstruował on tę powieść na zasadzie łączenia zdarzeń history­­­cznych (od tych najdonioślejszych jak zabójstwo Kennediego, po strajk śmieciarzy w Nowym Yorku) z­­­ fikcją literacką. Oba te poziomy sa w powieści ściśle splecione ze sobą, bez pewnej historycznej wiedzy, właściwie nierozróżnialne. Często zastanawiałem się, gdzie w Podziemiach przebiega granica między fikcją a prawdą (faktami) —­­­ Link: Marek Paszek .
75. Encyklopedia Mulitmedialna PWN: literatura i muzyka [CD‑ROM], pod red. Dariusza Kalisie­­­wi­­­cza, Wyd. 1, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, ISSN 1508‑5848.

Bibliografia

• Middlesex (2002) – Jeffrey Eugenides (usa) Napisana z epickim rozmachem porywająca powieść o poszukiwaniu tożsamości. [...] Najważniej­��­sza jest oczywiście Calliope — hermafrodyta z syndromem braku 5‑alfa‑reduktazy, wychowana jako wy­­­pragniona przez rodziców dziewczynka, z czasem odkrywająca tajemnicę, jaką skrywają jej geny. Musi podjąć decyzję, kim chce być i jakie chce wieść życie — jako kobieta, czy jako mężczyzna; Książka ma bardzo intrygującą narrację, ktora po części jest zasługą tłumaczenia, a w zasadzie samego języka polskiego — narrator musi bowiem przybrać rodzaj, mówi o sobie w formie męskooso­­­bowej, nawet gdy opisuje swoje dzieciństwo, ktore przeżył jako dziewczynka. —­­­ Link: karolina_ko... .
• Link: 100 Must‑Read Books: The Essential Man’s Library

Pod uwagę brane były powieści z list:

• Multimedialna Encyklopedia Powszechna WIEM 2007 [DVD‑ROM], Grupa Onet .pl SA.
• Link: 26 Books Every Man Must Read
• Link: Greatest Books Ever Written — Esquire’s 75 Books Every Man Should Read
• Link: The 12 Authors Every Man Must Know
• Link: The Reading List: 10 Essential Books for Life
• Link: What are some essential books every man should read?
• Link: The 5 Books Every Man Must Read
• Link: 10 książek dla premiera

Propozycje

Link: Dopisz sie do księgi gości!

Jeśli przeczytałeś książkę ktora twoim zdaniem zasługuje na to, by umieścić ja w kategorii „koniecznie przeczytaj”, dopisz sie do księgi gości podając jej tytuł i w miarę możliwości krótkie uzasadnienie dlaczego warto po nia sięgnąć. Gdybyś chciał wydrukować listę bez opisów, Link: dodaję plik PDF .

Specjalny komentarz w kodzie: if lt IE 9 Komentarz w kodzie strony: ] Opis: darmowy hosting Link: Darmowy Hosting CBA.PL