Uczciwe pozycjonowanie wartościowych stron internetowych - moderowany katalog stron WWW.
Komentowana strona WWW zyskuje link ze strony głównej.
Dodaj komentarz van-gogh.pl teraz!
Strona
vincent van goghTabela:
Grafika: van Gogh
vincent van gogh (dotyczy:
galeria van gogha)
vincent van gogh)Tabela:
vincent van gogh urodził sie w Holandii, lecz jego ojczyzną z wyboru została Francja. Malarstwem zajął sie stosunkowo późno, w wieku 27 lat. Jednak malowanie traktował z fanatyzmem jako swego rodzaju misję. Jego pierwsze prace z lat 1880-1886 sa ciemne w kolorze, gwałtowne i nieskoordynowane. Jednak zetknięcie sie w Paryżu z impresjonizmem zmieniło wyraźnie język plastyczny van Gogha. Kolorystyka jego malarstwa stała sie wtedy jaśniejsza, bardziej intensywna. W strukturze obrazu pojawiają sie drobne oddzielne plamki czystych nie zmieszanych farb; znikają natomiast brązy, czernie i szarości; jest to kolor wyraźnie plenerowy, jednak bez efektów atmosferycznych, bez zamglenia i rozpylenia. Obok partii o mikrostrukturze złożonej z drobnych pociągnięć pędzla pojawiają sie także połacie czystego koloru, położonego zupełnie gładko, jednolicie (Most w Arles, Słoneczniki, 1888).
W ciągu całego życia
vincent van gogh (1853-1890) sprzedał tylko jeden obraz: Czerwone winnice w Arles za 400 franków. W 1990 roku na aukcji w domu aukcyjnym Sotheby’s ten sam obraz sprzedano za 53,9 miliona dolarów.
Od 1888 roku van Gogh przebywał na południu Francji, w Arles, kraju pełnym słońca, intensywnych barw i wiatru mistral, ktory przynosił malarzowi twórcze podniecenie przy jednoczesnym rozdrażnieniu nerwów. Przez kilka miesięcy przebywał tam wraz z Poulem Gauguinem, jednak ich przyjaźń, za sprawą gwałtownych temperamentów obydwu artystów, szybko przemieniła sie w nienawiść (głównie ze strony Gauguina).
W swej malarskiej narracji van Gogh posługuje sie innymi znakami niż impresjoniści – sa one bardziej namiętne i nerwowe, przybierają kształt małych wężyków, krótkich smużek, wijących sie za kierunkiem formy. Cała powierzchnia obrazu ma jednakowo silne napięcie kolorystyczne, a podział płaszczyzny jest przeprowadzony na zasadzie ornamentalnej. Niekiedy duże strefy barwne obwiedzione sa ciemniejszym konturem, zdecydowanym i niespokojnym (Listonosz Roulin, 1888). Jest to próba przetłumaczenia estetyki japońskiego drzeworytu na tradycyjną europejską technikę malarstwa olejnego. Van Gogh wspominał o tym w swych listach; kopiował bowiem grafiki Hiroszige, a sztuce tej skladał też hołd otwarty, umieszczając w tle portretów plansze japońskie. Być może zapoznał sie z nimi juz w czasie pobytu w Anglii (1873-1875), gdzie obiekty „zamorskie” wcześnie pojawiły sie w obiegu.
Ostatni rok życia van Gogh częściowo spędzał w domach dla umysłowo chorych w St. Remy i Auvers-sur-Oise. Tam też namalował swe ostatnie obrazy: portrety i pejzaże – zapisy gorączkowego napięcia, dramatycznej walki z narastającym obłędem. Formy wiją sie i skręcają w bolesnym skurczu, słońce wiruje na niebie, a cyprysy stają sie podobne do płomieni. Przyjazne piękno natury przybiera znamiona groźnego smutku, choć kolorystyka do końca pozostaje nie zgaszona, pełna i wibrująca – instynkt malarski pozostał nienaruszony.
Stosując czyste tony van Gogh doszedł do nowej interpretacji ludzkiego oblicza, tym oryginalniejszej i bardziej godnej uwagi, ze portret w tym czasie nie cieszył sie największym poważaniem. Świetna seria arlezjańskich portretów, między innymi Porucznik Millet o surowej twarzy, w czerwonym kepi na szmaragdowym tle, jest echem pięćdziesięciu wizerunków chłopów z Nuenen. Powiedział sam: „W pracy nad ludzką postacią kształtuje sie wszystko, co we mnie jest najlepsze i najprawdziwsze”. Podobnie jak jego rodak, Rembrandt, wszkrzeszał ludzką głębię, lecz z punktu warsztatowych ambicji van Gogh pragnął w malarstwie portretowym zrealizować to samo, co dla pejzażu uczynił Monet: zastąpić tradycyjne przedstawianie plastyczne za pomocą światłocienia interpretacją muzyczną, wywiedzioną z ekspresyjnych wartości czystych kolorów.
Po południu 27 lipca 1890 roku
vincent van gogh strzelił sobie w pierś na polu pszenicy w Auvres-sur-Oise. Zmarł dwa dni później, mając przy boku swego brata Theo. Na pogrzebie wśród żałobników byli ‘ojciec’ Tanguy, Emile Bernard i Lucien Pissarro. W gazetowych rubrykach zgonów nie wspomniano o jego śmierci – był tylko biednym i szalonym artystą.Tabela:
Formularz:
vincent van gogh - chronologiczna lista dzieł Tabela:
Komentarz w kodzie strony: AddThis Button BEGIN Link: Dodaj do... | Link: Link: Link: Link: Komentarz w kodzie strony: AddThis Button END Link: info@van-gogh.pl - Link: Linki -
Strona
vincent van goghTabela:
Grafika: van Gogh
vincent van goghTabela:
vincent van gogh urodził sie w Holandii, lecz jego ojczyzną z wyboru została Francja. Malarstwem zajął sie stosunkowo późno, w wieku 27 lat. Jednak malowanie traktował z fanatyzmem jako swego rodzaju misję. Jego pierwsze prace z lat 1880-1886 sa ciemne w kolorze, gwałtowne i nieskoordynowane. Jednak zetknięcie sie w Paryżu z impresjonizmem zmieniło wyraźnie język plastyczny van Gogha. Kolorystyka jego malarstwa stała sie wtedy jaśniejsza, bardziej intensywna. W strukturze obrazu pojawiają sie drobne oddzielne plamki czystych nie zmieszanych farb; znikają natomiast brązy, czernie i szarości; jest to kolor wyraźnie plenerowy, jednak bez efektów atmosferycznych, bez zamglenia i rozpylenia. Obok partii o mikrostrukturze złożonej z drobnych pociągnięć pędzla pojawiają sie także połacie czystego koloru, położonego zupełnie gładko, jednolicie (Most w Arles, Słoneczniki, 1888).
W ciągu całego życia
vincent van gogh (1853-1890) sprzedał tylko jeden obraz: Czerwone winnice w Arles za 400 franków. W 1990 roku na aukcji w domu aukcyjnym Sotheby’s ten sam obraz sprzedano za 53,9 miliona dolarów.
Od 1888 roku van Gogh przebywał na południu Francji, w Arles, kraju pełnym słońca, intensywnych barw i wiatru mistral, ktory przynosił malarzowi twórcze podniecenie przy jednoczesnym rozdrażnieniu nerwów. Przez kilka miesięcy przebywał tam wraz z Poulem Gauguinem, jednak ich przyjaźń, za sprawą gwałtownych temperamentów obydwu artystów, szybko przemieniła sie w nienawiść (głównie ze strony Gauguina).
W swej malarskiej narracji van Gogh posługuje sie innymi znakami niż impresjoniści – sa one bardziej namiętne i nerwowe, przybierają kształt małych wężyków, krótkich smużek, wijących sie za kierunkiem formy. Cała powierzchnia obrazu ma jednakowo silne napięcie kolorystyczne, a podział płaszczyzny jest przeprowadzony na zasadzie ornamentalnej. Niekiedy duże strefy barwne obwiedzione sa ciemniejszym konturem, zdecydowanym i niespokojnym (Listonosz Roulin, 1888). Jest to próba przetłumaczenia estetyki japońskiego drzeworytu na tradycyjną europejską technikę malarstwa olejnego. Van Gogh wspominał o tym w swych listach; kopiował bowiem grafiki Hiroszige, a sztuce tej skladał też hołd otwarty, umieszczając w tle portretów plansze japońskie. Być może zapoznał sie z nimi juz w czasie pobytu w Anglii (1873-1875), gdzie obiekty „zamorskie” wcześnie pojawiły sie w obiegu.
Ostatni rok życia van Gogh częściowo spędzał w domach dla umysłowo chorych w St. Remy i Auvers-sur-Oise. Tam też namalował swe ostatnie obrazy: portrety i pejzaże – zapisy gorączkowego napięcia, dramatycznej walki z narastającym obłędem. Formy wiją sie i skręcają w bolesnym skurczu, słońce wiruje na niebie, a cyprysy stają sie podobne do płomieni. Przyjazne piękno natury przybiera znamiona groźnego smutku, choć kolorystyka do końca pozostaje nie zgaszona, pełna i wibrująca – instynkt malarski pozostał nienaruszony.
Stosując czyste tony van Gogh doszedł do nowej interpretacji ludzkiego oblicza, tym oryginalniejszej i bardziej godnej uwagi, ze portret w tym czasie nie cieszył sie największym poważaniem. Świetna seria arlezjańskich portretów, między innymi Porucznik Millet o surowej twarzy, w czerwonym kepi na szmaragdowym tle, jest echem pięćdziesięciu wizerunków chłopów z Nuenen. Powiedział sam: „W pracy nad ludzką postacią kształtuje sie wszystko, co we mnie jest najlepsze i najprawdziwsze”. Podobnie jak jego rodak, Rembrandt, wszkrzeszał ludzką głębię, lecz z punktu warsztatowych ambicji van Gogh pragnął w malarstwie portretowym zrealizować to samo, co dla pejzażu uczynił Monet: zastąpić tradycyjne przedstawianie plastyczne za pomocą światłocienia interpretacją muzyczną, wywiedzioną z ekspresyjnych wartości czystych kolorów.
Po południu 27 lipca 1890 roku
vincent van gogh strzelił sobie w pierś na polu pszenicy w Auvres-sur-Oise. Zmarł dwa dni później, mając przy boku swego brata Theo. Na pogrzebie wśród żałobników byli ‘ojciec’ Tanguy, Emile Bernard i Lucien Pissarro. W gazetowych rubrykach zgonów nie wspomniano o jego śmierci – był tylko biednym i szalonym artystą.Tabela:
Formularz:
vincent van gogh - chronologiczna lista dzieł Tabela:
Komentarz w kodzie strony: AddThis Button BEGIN Link: Dodaj do... | Link: Link: Link: Link: Komentarz w kodzie strony: AddThis Button END Link: info@van-gogh.pl - Link: Linki -
Strona Vincent van GoghTabela:
Grafika: van Gogh
vincent van gogh (dotyczy:
van gogh malarstwo)Tabela:
vincent van gogh urodził sie w Holandii, lecz jego ojczyzną z wyboru została Francja. Malarstwem zajął sie stosunkowo późno, w wieku 27 lat. Jednak malowanie traktował z fanatyzmem jako swego rodzaju misję. Jego pierwsze prace z lat 1880-1886 sa ciemne w kolorze, gwałtowne i nieskoordynowane. Jednak zetknięcie sie w Paryżu z impresjonizmem zmieniło wyraźnie język plastyczny van Gogha. Kolorystyka jego malarstwa stała sie wtedy jaśniejsza, bardziej intensywna. W strukturze obrazu pojawiają sie drobne oddzielne plamki czystych nie zmieszanych farb; znikają natomiast brązy, czernie i szarości; jest to kolor wyraźnie plenerowy, jednak bez efektów atmosferycznych, bez zamglenia i rozpylenia. Obok partii o mikrostrukturze złożonej z drobnych pociągnięć pędzla pojawiają sie także połacie czystego koloru, położonego zupełnie gładko, jednolicie (Most w Arles, Słoneczniki, 1888).
W ciągu całego życia
vincent van gogh (1853-1890) sprzedał tylko jeden obraz: Czerwone winnice w Arles za 400 franków. W 1990 roku na aukcji w domu aukcyjnym Sotheby’s ten sam obraz sprzedano za 53,9 miliona dolarów.
Od 1888 roku van Gogh przebywał na południu Francji, w Arles, kraju pełnym słońca, intensywnych barw i wiatru mistral, ktory przynosił malarzowi twórcze podniecenie przy jednoczesnym rozdrażnieniu nerwów. Przez kilka miesięcy przebywał tam wraz z Poulem Gauguinem, jednak ich przyjaźń, za sprawą gwałtownych temperamentów obydwu artystów, szybko przemieniła sie w nienawiść (głównie ze strony Gauguina).
W swej malarskiej narracji van Gogh posługuje sie innymi znakami niż impresjoniści – sa one bardziej namiętne i nerwowe, przybierają kształt małych wężyków, krótkich smużek, wijących sie za kierunkiem formy. Cała powierzchnia obrazu ma jednakowo silne napięcie kolorystyczne, a podział płaszczyzny jest przeprowadzony na zasadzie ornamentalnej. Niekiedy duże strefy barwne obwiedzione sa ciemniejszym konturem, zdecydowanym i niespokojnym (Listonosz Roulin, 1888). Jest to próba przetłumaczenia estetyki japońskiego drzeworytu na tradycyjną europejską technikę malarstwa olejnego. Van Gogh wspominał o tym w swych listach; kopiował bowiem grafiki Hiroszige, a sztuce tej skladał też hołd otwarty, umieszczając w tle portretów plansze japońskie. Być może zapoznał sie z nimi juz w czasie pobytu w Anglii (1873-1875), gdzie obiekty „zamorskie” wcześnie pojawiły sie w obiegu.
Ostatni rok życia van Gogh częściowo spędzał w domach dla umysłowo chorych w St. Remy i Auvers-sur-Oise. Tam też namalował swe ostatnie obrazy: portrety i pejzaże – zapisy gorączkowego napięcia, dramatycznej walki z narastającym obłędem. Formy wiją sie i skręcają w bolesnym skurczu, słońce wiruje na niebie, a cyprysy stają sie podobne do płomieni. Przyjazne piękno natury przybiera znamiona groźnego smutku, choć kolorystyka do końca pozostaje nie zgaszona, pełna i wibrująca – instynkt malarski pozostał nienaruszony.
Stosując czyste tony van Gogh doszedł do nowej interpretacji ludzkiego oblicza, tym oryginalniejszej i bardziej godnej uwagi, ze portret w tym czasie nie cieszył sie największym poważaniem. Świetna seria arlezjańskich portretów, między innymi Porucznik Millet o surowej twarzy, w czerwonym kepi na szmaragdowym tle, jest echem pięćdziesięciu wizerunków chłopów z Nuenen. Powiedział sam: „W pracy nad ludzką postacią kształtuje sie wszystko, co we mnie jest najlepsze i najprawdziwsze”. Podobnie jak jego rodak, Rembrandt, wszkrzeszał ludzką głębię, lecz z punktu warsztatowych ambicji van Gogh pragnął w malarstwie portretowym zrealizować to samo, co dla pejzażu uczynił Monet: zastąpić tradycyjne przedstawianie plastyczne za pomocą światłocienia interpretacją muzyczną, wywiedzioną z ekspresyjnych wartości czystych kolorów.
Po południu 27 lipca 1890 roku
vincent van gogh strzelił sobie w pierś na polu pszenicy w Auvres-sur-Oise. Zmarł dwa dni później, mając przy boku swego brata Theo. Na pogrzebie wśród żałobników byli ‘ojciec’ Tanguy, Emile Bernard i Lucien Pissarro. W gazetowych rubrykach zgonów nie wspomniano o jego śmierci – był tylko biednym i szalonym artystą.Tabela:
Formularz:
vincent van gogh - chronologiczna lista dzieł Tabela:
Komentarz w kodzie strony: AddThis Button BEGIN Link: Dodaj do... | Link: Link: Link: Link: Komentarz w kodzie strony: AddThis Button END Link: info@van-gogh.pl - Link: Linki -Katalog SEO poleca jego od 2012 r.
Wczytuję statystyki...
Katalog SEO nie odpowiada za treść zewnętrznych stron WWW ani linków sponsorowanych (reklam). Wszystkie linki, opisy, grafiki/zdjęcia do pobrania są darmowe, ale mogą być nieaktualne. Odwiedzając Katalog SEO potwierdzasz, iż akceptujesz jego regulamin. Copyright © 2006-2012 ATA.
