Zabudowy balkonów, tarasów, okna PCV, oranżerie Usługi

Strona Świat zwierząt
Specjalny komentarz w kodzie: if IE RSS: RSD
RSS: Świat zwierząt
Komentarz w kodzie strony: All in One SEO Pack 1.6.13 by Michael Torbert of Semper Fi Web Design[231,256] Komentarz w kodzie strony: /all in one SEO pack

Link: Świat zwierząt Poczytajmy o faunie

Opis: Przejdź do Równowaga biologiczna

Link: Równowaga biologiczna

Grafika: 3 Natura tak stworzyła zwierzęta, a zwłaszcza drapieżniki, ze aby przetrwać muszą sie rozmnażać, a te mniejsze sa zjadane przez większe. Ten fakt nie powinien dziwić nikogo. Nic także nie jest dziwnego w tym, ze ludzie zabijają drapieżniki w celu ochrony własnego życia czy swoich najbliższych. Takie działanie nie zmniejszy populacji zwierząt w taki sposób, aby jakiś gatunek był zagrożony wyginięciem. Zupełnie inaczej ma sie rzecz wtedy, kiedy zwierzęta sa nadmiernie zabijane w celach zarobkowych, jak miało to miejsce w latach siedemdziesiątych, gdzie łupem padały aligatory. Panował wtedy ogromny popyt na ich bardzo delikatne skóry. Torebki, czy inne produkty z nich wykonane cieszyły sie ogromną popularnością i bardzo wysoką ceną. Jest wiele gatunków na wymarciu, co jest dzielę człowieka, jednak należy pamiętać, ze w przyrodzie musi panować równowaga. Nadmiar osobników jednego gatunku spowoduje zmniejszenie sie ilości innych, a jesli człowiek zniszczył ktoryś z nich w przyrodzie następują swoista luka, ktorą bardzo trudno jest zalatać. Sposobem na to jest zakaz zabijania niektórych gatunków zwierząt, by nie dopuścić do ich całkowitego wyginięcia. Anakondy doskonale uosabiają moc i dostojeństwo natury. Poprzez ewolucję, trwającą wiele tysięcy lat, nabyły różnorodne umiejętności, jakie sa im niezbędne do przetrwania, a także do obrony. sa one najgroźniejszymi zwierzętami Amazonii. Nie tylko węże mogą zakłócić spokój ludzkich siedlisk. Bez żadnej żenady czynią to także pająki. Zdarza się, ze i lądowe drapieżniki przybywają pod ludzkie siedliska w celu poszukiwania pożywienia, ktorym zazwyczaj staja sie zwierzęta hodowlane, całkowicie nieprzystosowane przez naturę do obrony. sa wręcz całkowicie bezbronne w chwili zagrożenia przez drapieżniki, żyjące w środowisku naturalnym. Statystyki odnotowały bardzo duża liczbę zgonów, zwłaszcza wśród dzieci. Przyczyną tego może być niedostateczna kontrola rodziców, ale trudno na okrągło patrzeć, jak bawi sie dziecko. Matka nie byłaby w stanie zrobić w domu zupełnie niczego. Dodatkowym powodem, zwiększającym śmiertelność jest nieświadomość dzieci. Nie potrafią one jeszcze przewidzieć zagrożenia, związanego z drapieżnikami, żyjącymi na wolności. Do swojej ofiary zbliża sie ukradkiem, atakując nagle. W udo zaatakowanego człowieka wbijają sie ostre żeby węża, specjalnie do tego stworzone. Zęby te rosną w dwóch rzędach, skierowane do tylu, by ułatwić trzymanie walczącej ofiary, jednak nie wstrzykują jadu. Prawdziwą bronią anakondy zielonej jest ciało. Uścisk 360 kg zaciska sie na klatce piersiowej ofiary, a z każdym jej wydechem wąż zacieśnia splot. Wtedy oddychanie staje sie niemożliwe. Anakonda z łatwością może połknąć ofiarę większą od własnej glowy, dzięki ruchomemu połączeniu szczęk. Dodatkowa kość, zwana kwadratową, pozwala na ich rozwarcie maksymalnie do 180 stopni. To w zupełności wystarczy, by ten olbrzymi wąż połknął człowieka w całości. jesli wąż oplecie ciało człowieka, nie ma juz ucieczki. Nie ma potwierdzonych przypadków polowania anakondy na ludzi, ale klasyczne ataki tego węża zdarzały sie juz wcześniej. Każdy, kto wkracza na terytorium tego węża, podejmuje ryzyko. Gad ten nie będzie miał najmniejszych skrupułów, by zaatakować człowieka, jezeli tylko nadarzy mu sie taka okazja.

30 listopada 2010

30 listopada 2010

Opis: Przejdź do Żółw hiszpański

Link: Żółw hiszpański

Tagi: Link: biologia , Link: cieszenie , Link: dziwny , Link: pamięć , Link: przetrwanie , Link: Przyroda , Link: równowaga , Link: wykonanie
Kategorie: Link: Przyroda

Tagi: Link: Afryka , Link: część , Link: Hiszpania , Link: kontynent , Link: natura , Link: północ , Link: rejon , Link: środowisko , Link: zachód
Kategorie: Link: Przyroda

Grafika: 72 Żółw hiszpański to reprezentant rodziny batagurów. Jego naturalnym środowiskiem jest północna część kontynentu afrykańskiego, Półwysep Iberyjski i zachodnie rejony Półwyspu Arabskiego. Jako samodzielny gatunek żółw hiszpański funkcjonuje w zasadzie od niedawna. Wcześniej uchodził on za jeden z podgatunków żółwia kaspijskiego. Jest to zwierzę prowadzące wodno-lądowy tryb życia. Bardzo lubi stanowiska ciepłe i dobrze nasłonecznione. Spotykany jest w bardzo różnych zbiornikach wodnych – zarówno w tych niewielkich, jak i całkiem dużych. Należy do wszystkożernych gadów. Odżywia sie między innymi owocami, pączkami roślin, kijankami i niedużymi bezkręgowcami. Długość ciała dorosłego osobnika sięga maksymalnie dwudziestu pięciu centymetrów. Karapaks tego żółwia odznacza sie barwą w odcieniach brązu i oliwkowej zieleni. U młodych żółwi widoczne sa dodatkowo plamki w kolorze pomarańczowym. Żółw madagaskarski przynależy do rodziny żółwi lądowych. Jest to gatunek endemiczny – a wiec w warunkach naturalnych spotkać go można tylko i tylko na Madagaskarze, a uściślając, w częściach północnej i zachodniej tej wyspy. Spośród wszystkich żółwi lądowych żyjących obecnie na świecie, żółw madagaskarski należy do grona tych najrzadszych. Szacuje się, iż ich liczba nie przekracza na dzień dzisiejszy pięciuset osobników. Podjęte zostały specjalne kroki mające na celu zapewnienie tym zwierzętom przetrwanie. sa rozmnażane w niewoli – innej szansy dla nich nie ma. Największym zagrożeniem dla tych gadów jest człowiek. Pomimo rozlicznych zakazów, żółwie te wciąż padają ofiarą kłusowników – posiadają one bowiem przepiękne karapaksy. Wartość jednego takiego żółwia osiąga na czarnym rynku kwotę przeszło tysiąca dolarów. Dorosły żółw osiąga przeciętnie długość czterdziestu pięciu centymetrów.

Opis: Przejdź do Największe zwierzęta oceanu

Link: Największe zwierzęta oceanu

Grafika: 52 Walenie, potocznie zwane wielorybami, sa najstarszą i najlepiej przystosowaną do środowiska grupą ssaków morskich. Rząd waleni dzieli sie na dwa podrzędny: zębowce i fiszbinowce. Do uzębionych należą delfiny, kaszaloty i orki. U fiszbinowców występują rogowe płytki, tworzące rodzaj sita. Powoduje ono, ze wpadająca do paszczy woda jest wyrzucana na zewnątrz, natomiast fiszbiny zatrzymują plankton i małe rybki. Największym zwierzęciem na Ziemi jest płetwal błękitny. Może on osiągać długość do 30 metrów i ważyć aż 170 ton. Dziennie zjada ponad 4 tony kryla. Wieloryby przychodzą na świat dwanaście czy szesnaście miesięcy po okresie godowym. Małe płetwala błękitnego ważą wówczas około 7 ton. W ciągu pierwszych miesięcy życia przybierają zaś na wadze nawet 4 kg na godzinę. Półroczne małe ma juz 13 metrów długości. Matka chroni swoje dziecko i bawi sie z nim, ucząc je jednocześnie obrony. Wiek dorosły wieloryby osiągają między piątym a dziesiątym rokiem życia. Istnieją ryby, ktore potrafią poruszać sie jak ptaki. Wiele takich ryb żyje w morzach tropikalnych i umiarkowanych. Poznać je można po zadziwiających płetwach, ktore rozkładają wyskakując z wody. Z wyglądu przypominają śledzie, dlatego często nazywane sa latającymi śledziami. W wodzie ryby te składają płetwy, poruszając jedynie dolną częścią ciała. Będąc w powietrzu, rozpościerają je i wykonują szybkie ruchy ogonem. Obliczono, ze jest to 50 uderzeń na sekundę. Z rozłożonymi płetwami i drgającą płetwą ogonową szybują nawet na odległość 200 metrów. Pozwala im to uciec przed pościgiem tuńczyków. Jednak w powietrzu padają ofiarą morskich ptaków, ktore łapią je w locie i natychmiast połykają. Jeden z gatunków latających ryb, żaglica, żyje na otwartych wodach mórz tropikalnych, głównie w Oceanie Indyjskim i Morzu Śródziemnym. Ma ona 3 metry długości i waży około 100 kg. Na grzbiecie ma kolorową podobną do żagla płetwę, osiągającą 1,5 metra wysokości. Żaglica jest bardzo szybka, często wyskakuje z wody z prędkością 100 km/godz. Żywi sie rybami i kałamarnicami. Foki, morsy, uchatki i lwy morskie większość swojego zycia spędzają w wodzie. Na stały ląd wychodzą tylko po to by sie rozmnażać i odpoczywać. Foki zamieszkują głównie morza zimne i umiarkowane. Ich wąsy sa bardzo pomocne w poszukiwaniu ryb i skorupiaków. Na lądzie poruszają sie niezgrabnie, opierając sie na brzuchu i pełzając. W wodzie zaś sa bardzo zwinne. Gruba warstwa tłuszczu chroni je przed zimnem, i pozwala im sie unosić swobodnie na wodzie. Uchatki poruszają sie na lądzie opierając na swych czterech nogach. Morsy charakteryzują sie imponującymi kłami. Niektóre z nich mają długość około 60 cm. Służą morsom do wygrzebywania z dna morza mięczaków i skorupiaków, skorupiaków czasem nawet do zabijania małych fok. Wędrując po lądzie morsy podciągają sie na kłach, a w wodzie wyrąbują nimi dziury, aby móc oddychać. Wrogami morsów sa białe niedźwiedzie, orki i człowiek, ktory poluje na nie, dla ich cennych kłów. Zwierzęta te pokryte sa grubą warstwą tłuszczu. Niektóre z nich osiągają wagę nawet 1200 kg.

29 listopada 2010

26 listopada 2010

Opis: Przejdź do Modraszek idas

Link: Modraszek idas

Tagi: Link: błękit , Link: dziecko , Link: długość , Link: kaszalot , Link: ocean , Link: orka , Link: plankton , Link: przybranie , Link: waga
Kategorie: Link: Przyroda

Tagi: Link: Azja , Link: bor , Link: emija , Link: Europa , Link: idas , Link: modraszek , Link: mszyca , Link: sosnowy , Link: tajemnica , Link: wydzielanie
Kategorie: Link: Przyroda

Grafika: 24 Modraszek to uroczy mieszkaniec wrzosowisk. Zasięg jego występowania obejmuje północne części Europy i Azji. W Polce modraszek idas zamieszkuje tylko wrzosowiska. Spotkać go można w suchych borach sosnowych i nad jeziorami, gdzie pojawia sie w dużych ilościach. Podobnie jak inne modraszki, idas rozwija sie początkowo w stadium gąsienicy, żerując na różnych roślinach z rodziny motylkowatych. Starsze podrośnięte gąsienice, oddają sie pod opiekę leśnym mrówkom, ktore skutecznie ochraniają je przed pasożytniczymi gąsienicami i drapieżnymi osami. Gdy ktoryś z tych wrogów zbliży sie do gąsienicy, daje ona sygnał zapachowy, ktory alarmuje mrówki a te natychmiast odpędzają intruza. Dopiero niedawno odkryto, ze za emitowanie sygnałów odpowiadają rowkowate narządy przy końcu ciała gąsienicy. Mrówki bezpiecznie przenoszą ja do mrowiska, a w zamian za opiekę otrzymują słodką wydzielinę wydzielaną przez mszyce. Tajemnica wyjścia modraszka w mrowiska do dziś jest zagadkowa. Niektóre tropikalne modraszki wychodzą z poczwarki oblepione lepkimi łuskami, ktore zalepiają szczęki atakującym mrówkom, umożliwiając motylowi wydostanie sie z gniazda i rozprostowanie skrzydeł. Ta grupa modraszkowatych zawdzięcza swoja nazwę małym ogonkom na końcu tylnich skrzydeł. U tropikalnych ogończyków przypominają one czasem długie poskręcane tasiemki powiewające w locie za motylem. Ogonek jest częścią pokrytej łuskami błony skrzydła, opartą na jednej z żyłek tworzących jego szkielet. Podobnie jak u pazia, ogonki często ratuję życie motyla. Napastnik widząc pokaźny kąsek, kojarzy rzucające sie w oczy ogonki z czułkami na głowie owada. Niektóre Ogończyki posiadają jeszcze dodatkowo barwne plamki w pobliżu ogonów, ktore zapewne mają imitować oczy, prawdziwy cel ataku. Zmylony napastnik, chwyta tę przynętę a motyl uchodzi z życiem. Jednakże motyl na taki wybieg może sobie pozwolić tylko raz, kolejny atak oznacza dla niego śmierć. Ogończyki żyją i rozwijają sie w konarach drzew. Głównie z tego powodu sa rzadziej spotykane i słabiej znane. Ich gąsienice sa zabezpieczone grubą skórą, ktora broni je przed atakami mrówek i innych drapieżników. Jej zabarwienie ochronne sprawia, ze stapia sie z liśćmi i dlatego jest doskonale przystosowana do życia wśród gałęzi drzew.

Link: « Poprzednie wpisy

Kategorie

• Link: Owady
• Link: Konie
• Link: Ptaki
• Link: Przyroda
• Link: Ssaki
• Link: Ryby

Oceanarium

Oceanaria wyposażone sa w bogatą aparaturę: mikrofony podwodne, oscylografy, kamery filmowe i fotograficzne przystosowane do pracy pod wodą, sprzęt medyczny, a przede wszystkim laboratoria naukowe. Wnikliwa obserwacja potwierdza opinię, ze delfiny sa bardzo inteligentne. Zdarza się, ze delfiny uczą sie nie inspirowane przez człowieka. Podpatrują jego zachowanie i naśladują wykonywane przez niego czynności, a nawet same wymyślają nowe formy zabawy. Wybitną inteligencję wykazała urodzona w oceanarium Algea. Ciekawska od dzieciństwa, wielka miłośniczka zabaw, jako jedyna umiała wydobyć z dna basenu głowonogi, pochowane w szczelinach skał. Długo obserwowała miejsce, gdzie spodziewała sie ukrytego zwierzęcia. Potem podpływała w określone miejsce i mocnym ruchem ogona wywoływała wiry w wodzie. Wiry wyrywały mięczaka z kryjówki. Zauważono także, ze delfiny dzielą sie nawzajem nabytymi umiejętnościami. Początkujący uczy sie o wiele szybciej, gdy towarzyszy mu wykształcony osobnik. Wobec poznanych faktów, wielokrotnie obserwowanej sympatii, jaką darzą nas delfiny, wypadki ratowania ludzi przez te zwierzęta nie wydają sie szczególnie zaskakujące i zdumiewające. Tym bardziej, ze jak stwierdzono w oceanariach, nie tylko sygnał S.O.S wyzwala w delfinach odruch ratowniczy. Reagują one niekiedy w ten sam sposób na widok pływającego w wodzie dowolnego przedmiotu. Istnieje wiele zanotowanych, rzeczywistych przypadków ratowania od śmierci ludzi topiących się. Często zdarza się, ze delfiny odpędzają stada rekinów od rybackich czy sportowych łódek, nie dopuszczając do tragedii. W opowieściach starożytnych, w legendach polinezyjskich pomoc delfina jest często powtarzanym motywem. Dziś wiemy, ze wcale nie jest on fantastyczny. Oczywiście błędne byłoby przekonanie, ze zwierzęta te idą na ratunek człowiekowi z pobudek "duchowych". Wykonują one tylko wewnętrzny nakaz odruchu "pomocy". Reklama: Link: hurtownia narzędzi Link: Sypialnie Link: sklep ogrodniczy Link: automatyczne nawadnianie Link: www.gdynia2009.eu Link: pożyczka bez bik Link: gry Link: kwiaty do polski

Link: Świat zwierząt (C) 2012 | Poczytajmy o faunie
Komentarz w kodzie strony: Cached by DB Cache Komentarz w kodzie strony: Dynamic page generated in 0.550 seconds. Komentarz w kodzie strony: Cached page generated by WP-Super-Cache on 2012-05-17 15:17:13

Strona Świat zwierząt
Specjalny komentarz w kodzie: if IE RSS: RSD
RSS: Świat zwierząt
Komentarz w kodzie strony: All in One SEO Pack 1.6.13 by Michael Torbert of Semper Fi Web Design[231,256] Komentarz w kodzie strony: /all in one SEO pack

Link: Świat zwierząt Poczytajmy o faunie

Opis: Przejdź do Równowaga biologiczna

Link: Równowaga biologiczna

Grafika: 3 Natura tak stworzyła zwierzęta, a zwłaszcza drapieżniki, ze aby przetrwać muszą sie rozmnażać, a te mniejsze sa zjadane przez większe. Ten fakt nie powinien dziwić nikogo. Nic także nie jest dziwnego w tym, ze ludzie zabijają drapieżniki w celu ochrony własnego życia czy swoich najbliższych. Takie działanie nie zmniejszy populacji zwierząt w taki sposób, aby jakiś gatunek był zagrożony wyginięciem. Zupełnie inaczej ma sie rzecz wtedy, kiedy zwierzęta sa nadmiernie zabijane w celach zarobkowych, jak miało to miejsce w latach siedemdziesiątych, gdzie łupem padały aligatory. Panował wtedy ogromny popyt na ich bardzo delikatne skóry. Torebki, czy inne produkty z nich wykonane cieszyły sie ogromną popularnością i bardzo wysoką ceną. Jest wiele gatunków na wymarciu, co jest dzielę człowieka, jednak należy pamiętać, ze w przyrodzie musi panować równowaga. Nadmiar osobników jednego gatunku spowoduje zmniejszenie sie ilości innych, a jesli człowiek zniszczył ktoryś z nich w przyrodzie następują swoista luka, ktorą bardzo trudno jest zalatać. Sposobem na to jest zakaz zabijania niektórych gatunków zwierząt, by nie dopuścić do ich całkowitego wyginięcia. Anakondy doskonale uosabiają moc i dostojeństwo natury. Poprzez ewolucję, trwającą wiele tysięcy lat, nabyły różnorodne umiejętności, jakie sa im niezbędne do przetrwania, a także do obrony. sa one najgroźniejszymi zwierzętami Amazonii. Nie tylko węże mogą zakłócić spokój ludzkich siedlisk. Bez żadnej żenady czynią to także pająki. Zdarza się, ze i lądowe drapieżniki przybywają pod ludzkie siedliska w celu poszukiwania pożywienia, ktorym zazwyczaj staja sie zwierzęta hodowlane, całkowicie nieprzystosowane przez naturę do obrony. sa wręcz całkowicie bezbronne w chwili zagrożenia przez drapieżniki, żyjące w środowisku naturalnym. Statystyki odnotowały bardzo duża liczbę zgonów, zwłaszcza wśród dzieci. Przyczyną tego może być niedostateczna kontrola rodziców, ale trudno na okrągło patrzeć, jak bawi sie dziecko. Matka nie byłaby w stanie zrobić w domu zupełnie niczego. Dodatkowym powodem, zwiększającym śmiertelność jest nieświadomość dzieci. Nie potrafią one jeszcze przewidzieć zagrożenia, związanego z drapieżnikami, żyjącymi na wolności. Do swojej ofiary zbliża sie ukradkiem, atakując nagle. W udo zaatakowanego człowieka wbijają sie ostre żeby węża, specjalnie do tego stworzone. Zęby te rosną w dwóch rzędach, skierowane do tylu, by ułatwić trzymanie walczącej ofiary, jednak nie wstrzykują jadu. Prawdziwą bronią anakondy zielonej jest ciało. Uścisk 360 kg zaciska sie na klatce piersiowej ofiary, a z każdym jej wydechem wąż zacieśnia splot. Wtedy oddychanie staje sie niemożliwe. Anakonda z łatwością może połknąć ofiarę większą od własnej glowy, dzięki ruchomemu połączeniu szczęk. Dodatkowa kość, zwana kwadratową, pozwala na ich rozwarcie maksymalnie do 180 stopni. To w zupełności wystarczy, by ten olbrzymi wąż połknął człowieka w całości. jesli wąż oplecie ciało człowieka, nie ma juz ucieczki. Nie ma potwierdzonych przypadków polowania anakondy na ludzi, ale klasyczne ataki tego węża zdarzały sie juz wcześniej. Każdy, kto wkracza na terytorium tego węża, podejmuje ryzyko. Gad ten nie będzie miał najmniejszych skrupułów, by zaatakować człowieka, jezeli tylko nadarzy mu sie taka okazja.

30 listopada 2010

30 listopada 2010

Opis: Przejdź do Żółw hiszpański

Link: Żółw hiszpański

Tagi: Link: biologia , Link: cieszenie , Link: dziwny , Link: pamięć , Link: przetrwanie , Link: Przyroda , Link: równowaga , Link: wykonanie
Kategorie: Link: Przyroda

Tagi: Link: Afryka , Link: część , Link: Hiszpania , Link: kontynent , Link: natura , Link: północ , Link: rejon , Link: środowisko , Link: zachód
Kategorie: Link: Przyroda

Grafika: 72 Żółw hiszpański to reprezentant rodziny batagurów. Jego naturalnym środowiskiem jest północna część kontynentu afrykańskiego, Półwysep Iberyjski i zachodnie rejony Półwyspu Arabskiego. Jako samodzielny gatunek żółw hiszpański funkcjonuje w zasadzie od niedawna. Wcześniej uchodził on za jeden z podgatunków żółwia kaspijskiego. Jest to zwierzę prowadzące wodno-lądowy tryb życia. Bardzo lubi stanowiska ciepłe i dobrze nasłonecznione. Spotykany jest w bardzo różnych zbiornikach wodnych – zarówno w tych niewielkich, jak i całkiem dużych. Należy do wszystkożernych gadów. Odżywia sie między innymi owocami, pączkami roślin, kijankami i niedużymi bezkręgowcami. Długość ciała dorosłego osobnika sięga maksymalnie dwudziestu pięciu centymetrów. Karapaks tego żółwia odznacza sie barwą w odcieniach brązu i oliwkowej zieleni. U młodych żółwi widoczne sa dodatkowo plamki w kolorze pomarańczowym. Żółw madagaskarski przynależy do rodziny żółwi lądowych. Jest to gatunek endemiczny – a wiec w warunkach naturalnych spotkać go można tylko i tylko na Madagaskarze, a uściślając, w częściach północnej i zachodniej tej wyspy. Spośród wszystkich żółwi lądowych żyjących obecnie na świecie, żółw madagaskarski należy do grona tych najrzadszych. Szacuje się, iż ich liczba nie przekracza na dzień dzisiejszy pięciuset osobników. Podjęte zostały specjalne kroki mające na celu zapewnienie tym zwierzętom przetrwanie. sa rozmnażane w niewoli – innej szansy dla nich nie ma. Największym zagrożeniem dla tych gadów jest człowiek. Pomimo rozlicznych zakazów, żółwie te wciąż padają ofiarą kłusowników – posiadają one bowiem przepiękne karapaksy. Wartość jednego takiego żółwia osiąga na czarnym rynku kwotę przeszło tysiąca dolarów. Dorosły żółw osiąga przeciętnie długość czterdziestu pięciu centymetrów.

Opis: Przejdź do Największe zwierzęta oceanu

Link: Największe zwierzęta oceanu (dotyczy: zabudowy tarasów)

Grafika: 52 Walenie, potocznie zwane wielorybami, sa najstarszą i najlepiej przystosowaną do środowiska grupą ssaków morskich. Rząd waleni dzieli sie na dwa podrzędny: zębowce i fiszbinowce. Do uzębionych należą delfiny, kaszaloty i orki. U fiszbinowców występują rogowe płytki, tworzące rodzaj sita. Powoduje ono, ze wpadająca do paszczy woda jest wyrzucana na zewnątrz, natomiast fiszbiny zatrzymują plankton i małe rybki. Największym zwierzęciem na Ziemi jest płetwal błękitny. Może on osiągać długość do 30 metrów i ważyć aż 170 ton. Dziennie zjada ponad 4 tony kryla. Wieloryby przychodzą na świat dwanaście czy szesnaście miesięcy po okresie godowym. Małe płetwala błękitnego ważą wówczas około 7 ton. W ciągu pierwszych miesięcy życia przybierają zaś na wadze nawet 4 kg na godzinę. Półroczne małe ma juz 13 metrów długości. Matka chroni swoje dziecko i bawi sie z nim, ucząc je jednocześnie obrony. Wiek dorosły wieloryby osiągają między piątym a dziesiątym rokiem życia. Istnieją ryby, ktore potrafią poruszać sie jak ptaki. Wiele takich ryb żyje w morzach tropikalnych i umiarkowanych. Poznać je można po zadziwiających płetwach, ktore rozkładają wyskakując z wody. Z wyglądu przypominają śledzie, dlatego często nazywane sa latającymi śledziami. W wodzie ryby te składają płetwy, poruszając jedynie dolną częścią ciała. Będąc w powietrzu, rozpościerają je i wykonują szybkie ruchy ogonem. Obliczono, ze jest to 50 uderzeń na sekundę. Z rozłożonymi płetwami i drgającą płetwą ogonową szybują nawet na odległość 200 metrów. Pozwala im to uciec przed pościgiem tuńczyków. Jednak w powietrzu padają ofiarą morskich ptaków, ktore łapią je w locie i natychmiast połykają. Jeden z gatunków latających ryb, żaglica, żyje na otwartych wodach mórz tropikalnych, głównie w Oceanie Indyjskim i Morzu Śródziemnym. Ma ona 3 metry długości i waży około 100 kg. Na grzbiecie ma kolorową podobną do żagla płetwę, osiągającą 1,5 metra wysokości. Żaglica jest bardzo szybka, często wyskakuje z wody z prędkością 100 km/godz. Żywi sie rybami i kałamarnicami. Foki, morsy, uchatki i lwy morskie większość swojego zycia spędzają w wodzie. Na stały ląd wychodzą tylko po to by sie rozmnażać i odpoczywać. Foki zamieszkują głównie morza zimne i umiarkowane. Ich wąsy sa bardzo pomocne w poszukiwaniu ryb i skorupiaków. Na lądzie poruszają sie niezgrabnie, opierając sie na brzuchu i pełzając. W wodzie zaś sa bardzo zwinne. Gruba warstwa tłuszczu chroni je przed zimnem, i pozwala im sie unosić swobodnie na wodzie. Uchatki poruszają sie na lądzie opierając na swych czterech nogach. Morsy charakteryzują sie imponującymi kłami. Niektóre z nich mają długość około 60 cm. Służą morsom do wygrzebywania z dna morza mięczaków i skorupiaków, skorupiaków czasem nawet do zabijania małych fok. Wędrując po lądzie morsy podciągają sie na kłach, a w wodzie wyrąbują nimi dziury, aby móc oddychać. Wrogami morsów sa białe niedźwiedzie, orki i człowiek, ktory poluje na nie, dla ich cennych kłów. Zwierzęta te pokryte sa grubą warstwą tłuszczu. Niektóre z nich osiągają wagę nawet 1200 kg.

29 listopada 2010

26 listopada 2010

Opis: Przejdź do Modraszek idas

Link: Modraszek idas

Tagi: Link: błękit , Link: dziecko , Link: długość , Link: kaszalot , Link: ocean , Link: orka , Link: plankton , Link: przybranie , Link: waga
Kategorie: Link: Przyroda

Tagi: Link: Azja , Link: bor , Link: emija , Link: Europa , Link: idas , Link: modraszek , Link: mszyca , Link: sosnowy , Link: tajemnica , Link: wydzielanie
Kategorie: Link: Przyroda

Grafika: 24 Modraszek to uroczy mieszkaniec wrzosowisk. Zasięg jego występowania obejmuje północne części Europy i Azji. W Polce modraszek idas zamieszkuje tylko wrzosowiska. Spotkać go można w suchych borach sosnowych i nad jeziorami, gdzie pojawia sie w dużych ilościach. Podobnie jak inne modraszki, idas rozwija sie początkowo w stadium gąsienicy, żerując na różnych roślinach z rodziny motylkowatych. Starsze podrośnięte gąsienice, oddają sie pod opiekę leśnym mrówkom, ktore skutecznie ochraniają je przed pasożytniczymi gąsienicami i drapieżnymi osami. Gdy ktoryś z tych wrogów zbliży sie do gąsienicy, daje ona sygnał zapachowy, ktory alarmuje mrówki a te natychmiast odpędzają intruza. Dopiero niedawno odkryto, ze za emitowanie sygnałów odpowiadają rowkowate narządy przy końcu ciała gąsienicy. Mrówki bezpiecznie przenoszą ja do mrowiska, a w zamian za opiekę otrzymują słodką wydzielinę wydzielaną przez mszyce. Tajemnica wyjścia modraszka w mrowiska do dziś jest zagadkowa. Niektóre tropikalne modraszki wychodzą z poczwarki oblepione lepkimi łuskami, ktore zalepiają szczęki atakującym mrówkom, umożliwiając motylowi wydostanie sie z gniazda i rozprostowanie skrzydeł. Ta grupa modraszkowatych zawdzięcza swoja nazwę małym ogonkom na końcu tylnich skrzydeł. U tropikalnych ogończyków przypominają one czasem długie poskręcane tasiemki powiewające w locie za motylem. Ogonek jest częścią pokrytej łuskami błony skrzydła, opartą na jednej z żyłek tworzących jego szkielet. Podobnie jak u pazia, ogonki często ratuję życie motyla. Napastnik widząc pokaźny kąsek, kojarzy rzucające sie w oczy ogonki z czułkami na głowie owada. Niektóre Ogończyki posiadają jeszcze dodatkowo barwne plamki w pobliżu ogonów, ktore zapewne mają imitować oczy, prawdziwy cel ataku. Zmylony napastnik, chwyta tę przynętę a motyl uchodzi z życiem. Jednakże motyl na taki wybieg może sobie pozwolić tylko raz, kolejny atak oznacza dla niego śmierć. Ogończyki żyją i rozwijają sie w konarach drzew. Głównie z tego powodu sa rzadziej spotykane i słabiej znane. Ich gąsienice sa zabezpieczone grubą skórą, ktora broni je przed atakami mrówek i innych drapieżników. Jej zabarwienie ochronne sprawia, ze stapia sie z liśćmi i dlatego jest doskonale przystosowana do życia wśród gałęzi drzew.

Link: « Poprzednie wpisy

Kategorie (dotyczy: zabudowa balkonu)

• Link: Owady
• Link: Konie
• Link: Ptaki
• Link: Przyroda
• Link: Ssaki
• Link: Ryby

Oceanarium (dotyczy: zabudowy balkonów)

Oceanaria wyposażone sa w bogatą aparaturę: mikrofony podwodne, oscylografy, kamery filmowe i fotograficzne przystosowane do pracy pod wodą, sprzęt medyczny, a przede wszystkim laboratoria naukowe. Wnikliwa obserwacja potwierdza opinię, ze delfiny sa bardzo inteligentne. Zdarza się, ze delfiny uczą sie nie inspirowane przez człowieka. Podpatrują jego zachowanie i naśladują wykonywane przez niego czynności, a nawet same wymyślają nowe formy zabawy. Wybitną inteligencję wykazała urodzona w oceanarium Algea. Ciekawska od dzieciństwa, wielka miłośniczka zabaw, jako jedyna umiała wydobyć z dna basenu głowonogi, pochowane w szczelinach skał. Długo obserwowała miejsce, gdzie spodziewała sie ukrytego zwierzęcia. Potem podpływała w określone miejsce i mocnym ruchem ogona wywoływała wiry w wodzie. Wiry wyrywały mięczaka z kryjówki. Zauważono także, ze delfiny dzielą sie nawzajem nabytymi umiejętnościami. Początkujący uczy sie o wiele szybciej, gdy towarzyszy mu wykształcony osobnik. Wobec poznanych faktów, wielokrotnie obserwowanej sympatii, jaką darzą nas delfiny, wypadki ratowania ludzi przez te zwierzęta nie wydają sie szczególnie zaskakujące i zdumiewające. Tym bardziej, ze jak stwierdzono w oceanariach, nie tylko sygnał S.O.S wyzwala w delfinach odruch ratowniczy. Reagują one niekiedy w ten sam sposób na widok pływającego w wodzie dowolnego przedmiotu. Istnieje wiele zanotowanych, rzeczywistych przypadków ratowania od śmierci ludzi topiących się. Często zdarza się, ze delfiny odpędzają stada rekinów od rybackich czy sportowych łódek, nie dopuszczając do tragedii. W opowieściach starożytnych, w legendach polinezyjskich pomoc delfina jest często powtarzanym motywem. Dziś wiemy, ze wcale nie jest on fantastyczny. Oczywiście błędne byłoby przekonanie, ze zwierzęta te idą na ratunek człowiekowi z pobudek "duchowych". Wykonują one tylko wewnętrzny nakaz odruchu "pomocy". Reklama: Link: hurtownia narzędzi Link: Sypialnie Link: sklep ogrodniczy Link: automatyczne nawadnianie Link: www.gdynia2009.eu Link: pożyczka bez bik Link: gry

Link: Świat zwierząt (C) 2012 | Poczytajmy o faunie
Komentarz w kodzie strony: Cached by DB Cache Komentarz w kodzie strony: Dynamic page generated in 0.642 seconds. Komentarz w kodzie strony: Cached page generated by WP-Super-Cache on 2012-05-10 12:58:02 Komentarz w kodzie strony: super cache

Strona Świat zwierząt
Specjalny komentarz w kodzie: if IE RSS: RSD
RSS: Świat zwierząt
Komentarz w kodzie strony: All in One SEO Pack 1.6.13 by Michael Torbert of Semper Fi Web Design[231,256] Komentarz w kodzie strony: /all in one SEO pack

Link: Świat zwierząt Poczytajmy o faunie (dotyczy: drzwi)

Opis: Przejdź do Równowaga biologiczna

Link: Równowaga biologiczna

Grafika: 3 Natura tak stworzyła zwierzęta, a zwłaszcza drapieżniki, ze aby przetrwać muszą sie rozmnażać, a te mniejsze sa zjadane przez większe. Ten fakt nie powinien dziwić nikogo. Nic także nie jest dziwnego w tym, ze ludzie zabijają drapieżniki w celu ochrony własnego życia czy swoich najbliższych. Takie działanie nie zmniejszy populacji zwierząt w taki sposób, aby jakiś gatunek był zagrożony wyginięciem. Zupełnie inaczej ma sie rzecz wtedy, kiedy zwierzęta sa nadmiernie zabijane w celach zarobkowych, jak miało to miejsce w latach siedemdziesiątych, gdzie łupem padały aligatory. Panował wtedy ogromny popyt na ich bardzo delikatne skóry. Torebki, czy inne produkty z nich wykonane cieszyły sie ogromną popularnością i bardzo wysoką ceną. Jest wiele gatunków na wymarciu, co jest dzielę człowieka, jednak należy pamiętać, ze w przyrodzie musi panować równowaga. Nadmiar osobników jednego gatunku spowoduje zmniejszenie sie ilości innych, a jesli człowiek zniszczył ktoryś z nich w przyrodzie następują swoista luka, ktorą bardzo trudno jest zalatać. Sposobem na to jest zakaz zabijania niektórych gatunków zwierząt, by nie dopuścić do ich całkowitego wyginięcia. Anakondy doskonale uosabiają moc i dostojeństwo natury. Poprzez ewolucję, trwającą wiele tysięcy lat, nabyły różnorodne umiejętności, jakie sa im niezbędne do przetrwania, a także do obrony. sa one najgroźniejszymi zwierzętami Amazonii. Nie tylko węże mogą zakłócić spokój ludzkich siedlisk. Bez żadnej żenady czynią to także pająki. Zdarza się, ze i lądowe drapieżniki przybywają pod ludzkie siedliska w celu poszukiwania pożywienia, ktorym zazwyczaj staja sie zwierzęta hodowlane, całkowicie nieprzystosowane przez naturę do obrony. sa wręcz całkowicie bezbronne w chwili zagrożenia przez drapieżniki, żyjące w środowisku naturalnym. Statystyki odnotowały bardzo duża liczbę zgonów, zwłaszcza wśród dzieci. Przyczyną tego może być niedostateczna kontrola rodziców, ale trudno na okrągło patrzeć, jak bawi sie dziecko. Matka nie byłaby w stanie zrobić w domu zupełnie niczego. Dodatkowym powodem, zwiększającym śmiertelność jest nieświadomość dzieci. Nie potrafią one jeszcze przewidzieć zagrożenia, związanego z drapieżnikami, żyjącymi na wolności. Do swojej ofiary zbliża sie ukradkiem, atakując nagle. W udo zaatakowanego człowieka wbijają sie ostre żeby węża, specjalnie do tego stworzone. Zęby te rosną w dwóch rzędach, skierowane do tylu, by ułatwić trzymanie walczącej ofiary, jednak nie wstrzykują jadu. Prawdziwą bronią anakondy zielonej jest ciało. Uścisk 360 kg zaciska sie na klatce piersiowej ofiary, a z każdym jej wydechem wąż zacieśnia splot. Wtedy oddychanie staje sie niemożliwe. Anakonda z łatwością może połknąć ofiarę większą od własnej glowy, dzięki ruchomemu połączeniu szczęk. Dodatkowa kość, zwana kwadratową, pozwala na ich rozwarcie maksymalnie do 180 stopni. To w zupełności wystarczy, by ten olbrzymi wąż połknął człowieka w całości. jesli wąż oplecie ciało człowieka, nie ma juz ucieczki. Nie ma potwierdzonych przypadków polowania anakondy na ludzi, ale klasyczne ataki tego węża zdarzały sie juz wcześniej. Każdy, kto wkracza na terytorium tego węża, podejmuje ryzyko. Gad ten nie będzie miał najmniejszych skrupułów, by zaatakować człowieka, jezeli tylko nadarzy mu sie taka okazja.

30 listopada 2010

30 listopada 2010

Opis: Przejdź do Żółw hiszpański

Link: Żółw hiszpański

Tagi: Link: biologia , Link: cieszenie , Link: dziwny , Link: pamięć , Link: przetrwanie , Link: Przyroda , Link: równowaga , Link: wykonanie
Kategorie: Link: Przyroda

Tagi: Link: Afryka , Link: część , Link: Hiszpania , Link: kontynent , Link: natura , Link: północ , Link: rejon , Link: środowisko , Link: zachód
Kategorie: Link: Przyroda

Grafika: 72 Żółw hiszpański to reprezentant rodziny batagurów. Jego naturalnym środowiskiem jest północna część kontynentu afrykańskiego, Półwysep Iberyjski i zachodnie rejony Półwyspu Arabskiego. Jako samodzielny gatunek żółw hiszpański funkcjonuje w zasadzie od niedawna. Wcześniej uchodził on za jeden z podgatunków żółwia kaspijskiego. Jest to zwierzę prowadzące wodno-lądowy tryb życia. Bardzo lubi stanowiska ciepłe i dobrze nasłonecznione. Spotykany jest w bardzo różnych zbiornikach wodnych – zarówno w tych niewielkich, jak i całkiem dużych. Należy do wszystkożernych gadów. Odżywia sie między innymi owocami, pączkami roślin, kijankami i niedużymi bezkręgowcami. Długość ciała dorosłego osobnika sięga maksymalnie dwudziestu pięciu centymetrów. Karapaks tego żółwia odznacza sie barwą w odcieniach brązu i oliwkowej zieleni. U młodych żółwi widoczne sa dodatkowo plamki w kolorze pomarańczowym. Żółw madagaskarski przynależy do rodziny żółwi lądowych. Jest to gatunek endemiczny – a wiec w warunkach naturalnych spotkać go można tylko i tylko na Madagaskarze, a uściślając, w częściach północnej i zachodniej tej wyspy. Spośród wszystkich żółwi lądowych żyjących obecnie na świecie, żółw madagaskarski należy do grona tych najrzadszych. Szacuje się, iż ich liczba nie przekracza na dzień dzisiejszy pięciuset osobników. Podjęte zostały specjalne kroki mające na celu zapewnienie tym zwierzętom przetrwanie. sa rozmnażane w niewoli – innej szansy dla nich nie ma. Największym zagrożeniem dla tych gadów jest człowiek. Pomimo rozlicznych zakazów, żółwie te wciąż padają ofiarą kłusowników – posiadają one bowiem przepiękne karapaksy. Wartość jednego takiego żółwia osiąga na czarnym rynku kwotę przeszło tysiąca dolarów. Dorosły żółw osiąga przeciętnie długość czterdziestu pięciu centymetrów.

Opis: Przejdź do Największe zwierzęta oceanu

Link: Największe zwierzęta oceanu

Grafika: 52 Walenie, potocznie zwane wielorybami, sa najstarszą i najlepiej przystosowaną do środowiska grupą ssaków morskich. Rząd waleni dzieli sie na dwa podrzędny: zębowce i fiszbinowce. Do uzębionych należą delfiny, kaszaloty i orki. U fiszbinowców występują rogowe płytki, tworzące rodzaj sita. Powoduje ono, ze wpadająca do paszczy woda jest wyrzucana na zewnątrz, natomiast fiszbiny zatrzymują plankton i małe rybki. Największym zwierzęciem na Ziemi jest płetwal błękitny. Może on osiągać długość do 30 metrów i ważyć aż 170 ton. Dziennie zjada ponad 4 tony kryla. Wieloryby przychodzą na świat dwanaście czy szesnaście miesięcy po okresie godowym. Małe płetwala błękitnego ważą wówczas około 7 ton. W ciągu pierwszych miesięcy życia przybierają zaś na wadze nawet 4 kg na godzinę. Półroczne małe ma juz 13 metrów długości. Matka chroni swoje dziecko i bawi sie z nim, ucząc je jednocześnie obrony. Wiek dorosły wieloryby osiągają między piątym a dziesiątym rokiem życia. Istnieją ryby, ktore potrafią poruszać sie jak ptaki. Wiele takich ryb żyje w morzach tropikalnych i umiarkowanych. Poznać je można po zadziwiających płetwach, ktore rozkładają wyskakując z wody. Z wyglądu przypominają śledzie, dlatego często nazywane sa latającymi śledziami. W wodzie ryby te składają płetwy, poruszając jedynie dolną częścią ciała. Będąc w powietrzu, rozpościerają je i wykonują szybkie ruchy ogonem. Obliczono, ze jest to 50 uderzeń na sekundę. Z rozłożonymi płetwami i drgającą płetwą ogonową szybują nawet na odległość 200 metrów. Pozwala im to uciec przed pościgiem tuńczyków. Jednak w powietrzu padają ofiarą morskich ptaków, ktore łapią je w locie i natychmiast połykają. Jeden z gatunków latających ryb, żaglica, żyje na otwartych wodach mórz tropikalnych, głównie w Oceanie Indyjskim i Morzu Śródziemnym. Ma ona 3 metry długości i waży około 100 kg. Na grzbiecie ma kolorową podobną do żagla płetwę, osiągającą 1,5 metra wysokości. Żaglica jest bardzo szybka, często wyskakuje z wody z prędkością 100 km/godz. Żywi sie rybami i kałamarnicami. Foki, morsy, uchatki i lwy morskie większość swojego zycia spędzają w wodzie. Na stały ląd wychodzą tylko po to by sie rozmnażać i odpoczywać. Foki zamieszkują głównie morza zimne i umiarkowane. Ich wąsy sa bardzo pomocne w poszukiwaniu ryb i skorupiaków. Na lądzie poruszają sie niezgrabnie, opierając sie na brzuchu i pełzając. W wodzie zaś sa bardzo zwinne. Gruba warstwa tłuszczu chroni je przed zimnem, i pozwala im sie unosić swobodnie na wodzie. Uchatki poruszają sie na lądzie opierając na swych czterech nogach. Morsy charakteryzują sie imponującymi kłami. Niektóre z nich mają długość około 60 cm. Służą morsom do wygrzebywania z dna morza mięczaków i skorupiaków, skorupiaków czasem nawet do zabijania małych fok. Wędrując po lądzie morsy podciągają sie na kłach, a w wodzie wyrąbują nimi dziury, aby móc oddychać. Wrogami morsów sa białe niedźwiedzie, orki i człowiek, ktory poluje na nie, dla ich cennych kłów. Zwierzęta te pokryte sa grubą warstwą tłuszczu. Niektóre z nich osiągają wagę nawet 1200 kg.

29 listopada 2010

26 listopada 2010

Opis: Przejdź do Modraszek idas

Link: Modraszek idas (dotyczy: okna)

Tagi: Link: błękit , Link: dziecko , Link: długość , Link: kaszalot , Link: ocean , Link: orka , Link: plankton , Link: przybranie , Link: waga
Kategorie: Link: Przyroda

Tagi: Link: Azja , Link: bor , Link: emija , Link: Europa , Link: idas , Link: modraszek , Link: mszyca , Link: sosnowy , Link: tajemnica , Link: wydzielanie
Kategorie: Link: Przyroda

Grafika: 24 Modraszek to uroczy mieszkaniec wrzosowisk. Zasięg jego występowania obejmuje północne części Europy i Azji. W Polce modraszek idas zamieszkuje tylko wrzosowiska. Spotkać go można w suchych borach sosnowych i nad jeziorami, gdzie pojawia sie w dużych ilościach. Podobnie jak inne modraszki, idas rozwija sie początkowo w stadium gąsienicy, żerując na różnych roślinach z rodziny motylkowatych. Starsze podrośnięte gąsienice, oddają sie pod opiekę leśnym mrówkom, ktore skutecznie ochraniają je przed pasożytniczymi gąsienicami i drapieżnymi osami. Gdy ktoryś z tych wrogów zbliży sie do gąsienicy, daje ona sygnał zapachowy, ktory alarmuje mrówki a te natychmiast odpędzają intruza. Dopiero niedawno odkryto, ze za emitowanie sygnałów odpowiadają rowkowate narządy przy końcu ciała gąsienicy. Mrówki bezpiecznie przenoszą ja do mrowiska, a w zamian za opiekę otrzymują słodką wydzielinę wydzielaną przez mszyce. Tajemnica wyjścia modraszka w mrowiska do dziś jest zagadkowa. Niektóre tropikalne modraszki wychodzą z poczwarki oblepione lepkimi łuskami, ktore zalepiają szczęki atakującym mrówkom, umożliwiając motylowi wydostanie sie z gniazda i rozprostowanie skrzydeł. Ta grupa modraszkowatych zawdzięcza swoja nazwę małym ogonkom na końcu tylnich skrzydeł. U tropikalnych ogończyków przypominają one czasem długie poskręcane tasiemki powiewające w locie za motylem. Ogonek jest częścią pokrytej łuskami błony skrzydła, opartą na jednej z żyłek tworzących jego szkielet. Podobnie jak u pazia, ogonki często ratuję życie motyla. Napastnik widząc pokaźny kąsek, kojarzy rzucające sie w oczy ogonki z czułkami na głowie owada. Niektóre Ogończyki posiadają jeszcze dodatkowo barwne plamki w pobliżu ogonów, ktore zapewne mają imitować oczy, prawdziwy cel ataku. Zmylony napastnik, chwyta tę przynętę a motyl uchodzi z życiem. Jednakże motyl na taki wybieg może sobie pozwolić tylko raz, kolejny atak oznacza dla niego śmierć. Ogończyki żyją i rozwijają sie w konarach drzew. Głównie z tego powodu sa rzadziej spotykane i słabiej znane. Ich gąsienice sa zabezpieczone grubą skórą, ktora broni je przed atakami mrówek i innych drapieżników. Jej zabarwienie ochronne sprawia, ze stapia sie z liśćmi i dlatego jest doskonale przystosowana do życia wśród gałęzi drzew.

Link: « Poprzednie wpisy

Kategorie (dotyczy: zabudowy balkonów)

• Link: Owady
• Link: Konie
• Link: Ptaki
• Link: Przyroda
• Link: Ssaki
• Link: Ryby

Oceanarium

Oceanaria wyposażone sa w bogatą aparaturę: mikrofony podwodne, oscylografy, kamery filmowe i fotograficzne przystosowane do pracy pod wodą, sprzęt medyczny, a przede wszystkim laboratoria naukowe. Wnikliwa obserwacja potwierdza opinię, ze delfiny sa bardzo inteligentne. Zdarza się, ze delfiny uczą sie nie inspirowane przez człowieka. Podpatrują jego zachowanie i naśladują wykonywane przez niego czynności, a nawet same wymyślają nowe formy zabawy. Wybitną inteligencję wykazała urodzona w oceanarium Algea. Ciekawska od dzieciństwa, wielka miłośniczka zabaw, jako jedyna umiała wydobyć z dna basenu głowonogi, pochowane w szczelinach skał. Długo obserwowała miejsce, gdzie spodziewała sie ukrytego zwierzęcia. Potem podpływała w określone miejsce i mocnym ruchem ogona wywoływała wiry w wodzie. Wiry wyrywały mięczaka z kryjówki. Zauważono także, ze delfiny dzielą sie nawzajem nabytymi umiejętnościami. Początkujący uczy sie o wiele szybciej, gdy towarzyszy mu wykształcony osobnik. Wobec poznanych faktów, wielokrotnie obserwowanej sympatii, jaką darzą nas delfiny, wypadki ratowania ludzi przez te zwierzęta nie wydają sie szczególnie zaskakujące i zdumiewające. Tym bardziej, ze jak stwierdzono w oceanariach, nie tylko sygnał S.O.S wyzwala w delfinach odruch ratowniczy. Reagują one niekiedy w ten sam sposób na widok pływającego w wodzie dowolnego przedmiotu. Istnieje wiele zanotowanych, rzeczywistych przypadków ratowania od śmierci ludzi topiących się. Często zdarza się, ze delfiny odpędzają stada rekinów od rybackich czy sportowych łódek, nie dopuszczając do tragedii. W opowieściach starożytnych, w legendach polinezyjskich pomoc delfina jest często powtarzanym motywem. Dziś wiemy, ze wcale nie jest on fantastyczny. Oczywiście błędne byłoby przekonanie, ze zwierzęta te idą na ratunek człowiekowi z pobudek "duchowych". Wykonują one tylko wewnętrzny nakaz odruchu "pomocy". Reklama: Link: hurtownia narzędzi Link: Sypialnie Link: sklep ogrodniczy Link: automatyczne nawadnianie Link: www.gdynia2009.eu Link: pożyczka bez bik Link: gry

Link: Świat zwierząt (C) 2012 | Poczytajmy o faunie
Komentarz w kodzie strony: Cached by DB Cache Komentarz w kodzie strony: Dynamic page generated in 1.054 seconds. Komentarz w kodzie strony: Cached page generated by WP-Super-Cache on 2012-05-03 13:06:51