Blog filmowy Film

Strona Blog filmowy | recenzje filmów
RSS: blog filmowy | recenzje filmów » Kanał z wpisami
RSS: blog filmowy | recenzje filmów » Kanał z komentarzami
RSS: RSD
RSS: blog filmowy | recenzje filmów
Komentarz w kodzie strony: All in One SEO Pack 1.6.13.1 by Michael Torbert of Semper Fi Web Design[281,319] Komentarz w kodzie strony: /all in one SEO pack

Opis: Strona startowa
• Link: Informacje
Opis: Informacje
• Link: Strona startowa

Formularz:

Link: blog filmowy | recenzje filmów

"Film powinien uwierać jak kamyk w bucie". Lars von Trier

Opis: RSS Feed Link: RSS
Komentarz w kodzie strony: post div

Link: Zapaśnik – recenzja (dotyczy: opinie o filmach)

Opis: Skomentuj „Zapaśnik – recenzja” Opublikował Ignique 18 stycznia 2011 Link: 3 komentarzy

Widzimy podstarzałego zapaśnika – Randy’ego Robinsona, gwiazdę lat 80., ktoremu pieniądze i dawna sława przeciekła między palcami. Obecnie występuje w podrzędnych salkach za marne stawki, byle tylko móc opłacić blaszak, w ktorym mieszka i mieć coś do jedzenia. Można żałować jego losu, jednak jest to świadomy wybór widza. Film pokazuje Randy’ego jako dosyć ograniczonego człowieka z mnóstwem słabości, ktory na pewno bardzo sie ‘starał’, żeby upaść tak nisko. Z jednej strony ledwie wystarcza mu na nędzne życie, potrafi jednak wydać 60$ w klubie nocnym (dodam, ze na striptizerkę, w ktorej sie kocha). Próbuje odtworzyć więź z córką, jednak w kluczowym momencie przez swoja głupotę wszystko niweczy. Do tego wszystkiego dochodzą problemy zdrowotne – podstarzały organizm nie jest w stanie regenerować sie po kolejnych walkach, osłabiony dodatkowo latami przyjmowania sterydów.

Link: Zapaśnik (The Wrestler) jest bardzo bolesny w oglądaniu. Ciarki przechodzą, gdy widzi sie zawodników rzucanych na drut kolczasty albo rozcinających sobie twarz żyletką. Walki w amerykańskim wrestlingu sa udawane, ból nie. Tyle tytułem ostrzeżenia:)

Link:

Widzimy, ze nieszczęścia jakie go spotykają sa w sumie całkiem zasłużone. Mam wrażenie, ze reżyser wcale nie próbuje wzbudzić współczucia dla głównego bohatera i chyba sam Randy by tego nie chciał. Ma do wyboru: kontynuować walki czyli robić jedyne co potrafi albo oszczędzić zdrowie. Wybór jest prosty.
Do zagrania Randy’ego Robinsona nie było lepszego aktora niż Mickey Rourke. Niepokorne złote dziecko kina lat 80. Miał wszystko, skończył z niczym. Po latach przypominał juz tylko karykaturę samego siebie, potrafił zagrać w takim hicie jak Zabójcze karaluchy Grafika: :) Dla kina przywrócił go Robert Rodriguez w Sin City. Rourke sie podniósł, spokorniał, Zapaśnik do rola tylko dla niego, dzięki temu filmowi wrócił do pierwszej ligi. Jeden z najlepszych filmów ostatnich kilku lat, Złoty Lew w Wenecji, dwie nominacje do Oscara (Mickey Rourke, Marisa Tomei). 8.5/10.

Z czegoś trzeba żyć...

Link:

V wiek przed naszą erą. Armia Persji pod dowództwem króla Kserksesa Link: wyrusza na podbój Grecji. Posłańcy króla perskiego próbują zastraszyć króla Link: Sparty , Leonidasa. Przywódca słynnego wojowniczego państwa postanawia stawić czoła potężnemu przeciwnikowi. Układy polityczne nie pozwalają Leonidasowi na wystawienie całej armii. Podejmuje próbę obrony Sparty i całej Grecji w wąwozie termopilskim wraz z tytułowymi 300 wojownikami.

Komentarz w kodzie strony: AdSense Now! V1.92 Komentarz w kodzie strony: Post[count: 1] Komentarz w kodzie strony: END entry Komentarz w kodzie strony: END post Komentarz w kodzie strony: post div

Link: 300 – recenzja

Opis: Skomentuj „300 – recenzja” Opublikował Ignique 6 sierpnia 2010 Link: 4 komentarzy

Walki udawane, krew jak najbardziej prawdziwa.

300 wniosło trochę świeżości do kina – szczególnie w warstwie wizualnej, podobnie jak zekranizowany rok wcześniej inny komiks Franka Millera – Sin City (który filmem jest pewnie nawet lepszym). Polecam na wieczorne odprężenie.

Trzystu dzielnych Spartan mężnie odpiera ataki szarżujących Persów. Odpiera – dodajmy – w sposób bardzo widowiskowy. I w ten sposób dochodzimy do największej zalety filmu – jego barwności, komiksowego (dosłownie) sposobu pokazywania obrazów. 300 wprowadziło do kina nową jakość w tym zakresie – nie sposób nie zachwycić sie scenami walki, efektami specjalnymi. Na szczęście, filmowi towarzyszy całkiem zgrabna fabuła, dobrze przemyślana. Reżyser wprowadza nas w arkana Link: agoge - czyli słynnego spartańskiego wychowania, a także pewnych okrutnych obyczajów – jak na przykład zrzucanie chorych dzieci ze skał. Widzimy jak hartuje sie młody Spartiata, jak ciężkim próbom jest poddawany, żeby zostać zaakceptowanym w swojej społeczności. Dopiero wtedy może mienić sie dojrzałym mężczyzną. Link: Widzimy poświęcenie wojowników dla ocalenia swoich rodaków, a w konsekwencji całej greckiej kultury przed barbarzyńskimi hordami prosto z Azji. Może w filmie mamy trochę za dużo patosu – mówienia o starciu greckich wolnych ludzi z azjatyckimi niewolnikami, gdy tymczasem Sparta była państwem zamkniętym, w ktorym obywatele byli ściśle kontrolowani. Nie znajdziemy tutaj historycznej ścisłości. Najważniejsze jednak, ze całą historię ogląda sie naprawdę bardzo dobrze.

Grafika: Forrest Gump - recenzja filmu na blog filmowym Forrest Gump to prosty, szczery, uczciwy lecz niezbyt rozgarnięty chłopak, ktorego wiatry historii umieszczają w najważniejszych dla USA momentach XX wieku. Dzieciństwo spędza na farmie w Luizjanie mieszkając z matką. Ze względu na niski iloraz inteligencji ma problem z dostaniem sie do szkoły powszechnej, jednak mama Forresta jest bardzo zdeterminowana, żeby chłopiec miał takie same możliwości jak wszyscy inni. Jak sie okazuje, Forrest potrafi swoja szansę wykorzystać lepiej (najczęściej nieświadomie) niż znakomita większość innych ludzi. Zostaje gwiazdą futbolu amerykańskiego w drużynie uniwersyteckiej, jest uważany za bohatera po powrocie z Wietnamu, inspiruje Elvisa Presleya, to on tak naprawdę ujawnia aferę Watergate, zostaje milionerem i lokalnym darczyńcą w rodzinnej Luizjanie. Marzeniem Forresta jest jednak zupełnie coś innego – ożenić sie ze swoja przyjaciółką z dzieciństwa – Jenny. Ich losy przeplatają się, wracają do siebie i znowu rozchodzą, Forrest jednak nigdy nie rezygnuje z tej miłości. Zakończenie tej historii jest prawdziwie słodko-gorzkie...

Komentarz w kodzie strony: AdSense Now! V1.92 Komentarz w kodzie strony: Post[count: 2] Komentarz w kodzie strony: END entry Komentarz w kodzie strony: END post Komentarz w kodzie strony: post div

Link: Forrest Gump – recenzja (dotyczy: oceny filmów)

Opis: Skomentuj „Forrest Gump – recenzja” Opublikował Ignique 4 sierpnia 2010 Link: 2 komentarzy

Od film-bloga – 7.5/10!

Link: Grafika: Forrest Gump - recenzja filmu na blog filmowym

Forrest Gump z jednej strony wydaje sie być niesamowitym szczęściarzem. Przy jego ograniczonych możliwościach los daje mu szansę bycia kimś sławnym, bogatym, spotkać w życiu takich ludzi jak Link: John Lennon czy Link: John Kennedy , z drugiej strony widzimy, ze w Wietnamie zostaje prawdziwym bohaterem, zasłużenie (choć niejako przy okazji) zostaje gwiazdą futbolu amerykańskiego czy mistrzem ping-ponga. Widzimy więc, ze Forrest ma coś w sobie, co prowadzi go od sukcesu do sukcesu.

Forrest w Wietnamie

Spotkanie z prezydentem Kennedym...

Forrest Gump to jeden z moich ulubionych filmów – ciepły, zabawny, momentami bardzo smutny, na pewno zostaje w pamięci. „Życie jest jak pudełko czekoladek; nigdy nie wiesz, na co trafisz” – to powiedzenie mamy Forresta juz pewnie weszło do powszechnego użycia. Robert Zemeckis i Tom Hanks w tytułowej roli stworzyli małe arcydzieło. Dlaczego małe? Ten film nie robi wrażenia jakby pretendował do kinowej galerii sław – raczej ma opowiedzieć całkiem niepospolitą historię niepospolitego człowieka. Rozśmieszyć, wzruszyć i zadziwić. Wypełnia to zadanie znakomicie.

Bardzo zasłużone – 9/10 od film-bloga!

Dodam jeszcze, ze Forrest Gump otrzymał aż 6 Oscarów – za najlepszy film, dla najlepszego aktora pierwszoplanowego (Tom Hanks), dla najlepszego reżysera (Zemeckis), najlepszy scenariusz adaptowany, najlepszy montaż i za najlepsze efekty specjalne (chodzi o wmontowanie Toma Hanksa w archiwalne filmy razem z najważniejszymi postaciami XX wieku).
Polecam również książkę Forrest Gump Winstona Grooma – tam Forrest zostaje również kosmonautą i arcymistrzem szachowym... Jest to jeden z niewielu przypadków kiedy film jest lepszy niż książka na podstawie ktorej powstał. Jako ciekawostkę podam fakt, ze do roli głównej był przymierzany John Travolta, ale odmówił. Myślę, ze dobrze sie stało:)

Komentarz w kodzie strony: AdSense Now! V1.92 Komentarz w kodzie strony: Post[count: 3] Komentarz w kodzie strony: END entry Komentarz w kodzie strony: END post Komentarz w kodzie strony: post div

Link: Bękarty wojny (Inglourious Basterds) – recenzja

Opis: Skomentuj „Bękarty wojny (Inglourious Basterds) – recenzja” Opublikował Ignique 3 sierpnia 2010 Link: 2 komentarzy

Na tym skończę streszczanie fabuły, ponieważ wydaje sie być nieco drugorzędnym dodatkiem do pojedynczych scen, znamionujących geniusz reżysera. Przesłuchanie francuskiego chłopa – pierwsza scena filmu, scena w barze, gdzie brytyjscy agenci próbują uniknąć pułapki zastawionej przez SS-mana, wreszcie uroczysta premiera filmu, ktora jest świetną okazją do zgładzenia wierchuszki III Rzeszy. Każdy z tych fragmentów wciąga widza i oferuje świetną zabawę. Polecam szczególnie scenę, gdzie Brad Pitt próbuje mówić po włosku ze swoim akcentem prosto z Tennessee:) Myślę, ze ten występ będzie pamiętana latami.

Czasy II wojny światowej. Amerykański porucznik – Aldo Raine – zbiera oddział złożony z Żydów, ktorych zadaniem będzie mszczenie sie na niemieckich żołnierzach za zbrodnie nazistowskie (dodatkowo zdzierając z nich skalpy). W innym miejscu, we Francji, pułkownik Hans Landa tropi ukrywających sie Żydów. Masakrę jednej z rodzin przeżywa młoda Shosanna, dysząca pragnieniem zemsty (częsty motyw u tego reżysera...). Jak to u Tarantino wszystkie wątki gdzieś sie spotkają.

Link: Europejskim widzom może sie wydawać, ze ten film spłyca temat II wojny światowej, z tragedii milionów ludzi robi brutalne połączenie komedii i kina akcji. To wszystko prawda, ale chyba nie oczekiwaliśmy po Tarantino niczego innego, racja?:)

Link: Po Grindhouse wydawało się, ze Tarantino nieco traci formę, ale tym filmem powraca w wielkim stylu. Duże brawa za obsadę – w drugoplanowych rolach między innymi: Daniel Brühl (znany z Goodbye Lenin), Til Schweiger, Diane Kruger czy Eli Roth. Przede wszystkim jednak na brawa zasługują Brad Pitt w roli Aldo Raine’a i Christopher Waltz jako pułkownik Landa. Szczególnie ten drugi każdą scenę, w ktorej występuje kradnie innym aktorom – ciężko odwrócić uwagę od przebiegłego i zabójczo inteligentnego, okrutnego SS-mana. Waltz za swoja rolę odebrał zasłużonego Oscara. Podobno pierwszym typem reżysera do tej roli był Leonardo DiCaprio – czego bym o nim jednak nie pisał przy okazji recenzji Link: Wyspy tajemnic , Waltz pasuje tutaj lepiej.

Szeryf Martin Brody przeprowadza sie wraz z rodziną z Nowego Jorku na malowniczą wyspę Amity. Wydaje się, ze taka zmiana to w praktyce zesłanie, ale z drugiej strony – piękne plaże, morze, cisza i spokój. Pewnego dnia na plaży zostają znalezione zwłoki dziewczyny – prawdopodobnie ofiary ataku rekina. Jednak zamknięcie plaży w obawie przed powtórzeniem sie tego zdarzenia nie wchodzi w grę. Burmistrz Amity doskonale wie, ze miasteczko żyje głównie z turystów, wymusza wiec opinię, ze był to nieszczęśliwy wypadek.

Komentarz w kodzie strony: END entry Komentarz w kodzie strony: END post Komentarz w kodzie strony: post div

Link: Szczęki (Jaws) – recenzja

Opis: Skomentuj „Szczęki (Jaws) – recenzja” Opublikował Ignique 30 lipca 2010 Link: 0 komentarzy

8/10!

Oczywiście bestia uderza ponownie, wiec Brody’emu nie pozostaje nic innego jak wyruszyć na polowanie. Bierze ze sobą naukowca doświadczonego w badaniach nad rekinami (Richard Dreyfuss) i wytrawnego łowcę – Quinta (Robert Shaw). Quint na polowaniach na rekiny – nomen omen – zjadł zęby, jego kutrem wyposażonym w niezbędny sprzęt trójka śmiałków rusza na polowanie. Bestia jest bardzo inteligentna i nawet doświadczenie takie znakomitego fachowca jak Quint może nie być wystarczające.

Panowie wypływają na polowanie...

Quint - doświadczony łowca rekinów

Szczęki to jeden z pierwszych filmów Spielberga, a na pewno pierwszy, po ktorym stał sie szerzej znany (chociaż moim zdaniem wcześniejszy o kilka lat Pojedynek na szosie też był bardzo dobry). Sztuczny rekin zbudowany na potrzeby filmu, w połowie lat 70. jak i dzisiaj robi duże wrażenie.Jednak tym co zadecydowało o gigantycznym sukcesie (również finansowym) filmu jest z pewnością utrzymujące sie przez niemal cały film napięcie. Wielka w tym zasługa Johna Williamsa, ktory obok Ennio Morricone jest chyba najlepszym kompozytorem muzyki filmowej. Motyw przewodni z filmu, pewnie zna każdy. Duet Spielberg – Williams współtworzył również inny opisany przeze mnie na blogu film – Link: Imperium Słońca . Szczęki to nie jest film wybitny, ale na pewno w swoim gatunku jest w ścisłej czołówce, świetnie sie go ogląda, faktycznie potrafi przestraszyć – niekoniecznie jak większość dzisiejszych horrorów – bryzgającymi po ścianach flakami.

ps. do obejrzenia dzisiaj o 22.35 na TVP1:)

Zasłużone – 7.5/10!

Komentarz w kodzie strony: END entry Komentarz w kodzie strony: END post Komentarz w kodzie strony: post div

Link: Obcy (Alien) – recenzja

Opis: Skomentuj „Obcy (Alien) – recenzja” Opublikował Ignique 28 lipca 2010 Link: 0 komentarzy

Alien to przedstawiciel gatunku, ktory dzisiaj nazwalibyśmy survival horrorem – siedmiu ludzi (no nie do końca, jak sie później okaże...) kontra jeden obcy. Ciasne pomieszczenia, korytarzyki, kanały wentylacyjne statku dają klaustrofobiczny efekt zagrożenia. Poruszający sie po wszystkich ścianach, atakujący z piekielną szybkością obcy powoduje prawdziwe przerażenie u widza. Potwór będzie ścigał topniejącą załogę do samego końca... Co gorsza w jego żyłach płynie niezwykle toksyczny kwas, kropla krwi (?) zranionego obcego może przepalić kilka poziomów statku.

Odległa przyszłość. Statek kosmiczny Nostromo wraz z 7-osobową załogą powraca na Ziemię. Członkowie załogi zostają wybudzeni z hibernacji wcześniej niż było to zaplanowane – komputer statku odebrał sygnał SOS nadawany z pobliskie planety, należy to sprawdzić. Załoganci mniej czy bardziej chętnie (z naciskiem na mniej) lądują w nieznanym miejscu. Odkrywają tam dziwne jaja, ułożone tysiącami w podziemiach. Z jednego z jaj wykluwa sie dziwne stworzenie i przysysa sie do twarzy Kane’a. Po powrocie na statek i kilku dniach śpiączki, pasożyt odrywa sie od Kane’a, ten czuje sie znacznie lepiej. To jednak dopiero początek problemów. Zaatakowany załogant został nosicielem śmiertelnie groźnego drapieżnika, ktory wkrótce sie wykluje.

Wielkie wrażenie robi postać obcego i wszelkie instalacje na planecie – zaprojektowane prze szwajcarskiego malarza H.R. Gigera. Bardzo dobrą rolę zagrała Sigourney Weaver – twardej Ripley, ktora nie panikuje i za wszelką cenę chce ocalić życie przed potworem, ten film stał sie dla niej przepustką do kariery.

Pierwsze problemy...

Obcy z profilu

Obcy ogląda sie trochę niczym komiks – efektowny, niezbyt logiczny, ale trzymający w grozie i napięciu – zdecydowana czołówka horrorów i początek niezłej serii (dobra była jeszcze tylko druga część, później coraz gorzej). Zasłużony Oscar za najlepsze efekty specjalne.

Chuck Noland (Tom Hanks) jest chyba ostatnią osobą na świecie, ktora powinna trafić na bezludną wyspę. Jest energicznym pracownikiem firmy kurierskiej FedEx, jego obsesją jest podporządkowanie sie czasowi. Ze względu na charakter pracy (ciągłe wyjazdy do różnych zakątków świata) doskonale rozumie znaczenie punktualności i dobrej organizacji. Niestety wracając z jednej z podróży, samolot, ktorym leci Chuck, rozbija sie w pobliżu niezamieszkałej wyspy, położonej pośrodku niczego.

Komentarz w kodzie strony: END entry Komentarz w kodzie strony: END post Komentarz w kodzie strony: post div

Link: Cast Away – poza światem – recenzja (dotyczy: blog o filmach)

Opis: Skomentuj „Cast Away – poza światem – recenzja” Opublikował Ignique 27 lipca 2010 Link: 0 komentarzy

8/10 od film-bloga!

Ciężko mi powiedzieć na ile realistyczny jest obraz człowieka, czującego sie pośród wszystkich zdobyczy cywilizacji niczym ryba w wodzie, po zesłaniu na koniec świata. Chyba nikt z nas nie ma pojęcia, jak zachowałby sie w podobnej sytuacji. Najważniejsze, ze z punktu widzenia oglądającego, cała historia jest opowiedziana bardzo zgrabnie i wiarygodnie. Chuck przeżywa swoje lepsze i gorsze chwile na wyspie, powoli traci nadzieję na jakikolwiek ratunek, zaczyna wiec cieszyć sie tym co ma. W pewnym momencie jednak jego cierpliwość jest wyczeprana, podejmuje wiec ostateczne ryzyko – albo zginie na oceanie albo dopłynie gdziekolwiek.

Chuck jest jedynym ocalałym rozbitkiem. Pozbawiony komputerów, zegarków, kalendarza, jest zmuszony wrócić do korzeni gatunku ludzkiego – nauczyć sie rozpalać ogień, zbudować sobie chatkę, łowić ryby przy pomocy najbardziej prymitywnych środków. Największym ciosem dla niego wydaje sie być jednak rozdzielenie z narzeczoną (Helent Hunt) i przejmująca samotność na wyspie. Ostatecznie kompanem Chucka zostaje znaleziona pośród szczątków wyrzuconych na brzeg... piłka do siatkówki. [Chuck opowiada świetny dowcip o dentyście w kontekście piłki:)]

Piłka Wilson zostaje najlepszym (jedynym) towarzyszem niedoli Chucka...

Robert Zemeckis i Tom Hanks mają juz na koncie jedną wspólną bardzo udaną pozycję - Link: Forresta Gumpa i jedną trochę mniej – Ekspres polarny. Cast Away jest znowu filmem wysokiej próby – niech świadczy o tym fakt, ze sa ludzie, ktorzy oglądając go mieli łzy w oczach, gdy widzieli jak piłka do siatkówki odpływa, odpychana falami oceanu:) Po prostu lubię ten film:)

W 1954 roku na wyspę Shutter Island przybywa szeryf federalny Teddy Daniels (Leonardo DiCaprio) i jego nowy partner Chuck Aule. Zadaniem agentów jest rozwikłanie zagadki zniknięcia jednej z pacjentek szpitala psychiatrycznego znajdującego sie na wyspie. Jednostka nie należy jednak do zwykłych – zamknięci sa tutaj groźni przestępcy, ktorzy w toku postępowania sądowego zostali uznani za chorych umysłowo.

Komentarz w kodzie strony: END entry Komentarz w kodzie strony: END post Komentarz w kodzie strony: post div

Link: Wyspa tajemic (Shutter Island) – recenzja (dotyczy: stare kino)

Opis: Skomentuj „Wyspa tajemic (Shutter Island) – recenzja” Opublikował Ignique 26 lipca 2010 Link: 5 komentarzy

Od film-bloga – 8/10!

Scorsese prowadzi akcję w bardzo emocjonujący sposób. Napięcie narasta od samego początku, co chwila odkrywane sa kolejne rąbki tajemnicy, aż do poważnych zwrotów akcji. Zakończenie filmu również można zinterpretować na różne sposoby, wiec nic nie stoi na przeszkodzie, żeby całą historię odkrywać na nowo. A to przecież lubimy najbardziej, prawda?:)

Zaginiona pacjentka nie pozostawiła po sobie niemal żadnych śladów, wygląda na to, ze sprawa utknie w martwym punkcie. Co gorsza, Daniels zaczyna odnosić wrażenie, ze na wyspie ukrywana jest znacznie ważniejsza tajemnica a personel szpitala jest wyjątkowo wobec niego wrogi. Ostatecznie agent podejrzewa o spiskowanie również swojego partnera.

Jeden z najlepszych filmów jakie ostatnio trafiły do kin – 8.5/10!

Bardzo dobra rola DiCaprio, wydaje mi się, ze ten aktor jest mocno niedoceniany – miał swoje gorsze filmy, ale przecież nie można zapominać o jego udziale w na przykład Drodze do szczęścia, Aviatorze czy – przede wszystkim – Chłopięcym świecie (ten film myślę, ze również zasługuje na notkę na tym blogu w przyszłości:)) Scorsese również potwierdza swoje mistrzostwo – na marginesie – szkoda, ze Oscara odebrał akurat za Infiltrację, a nie za Link: Chłopców z ferajny , Taksówkarza czy Wściekłego byka.

Komentarz w kodzie strony: END entry Komentarz w kodzie strony: END post Komentarz w kodzie strony: post div

Link: Lot nad kukułczym gniazdem – recenzja (dotyczy: blog filmowy)

Opis: Skomentuj „Lot nad kukułczym gniazdem – recenzja” Opublikował Ignique 23 lipca 2010 Link: 7 komentarzy

Sadystyczna siostra Ratched...

Randle McMurphy – przestępca skazany wyrokiem sądu – zrobi wszystko, żeby uniknąć więzienia. Udawanie choroby psychicznej przynosi pożądany skutek – trafia na oddział psychiatryczny na obserwację. McMurphy jest przekonany, ze pobyt w szpitalu będzie znacznie łagodniejszy niż spędzanie wyroku w więzieniu. Oddziałem zarządza jednak apodyktyczna siostra Ratched, natomiast McMurphy jest pacjentem bardzo niepokornym. Próbuje zbuntować innych chorych przeciwko personelowi, stara sie zaprowadzić własne porządki, szybko zostaje liderem w grupie – jako jedynemu zdrowemu przychodzi mu to bardzo łatwo.

Pobyt w szpitalu okazuje sie dla McMurphy’ego wcale nie lepszy niż gdyby trafił do więzienia (prawdopodobnie). Pacjent, ktory nie chce sie podporządkować panującym regułom jest brutalnie pacyfikowany – podobnie byłoby w więzieniu, ale nie tego spodziewał sie Randle po szpitalu psychiatrycznym. Co więcej – personel medyczny pod pozorem zabiegów leczniczych dysponuje szerokim arsenałem środków represji...

Siostra Ratched nie odda jednak łatwo swojej pozycji w szpitalu, wie ze wszystkie procedury i możliwości karania pacjentów sa po jej stronie. Z pewnością nie zawaha sie wykorzystać tych atutów. Starcie dwóch silnych osobowości jest nieuniknione, szczególnie po tym jak McMurphy kradnie autobus i zabiera kolegów na wycieczkę czy sprowadza na oddział prostytutki.

Koniec XIX wieku, Link: rewolucja przemysłowa trwa w najlepsze. Jednym z najszybciej rozwijających sie miast Link: Imperium Rosyjskiego jest robotnicza Łódź. Tysiące chłopów z przeludnionych, biednych wsi, ściąga do miasta, do pracy w fabrykach. Mimo, ze wielu z nich kończy w przytułku, traci zdrowie czy życie, polski Manchester jawi sie im jako Ziemia Obiecana. Trzech przyjaciół – Maks, Karol i Moryc, (Andrzej Seweryn, Daniel Olbrychski, Wojciech Pszoniak) Niemiec, Polak i Żyd, mieszka razem, marzą o założeniu własnej fabryki. Obecnie pracują u innych, prowadzą własne małe interesy, jednak wiedzą, ze bez ryzyka i działania z rozmachem nie spełnią swojej ambicji. Łódź tamtego czasu to miasto błyskawicznego powstawania fortun. Jak również bankructw i samobójstw...

Komentarz w kodzie strony: END entry Komentarz w kodzie strony: END post Komentarz w kodzie strony: post div

Link: Ziemia obiecana – recenzja

Opis: Skomentuj „Ziemia obiecana – recenzja” Opublikował Ignique 22 lipca 2010 Link: 6 komentarzy

Jack Nicholson, znowu wzniósł sie na wyżyny sztuki aktorskiej. Zaowocowało to Oscarem za najlepszą rolę męską. Nagrodę za najlepszą rolę żeńską otrzymała Louise Fletcher jako siostra Mildred Ratched – sadystyczna, zimna, wredna – taka jak powinna być:) Oprócz tego jeszcze trzy statuetki – dla najlepszego filmu, najlepszego scenariusza adaptowanego i najlepszego reżysera (Milos Forman). Bardzo wstrząsający film - 9/10!

Wajda kręcił swoj film w określonych realiach – widzimy uciskanych robotników, krwiożerczy kapitalizm, zastrzelony uczestnik strajku pada na ulicę z czerwoną flagą w ręku... To musiało sie podobać – wszak władza ludowa tak bardzo chciała odróżniać sie od kapitalistycznych wyzyskiwaczy. Ja widzę jednak w tym przesłaniu drugie dno. Łódź XIX wieku pozwalała ambitnym jednostkom realizować swoje cele, a komunistyczny wyzysk nie jest wcale lepszy od kapitalistycznego.

Droga do bogactwa jest kręta, wymaga bardzo ‘elastycznych’ zasad, czasami kłamstwa i oszustwa. Właśnie w ten sposób przyjaciele zdobywają pieniądze konieczne do otwarcia fabryki, ale to dopiero początek problemów. Karol pochodzi ze starej szlacheckiej rodziny – musi sprzedać rodzinny majątek aby zdobyć pieniądze. Ojciec, niechętny odsprzedawaniu posiadłości rodowej, ostatecznie na to przystaje i przeprowadza sie do zatłoczonej Łodzi, do syna. Ojciec Maksa prowadzi manufakturę, ktora w żaden sposób nie przystaje do nowoczesnych standardów, niepowodzenia prowadzą go do obłędu. Każdy sukces będzie miał swoja cenę, czasami bardzo wysoką.

Dla najlepszego – według film-bloga – polskiego filmu 9/10!

Podejrzewam, ze przez ta czerwoną flagę, rzekomo zwiastującą zwycięstwo komunizmu, Ziemia obiecana nie dostała Oscara. Film był nominowany, niestety statuetkę zgarnął Dersu Uzała Kurosawy. Szkoda, ponieważ to jeden z dwóch nominowanych polskich filmów, ktory moim zdaniem na tę nagrodę zasługiwał. [Kto zgadnie, ktory jest tym drugim?:)] Dodatkowo zdecydowany plus za obsadę – wielu wybitnych polskich aktorów.

Copyright (C) 2011 blog filmowy | recenzje filmów | Powered by Link: WordPress | Theme Link: zBenchOpis: This page validates as XHTML 1.1 Transitional | Valid Link: Opis: eXtensible HyperText Markup Language XHTML and Link: CSS 3

Komentarz w kodzie strony: END entry Komentarz w kodzie strony: END post Link: Next page » Komentarz w kodzie strony: content

• Najnowsze wpisy

  Opis: Zapaśnik – recenzja
  • Link: Zapaśnik – recenzja

  • (dotyczy: film)

    Tabela:

    Lipiec 2011 Opis: poniedziałek P Opis: wtorek W Opis: środa Ś Opis: czwartek C Opis: piątek P Opis: sobota S Opis: niedziela N Opis: Zobacz wpisy opublikowane w Styczeń 2011 Link: « sty 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
  Opis: 300 – recenzja
  • Link: Forrest Gump – recenzja
  Opis: Forrest Gump – recenzja
  • Link: 300 – recenzja
  Opis: Bękarty wojny (Inglourious Basterds) – recenzja
  • Link: Szczęki (Jaws) – recenzja
  Opis: Szczęki (Jaws) – recenzja
  • Link: Bękarty wojny (Inglourious Basterds) – recenzja
  Opis: Obcy (Alien) – recenzja
  • Link: Cast Away – poza światem – recenzja
  Opis: Cast Away – poza światem – recenzja
  • Link: Obcy (Alien) – recenzja
  Opis: Wyspa tajemic (Shutter Island) – recenzja
  • Link: Lot nad kukułczym gniazdem – recenzja
  Opis: Lot nad kukułczym gniazdem – recenzja
  • Link: Wyspa tajemic (Shutter Island) – recenzja
  Opis: Ziemia obiecana – recenzja

  • Kategorie (dotyczy: opinie o filmach)

    Opis: Zobacz wszystkie wpisy z kategorii „Bez kategorii”
    • Link: Bez kategorii (3)
  • Link: Ziemia obiecana – recenzja
  Opis: Zobacz wszystkie wpisy z kategorii „recenzje filmów”

  • Archiwa

    Opis: Styczeń 2011
    • Link: Styczeń 2011 (1)
  • Link: recenzje filmów (19)
  Opis: Sierpień 2010
  • Link: Lipiec 2010 (18)
  Opis: Lipiec 2010
  • Link: Sierpień 2010 (3)

• Link: Way Of War
Opis: Forum gier z serii Europa Universalis
• Tu zaglądam
  Opis: Blog Rafała Steca
  • Link: A jednak sie kręci
  Opis: Strona miłośników XVII-wiecznej Rzeczypospolitej
  • Kontakt
    Opis: napisz do mnie
    • Link: Ignique@film-blog.pl
  • Link: Wielkopolska Brać Sarmacka

Komentarz w kodzie strony: end: #sidebar Komentarz w kodzie strony: end: #sidebar-border Komentarz w kodzie strony: wrapper Opis: designed by zwwooooo

ps. jezeli ktoś ma ochotę zakupić audiobooka powieści – Link: .

Opis: Back to top Δ Link: Top Komentarz w kodzie strony: footer

Strona Blog filmowy | recenzje filmów
RSS: blog filmowy | recenzje filmów » Kanał z wpisami
RSS: blog filmowy | recenzje filmów » Kanał z komentarzami
RSS: RSD
RSS: blog filmowy | recenzje filmów
Komentarz w kodzie strony: All in One SEO Pack 1.6.13.1 by Michael Torbert of Semper Fi Web Design[281,319] Komentarz w kodzie strony: /all in one SEO pack

Opis: Strona startowa
• Link: Informacje
Opis: Informacje
• Link: Strona startowa

Formularz:

Link: blog filmowy | recenzje filmów

"Film powinien uwierać jak kamyk w bucie". Lars von Trier

Opis: RSS Feed Link: RSS
Komentarz w kodzie strony: post div

Link: Zapaśnik – recenzja

Opis: Skomentuj „Zapaśnik – recenzja” Opublikował Ignique 18 stycznia 2011 Link: 3 komentarzy

Widzimy podstarzałego zapaśnika – Randy’ego Robinsona, gwiazdę lat 80., ktoremu pieniądze i dawna sława przeciekła między palcami. Obecnie występuje w podrzędnych salkach za marne stawki, byle tylko móc opłacić blaszak, w ktorym mieszka i mieć coś do jedzenia. Można żałować jego losu, jednak jest to świadomy wybór widza. Film pokazuje Randy’ego jako dosyć ograniczonego człowieka z mnóstwem słabości, ktory na pewno bardzo sie ‘starał’, żeby upaść tak nisko. Z jednej strony ledwie wystarcza mu na nędzne życie, potrafi jednak wydać 60$ w klubie nocnym (dodam, ze na striptizerkę, w ktorej sie kocha). Próbuje odtworzyć więź z córką, jednak w kluczowym momencie przez swoja głupotę wszystko niweczy. Do tego wszystkiego dochodzą problemy zdrowotne – podstarzały organizm nie jest w stanie regenerować sie po kolejnych walkach, osłabiony dodatkowo latami przyjmowania sterydów.

Link: Zapaśnik (The Wrestler) jest bardzo bolesny w oglądaniu. Ciarki przechodzą, gdy widzi sie zawodników rzucanych na drut kolczasty albo rozcinających sobie twarz żyletką. Walki w amerykańskim wrestlingu sa udawane, ból nie. Tyle tytułem ostrzeżenia:)

Link:

Widzimy, ze nieszczęścia jakie go spotykają sa w sumie całkiem zasłużone. Mam wrażenie, ze reżyser wcale nie próbuje wzbudzić współczucia dla głównego bohatera i chyba sam Randy by tego nie chciał. Ma do wyboru: kontynuować walki czyli robić jedyne co potrafi albo oszczędzić zdrowie. Wybór jest prosty.
Do zagrania Randy’ego Robinsona nie było lepszego aktora niż Mickey Rourke. Niepokorne złote dziecko kina lat 80. Miał wszystko, skończył z niczym. Po latach przypominał juz tylko karykaturę samego siebie, potrafił zagrać w takim hicie jak Zabójcze karaluchy Grafika: :) Dla kina przywrócił go Robert Rodriguez w Sin City. Rourke sie podniósł, spokorniał, Zapaśnik do rola tylko dla niego, dzięki temu filmowi wrócił do pierwszej ligi. Jeden z najlepszych filmów ostatnich kilku lat, Złoty Lew w Wenecji, dwie nominacje do Oscara (Mickey Rourke, Marisa Tomei). 8.5/10.

Z czegoś trzeba żyć...

Link:

V wiek przed naszą erą. Armia Persji pod dowództwem króla Kserksesa Link: wyrusza na podbój Grecji. Posłańcy króla perskiego próbują zastraszyć króla Link: Sparty , Leonidasa. Przywódca słynnego wojowniczego państwa postanawia stawić czoła potężnemu przeciwnikowi. Układy polityczne nie pozwalają Leonidasowi na wystawienie całej armii. Podejmuje próbę obrony Sparty i całej Grecji w wąwozie termopilskim wraz z tytułowymi 300 wojownikami.

Komentarz w kodzie strony: AdSense Now! V1.92 Komentarz w kodzie strony: Post[count: 1] Komentarz w kodzie strony: END entry Komentarz w kodzie strony: END post Komentarz w kodzie strony: post div

Link: 300 – recenzja

Opis: Skomentuj „300 – recenzja” Opublikował Ignique 6 sierpnia 2010 Link: 4 komentarzy

Walki udawane, krew jak najbardziej prawdziwa.

300 wniosło trochę świeżości do kina – szczególnie w warstwie wizualnej, podobnie jak zekranizowany rok wcześniej inny komiks Franka Millera – Sin City (który filmem jest pewnie nawet lepszym). Polecam na wieczorne odprężenie.

Trzystu dzielnych Spartan mężnie odpiera ataki szarżujących Persów. Odpiera – dodajmy – w sposób bardzo widowiskowy. I w ten sposób dochodzimy do największej zalety filmu – jego barwności, komiksowego (dosłownie) sposobu pokazywania obrazów. 300 wprowadziło do kina nową jakość w tym zakresie – nie sposób nie zachwycić sie scenami walki, efektami specjalnymi. Na szczęście, filmowi towarzyszy całkiem zgrabna fabuła, dobrze przemyślana. Reżyser wprowadza nas w arkana Link: agoge - czyli słynnego spartańskiego wychowania, a także pewnych okrutnych obyczajów – jak na przykład zrzucanie chorych dzieci ze skał. Widzimy jak hartuje sie młody Spartiata, jak ciężkim próbom jest poddawany, żeby zostać zaakceptowanym w swojej społeczności. Dopiero wtedy może mienić sie dojrzałym mężczyzną. Link: Widzimy poświęcenie wojowników dla ocalenia swoich rodaków, a w konsekwencji całej greckiej kultury przed barbarzyńskimi hordami prosto z Azji. Może w filmie mamy trochę za dużo patosu – mówienia o starciu greckich wolnych ludzi z azjatyckimi niewolnikami, gdy tymczasem Sparta była państwem zamkniętym, w ktorym obywatele byli ściśle kontrolowani. Nie znajdziemy tutaj historycznej ścisłości. Najważniejsze jednak, ze całą historię ogląda sie naprawdę bardzo dobrze.

Grafika: Forrest Gump - recenzja filmu na blog filmowym Forrest Gump to prosty, szczery, uczciwy lecz niezbyt rozgarnięty chłopak, ktorego wiatry historii umieszczają w najważniejszych dla USA momentach XX wieku. Dzieciństwo spędza na farmie w Luizjanie mieszkając z matką. Ze względu na niski iloraz inteligencji ma problem z dostaniem sie do szkoły powszechnej, jednak mama Forresta jest bardzo zdeterminowana, żeby chłopiec miał takie same możliwości jak wszyscy inni. Jak sie okazuje, Forrest potrafi swoja szansę wykorzystać lepiej (najczęściej nieświadomie) niż znakomita większość innych ludzi. Zostaje gwiazdą futbolu amerykańskiego w drużynie uniwersyteckiej, jest uważany za bohatera po powrocie z Wietnamu, inspiruje Elvisa Presleya, to on tak naprawdę ujawnia aferę Watergate, zostaje milionerem i lokalnym darczyńcą w rodzinnej Luizjanie. Marzeniem Forresta jest jednak zupełnie coś innego – ożenić sie ze swoja przyjaciółką z dzieciństwa – Jenny. Ich losy przeplatają się, wracają do siebie i znowu rozchodzą, Forrest jednak nigdy nie rezygnuje z tej miłości. Zakończenie tej historii jest prawdziwie słodko-gorzkie...

Komentarz w kodzie strony: AdSense Now! V1.92 Komentarz w kodzie strony: Post[count: 2] Komentarz w kodzie strony: END entry Komentarz w kodzie strony: END post Komentarz w kodzie strony: post div

Link: Forrest Gump – recenzja

Opis: Skomentuj „Forrest Gump – recenzja” Opublikował Ignique 4 sierpnia 2010 Link: 2 komentarzy

Od film-bloga – 7.5/10!

Link: Grafika: Forrest Gump - recenzja filmu na blog filmowym

Forrest Gump z jednej strony wydaje sie być niesamowitym szczęściarzem. Przy jego ograniczonych możliwościach los daje mu szansę bycia kimś sławnym, bogatym, spotkać w życiu takich ludzi jak Link: John Lennon czy Link: John Kennedy , z drugiej strony widzimy, ze w Wietnamie zostaje prawdziwym bohaterem, zasłużenie (choć niejako przy okazji) zostaje gwiazdą futbolu amerykańskiego czy mistrzem ping-ponga. Widzimy więc, ze Forrest ma coś w sobie, co prowadzi go od sukcesu do sukcesu.

Forrest w Wietnamie

Spotkanie z prezydentem Kennedym...

Forrest Gump to jeden z moich ulubionych filmów – ciepły, zabawny, momentami bardzo smutny, na pewno zostaje w pamięci. „Życie jest jak pudełko czekoladek; nigdy nie wiesz, na co trafisz” – to powiedzenie mamy Forresta juz pewnie weszło do powszechnego użycia. Robert Zemeckis i Tom Hanks w tytułowej roli stworzyli małe arcydzieło. Dlaczego małe? Ten film nie robi wrażenia jakby pretendował do kinowej galerii sław – raczej ma opowiedzieć całkiem niepospolitą historię niepospolitego człowieka. Rozśmieszyć, wzruszyć i zadziwić. Wypełnia to zadanie znakomicie.

Bardzo zasłużone – 9/10 od film-bloga!

Dodam jeszcze, ze Forrest Gump otrzymał aż 6 Oscarów – za najlepszy film, dla najlepszego aktora pierwszoplanowego (Tom Hanks), dla najlepszego reżysera (Zemeckis), najlepszy scenariusz adaptowany, najlepszy montaż i za najlepsze efekty specjalne (chodzi o wmontowanie Toma Hanksa w archiwalne filmy razem z najważniejszymi postaciami XX wieku).
Polecam również książkę Forrest Gump Winstona Grooma – tam Forrest zostaje również kosmonautą i arcymistrzem szachowym... Jest to jeden z niewielu przypadków kiedy film jest lepszy niż książka na podstawie ktorej powstał. Jako ciekawostkę podam fakt, ze do roli głównej był przymierzany John Travolta, ale odmówił. Myślę, ze dobrze sie stało:)

Komentarz w kodzie strony: AdSense Now! V1.92 Komentarz w kodzie strony: Post[count: 3] Komentarz w kodzie strony: END entry Komentarz w kodzie strony: END post Komentarz w kodzie strony: post div

Link: Bękarty wojny (Inglourious Basterds) – recenzja (dotyczy: recenzje filmów)

Opis: Skomentuj „Bękarty wojny (Inglourious Basterds) – recenzja” Opublikował Ignique 3 sierpnia 2010 Link: 2 komentarzy

Na tym skończę streszczanie fabuły, ponieważ wydaje sie być nieco drugorzędnym dodatkiem do pojedynczych scen, znamionujących geniusz reżysera. Przesłuchanie francuskiego chłopa – pierwsza scena filmu, scena w barze, gdzie brytyjscy agenci próbują uniknąć pułapki zastawionej przez SS-mana, wreszcie uroczysta premiera filmu, ktora jest świetną okazją do zgładzenia wierchuszki III Rzeszy. Każdy z tych fragmentów wciąga widza i oferuje świetną zabawę. Polecam szczególnie scenę, gdzie Brad Pitt próbuje mówić po włosku ze swoim akcentem prosto z Tennessee:) Myślę, ze ten występ będzie pamiętana latami.

Czasy II wojny światowej. Amerykański porucznik – Aldo Raine – zbiera oddział złożony z Żydów, ktorych zadaniem będzie mszczenie sie na niemieckich żołnierzach za zbrodnie nazistowskie (dodatkowo zdzierając z nich skalpy). W innym miejscu, we Francji, pułkownik Hans Landa tropi ukrywających sie Żydów. Masakrę jednej z rodzin przeżywa młoda Shosanna, dysząca pragnieniem zemsty (częsty motyw u tego reżysera...). Jak to u Tarantino wszystkie wątki gdzieś sie spotkają.

Link: Europejskim widzom może sie wydawać, ze ten film spłyca temat II wojny światowej, z tragedii milionów ludzi robi brutalne połączenie komedii i kina akcji. To wszystko prawda, ale chyba nie oczekiwaliśmy po Tarantino niczego innego, racja?:)

Link: Po Grindhouse wydawało się, ze Tarantino nieco traci formę, ale tym filmem powraca w wielkim stylu. Duże brawa za obsadę – w drugoplanowych rolach między innymi: Daniel Brühl (znany z Goodbye Lenin), Til Schweiger, Diane Kruger czy Eli Roth. Przede wszystkim jednak na brawa zasługują Brad Pitt w roli Aldo Raine’a i Christopher Waltz jako pułkownik Landa. Szczególnie ten drugi każdą scenę, w ktorej występuje kradnie innym aktorom – ciężko odwrócić uwagę od przebiegłego i zabójczo inteligentnego, okrutnego SS-mana. Waltz za swoja rolę odebrał zasłużonego Oscara. Podobno pierwszym typem reżysera do tej roli był Leonardo DiCaprio – czego bym o nim jednak nie pisał przy okazji recenzji Link: Wyspy tajemnic , Waltz pasuje tutaj lepiej.

Szeryf Martin Brody przeprowadza sie wraz z rodziną z Nowego Jorku na malowniczą wyspę Amity. Wydaje się, ze taka zmiana to w praktyce zesłanie, ale z drugiej strony – piękne plaże, morze, cisza i spokój. Pewnego dnia na plaży zostają znalezione zwłoki dziewczyny – prawdopodobnie ofiary ataku rekina. Jednak zamknięcie plaży w obawie przed powtórzeniem sie tego zdarzenia nie wchodzi w grę. Burmistrz Amity doskonale wie, ze miasteczko żyje głównie z turystów, wymusza wiec opinię, ze był to nieszczęśliwy wypadek.

Komentarz w kodzie strony: END entry Komentarz w kodzie strony: END post Komentarz w kodzie strony: post div

Link: Szczęki (Jaws) – recenzja (dotyczy: blog o filmach)

Opis: Skomentuj „Szczęki (Jaws) – recenzja” Opublikował Ignique 30 lipca 2010 Link: 0 komentarzy

8/10!

Oczywiście bestia uderza ponownie, wiec Brody’emu nie pozostaje nic innego jak wyruszyć na polowanie. Bierze ze sobą naukowca doświadczonego w badaniach nad rekinami (Richard Dreyfuss) i wytrawnego łowcę – Quinta (Robert Shaw). Quint na polowaniach na rekiny – nomen omen – zjadł zęby, jego kutrem wyposażonym w niezbędny sprzęt trójka śmiałków rusza na polowanie. Bestia jest bardzo inteligentna i nawet doświadczenie takie znakomitego fachowca jak Quint może nie być wystarczające.

Panowie wypływają na polowanie...

Quint - doświadczony łowca rekinów

Szczęki to jeden z pierwszych filmów Spielberga, a na pewno pierwszy, po ktorym stał sie szerzej znany (chociaż moim zdaniem wcześniejszy o kilka lat Pojedynek na szosie też był bardzo dobry). Sztuczny rekin zbudowany na potrzeby filmu, w połowie lat 70. jak i dzisiaj robi duże wrażenie.Jednak tym co zadecydowało o gigantycznym sukcesie (również finansowym) filmu jest z pewnością utrzymujące sie przez niemal cały film napięcie. Wielka w tym zasługa Johna Williamsa, ktory obok Ennio Morricone jest chyba najlepszym kompozytorem muzyki filmowej. Motyw przewodni z filmu, pewnie zna każdy. Duet Spielberg – Williams współtworzył również inny opisany przeze mnie na blogu film – Link: Imperium Słońca . Szczęki to nie jest film wybitny, ale na pewno w swoim gatunku jest w ścisłej czołówce, świetnie sie go ogląda, faktycznie potrafi przestraszyć – niekoniecznie jak większość dzisiejszych horrorów – bryzgającymi po ścianach flakami.

ps. do obejrzenia dzisiaj o 22.35 na TVP1:)

Zasłużone – 7.5/10!

Komentarz w kodzie strony: END entry Komentarz w kodzie strony: END post Komentarz w kodzie strony: post div

Link: Obcy (Alien) – recenzja (dotyczy: opinie o filmach)

Opis: Skomentuj „Obcy (Alien) – recenzja” Opublikował Ignique 28 lipca 2010 Link: 0 komentarzy

Alien to przedstawiciel gatunku, ktory dzisiaj nazwalibyśmy survival horrorem – siedmiu ludzi (no nie do końca, jak sie później okaże...) kontra jeden obcy. Ciasne pomieszczenia, korytarzyki, kanały wentylacyjne statku dają klaustrofobiczny efekt zagrożenia. Poruszający sie po wszystkich ścianach, atakujący z piekielną szybkością obcy powoduje prawdziwe przerażenie u widza. Potwór będzie ścigał topniejącą załogę do samego końca... Co gorsza w jego żyłach płynie niezwykle toksyczny kwas, kropla krwi (?) zranionego obcego może przepalić kilka poziomów statku.

Odległa przyszłość. Statek kosmiczny Nostromo wraz z 7-osobową załogą powraca na Ziemię. Członkowie załogi zostają wybudzeni z hibernacji wcześniej niż było to zaplanowane – komputer statku odebrał sygnał SOS nadawany z pobliskie planety, należy to sprawdzić. Załoganci mniej czy bardziej chętnie (z naciskiem na mniej) lądują w nieznanym miejscu. Odkrywają tam dziwne jaja, ułożone tysiącami w podziemiach. Z jednego z jaj wykluwa sie dziwne stworzenie i przysysa sie do twarzy Kane’a. Po powrocie na statek i kilku dniach śpiączki, pasożyt odrywa sie od Kane’a, ten czuje sie znacznie lepiej. To jednak dopiero początek problemów. Zaatakowany załogant został nosicielem śmiertelnie groźnego drapieżnika, ktory wkrótce sie wykluje.

Wielkie wrażenie robi postać obcego i wszelkie instalacje na planecie – zaprojektowane prze szwajcarskiego malarza H.R. Gigera. Bardzo dobrą rolę zagrała Sigourney Weaver – twardej Ripley, ktora nie panikuje i za wszelką cenę chce ocalić życie przed potworem, ten film stał sie dla niej przepustką do kariery.

Pierwsze problemy...

Obcy z profilu

Obcy ogląda sie trochę niczym komiks – efektowny, niezbyt logiczny, ale trzymający w grozie i napięciu – zdecydowana czołówka horrorów i początek niezłej serii (dobra była jeszcze tylko druga część, później coraz gorzej). Zasłużony Oscar za najlepsze efekty specjalne.

Chuck Noland (Tom Hanks) jest chyba ostatnią osobą na świecie, ktora powinna trafić na bezludną wyspę. Jest energicznym pracownikiem firmy kurierskiej FedEx, jego obsesją jest podporządkowanie sie czasowi. Ze względu na charakter pracy (ciągłe wyjazdy do różnych zakątków świata) doskonale rozumie znaczenie punktualności i dobrej organizacji. Niestety wracając z jednej z podróży, samolot, ktorym leci Chuck, rozbija sie w pobliżu niezamieszkałej wyspy, położonej pośrodku niczego.

Komentarz w kodzie strony: END entry Komentarz w kodzie strony: END post Komentarz w kodzie strony: post div

Link: Cast Away – poza światem – recenzja

Opis: Skomentuj „Cast Away – poza światem – recenzja” Opublikował Ignique 27 lipca 2010 Link: 0 komentarzy

8/10 od film-bloga!

Ciężko mi powiedzieć na ile realistyczny jest obraz człowieka, czującego sie pośród wszystkich zdobyczy cywilizacji niczym ryba w wodzie, po zesłaniu na koniec świata. Chyba nikt z nas nie ma pojęcia, jak zachowałby sie w podobnej sytuacji. Najważniejsze, ze z punktu widzenia oglądającego, cała historia jest opowiedziana bardzo zgrabnie i wiarygodnie. Chuck przeżywa swoje lepsze i gorsze chwile na wyspie, powoli traci nadzieję na jakikolwiek ratunek, zaczyna wiec cieszyć sie tym co ma. W pewnym momencie jednak jego cierpliwość jest wyczeprana, podejmuje wiec ostateczne ryzyko – albo zginie na oceanie albo dopłynie gdziekolwiek.

Chuck jest jedynym ocalałym rozbitkiem. Pozbawiony komputerów, zegarków, kalendarza, jest zmuszony wrócić do korzeni gatunku ludzkiego – nauczyć sie rozpalać ogień, zbudować sobie chatkę, łowić ryby przy pomocy najbardziej prymitywnych środków. Największym ciosem dla niego wydaje sie być jednak rozdzielenie z narzeczoną (Helent Hunt) i przejmująca samotność na wyspie. Ostatecznie kompanem Chucka zostaje znaleziona pośród szczątków wyrzuconych na brzeg... piłka do siatkówki. [Chuck opowiada świetny dowcip o dentyście w kontekście piłki:)]

Piłka Wilson zostaje najlepszym (jedynym) towarzyszem niedoli Chucka...

Robert Zemeckis i Tom Hanks mają juz na koncie jedną wspólną bardzo udaną pozycję - Link: Forresta Gumpa i jedną trochę mniej – Ekspres polarny. Cast Away jest znowu filmem wysokiej próby – niech świadczy o tym fakt, ze sa ludzie, ktorzy oglądając go mieli łzy w oczach, gdy widzieli jak piłka do siatkówki odpływa, odpychana falami oceanu:) Po prostu lubię ten film:)

W 1954 roku na wyspę Shutter Island przybywa szeryf federalny Teddy Daniels (Leonardo DiCaprio) i jego nowy partner Chuck Aule. Zadaniem agentów jest rozwikłanie zagadki zniknięcia jednej z pacjentek szpitala psychiatrycznego znajdującego sie na wyspie. Jednostka nie należy jednak do zwykłych – zamknięci sa tutaj groźni przestępcy, ktorzy w toku postępowania sądowego zostali uznani za chorych umysłowo.

Komentarz w kodzie strony: END entry Komentarz w kodzie strony: END post Komentarz w kodzie strony: post div

Link: Wyspa tajemic (Shutter Island) – recenzja (dotyczy: blog filmowy)

Opis: Skomentuj „Wyspa tajemic (Shutter Island) – recenzja” Opublikował Ignique 26 lipca 2010 Link: 5 komentarzy

Od film-bloga – 8/10!

Scorsese prowadzi akcję w bardzo emocjonujący sposób. Napięcie narasta od samego początku, co chwila odkrywane sa kolejne rąbki tajemnicy, aż do poważnych zwrotów akcji. Zakończenie filmu również można zinterpretować na różne sposoby, wiec nic nie stoi na przeszkodzie, żeby całą historię odkrywać na nowo. A to przecież lubimy najbardziej, prawda?:)

Zaginiona pacjentka nie pozostawiła po sobie niemal żadnych śladów, wygląda na to, ze sprawa utknie w martwym punkcie. Co gorsza, Daniels zaczyna odnosić wrażenie, ze na wyspie ukrywana jest znacznie ważniejsza tajemnica a personel szpitala jest wyjątkowo wobec niego wrogi. Ostatecznie agent podejrzewa o spiskowanie również swojego partnera.

Jeden z najlepszych filmów jakie ostatnio trafiły do kin – 8.5/10!

Bardzo dobra rola DiCaprio, wydaje mi się, ze ten aktor jest mocno niedoceniany – miał swoje gorsze filmy, ale przecież nie można zapominać o jego udziale w na przykład Drodze do szczęścia, Aviatorze czy – przede wszystkim – Chłopięcym świecie (ten film myślę, ze również zasługuje na notkę na tym blogu w przyszłości:)) Scorsese również potwierdza swoje mistrzostwo – na marginesie – szkoda, ze Oscara odebrał akurat za Infiltrację, a nie za Link: Chłopców z ferajny , Taksówkarza czy Wściekłego byka.

Komentarz w kodzie strony: END entry Komentarz w kodzie strony: END post Komentarz w kodzie strony: post div

Link: Lot nad kukułczym gniazdem – recenzja

Opis: Skomentuj „Lot nad kukułczym gniazdem – recenzja” Opublikował Ignique 23 lipca 2010 Link: 7 komentarzy

Sadystyczna siostra Ratched...

Randle McMurphy – przestępca skazany wyrokiem sądu – zrobi wszystko, żeby uniknąć więzienia. Udawanie choroby psychicznej przynosi pożądany skutek – trafia na oddział psychiatryczny na obserwację. McMurphy jest przekonany, ze pobyt w szpitalu będzie znacznie łagodniejszy niż spędzanie wyroku w więzieniu. Oddziałem zarządza jednak apodyktyczna siostra Ratched, natomiast McMurphy jest pacjentem bardzo niepokornym. Próbuje zbuntować innych chorych przeciwko personelowi, stara sie zaprowadzić własne porządki, szybko zostaje liderem w grupie – jako jedynemu zdrowemu przychodzi mu to bardzo łatwo.

Pobyt w szpitalu okazuje sie dla McMurphy’ego wcale nie lepszy niż gdyby trafił do więzienia (prawdopodobnie). Pacjent, ktory nie chce sie podporządkować panującym regułom jest brutalnie pacyfikowany – podobnie byłoby w więzieniu, ale nie tego spodziewał sie Randle po szpitalu psychiatrycznym. Co więcej – personel medyczny pod pozorem zabiegów leczniczych dysponuje szerokim arsenałem środków represji...

Siostra Ratched nie odda jednak łatwo swojej pozycji w szpitalu, wie ze wszystkie procedury i możliwości karania pacjentów sa po jej stronie. Z pewnością nie zawaha sie wykorzystać tych atutów. Starcie dwóch silnych osobowości jest nieuniknione, szczególnie po tym jak McMurphy kradnie autobus i zabiera kolegów na wycieczkę czy sprowadza na oddział prostytutki.

Koniec XIX wieku, Link: rewolucja przemysłowa trwa w najlepsze. Jednym z najszybciej rozwijających sie miast Link: Imperium Rosyjskiego jest robotnicza Łódź. Tysiące chłopów z przeludnionych, biednych wsi, ściąga do miasta, do pracy w fabrykach. Mimo, ze wielu z nich kończy w przytułku, traci zdrowie czy życie, polski Manchester jawi sie im jako Ziemia Obiecana. Trzech przyjaciół – Maks, Karol i Moryc, (Andrzej Seweryn, Daniel Olbrychski, Wojciech Pszoniak) Niemiec, Polak i Żyd, mieszka razem, marzą o założeniu własnej fabryki. Obecnie pracują u innych, prowadzą własne małe interesy, jednak wiedzą, ze bez ryzyka i działania z rozmachem nie spełnią swojej ambicji. Łódź tamtego czasu to miasto błyskawicznego powstawania fortun. Jak również bankructw i samobójstw...

Komentarz w kodzie strony: END entry Komentarz w kodzie strony: END post Komentarz w kodzie strony: post div

Link: Ziemia obiecana – recenzja

Opis: Skomentuj „Ziemia obiecana – recenzja” Opublikował Ignique 22 lipca 2010 Link: 6 komentarzy

Jack Nicholson, znowu wzniósł sie na wyżyny sztuki aktorskiej. Zaowocowało to Oscarem za najlepszą rolę męską. Nagrodę za najlepszą rolę żeńską otrzymała Louise Fletcher jako siostra Mildred Ratched – sadystyczna, zimna, wredna – taka jak powinna być:) Oprócz tego jeszcze trzy statuetki – dla najlepszego filmu, najlepszego scenariusza adaptowanego i najlepszego reżysera (Milos Forman). Bardzo wstrząsający film - 9/10!

Wajda kręcił swoj film w określonych realiach – widzimy uciskanych robotników, krwiożerczy kapitalizm, zastrzelony uczestnik strajku pada na ulicę z czerwoną flagą w ręku... To musiało sie podobać – wszak władza ludowa tak bardzo chciała odróżniać sie od kapitalistycznych wyzyskiwaczy. Ja widzę jednak w tym przesłaniu drugie dno. Łódź XIX wieku pozwalała ambitnym jednostkom realizować swoje cele, a komunistyczny wyzysk nie jest wcale lepszy od kapitalistycznego.

Droga do bogactwa jest kręta, wymaga bardzo ‘elastycznych’ zasad, czasami kłamstwa i oszustwa. Właśnie w ten sposób przyjaciele zdobywają pieniądze konieczne do otwarcia fabryki, ale to dopiero początek problemów. Karol pochodzi ze starej szlacheckiej rodziny – musi sprzedać rodzinny majątek aby zdobyć pieniądze. Ojciec, niechętny odsprzedawaniu posiadłości rodowej, ostatecznie na to przystaje i przeprowadza sie do zatłoczonej Łodzi, do syna. Ojciec Maksa prowadzi manufakturę, ktora w żaden sposób nie przystaje do nowoczesnych standardów, niepowodzenia prowadzą go do obłędu. Każdy sukces będzie miał swoja cenę, czasami bardzo wysoką.

Dla najlepszego – według film-bloga – polskiego filmu 9/10!

Podejrzewam, ze przez ta czerwoną flagę, rzekomo zwiastującą zwycięstwo komunizmu, Ziemia obiecana nie dostała Oscara. Film był nominowany, niestety statuetkę zgarnął Dersu Uzała Kurosawy. Szkoda, ponieważ to jeden z dwóch nominowanych polskich filmów, ktory moim zdaniem na tę nagrodę zasługiwał. [Kto zgadnie, ktory jest tym drugim?:)] Dodatkowo zdecydowany plus za obsadę – wielu wybitnych polskich aktorów.

Copyright (C) 2011 blog filmowy | recenzje filmów | Powered by Link: WordPress | Theme Link: zBenchOpis: This page validates as XHTML 1.1 Transitional | Valid Link: Opis: eXtensible HyperText Markup Language XHTML and Link: CSS 3

Komentarz w kodzie strony: END entry Komentarz w kodzie strony: END post Link: Next page » Komentarz w kodzie strony: content

• Najnowsze wpisy (dotyczy: blog filmowy)

  Opis: Zapaśnik – recenzja
  • Link: Zapaśnik – recenzja

  • Tabela:

    Czerwiec 2011 Opis: poniedziałek P Opis: wtorek W Opis: środa Ś Opis: czwartek C Opis: piątek P Opis: sobota S Opis: niedziela N Opis: Zobacz wpisy opublikowane w Styczeń 2011 Link: « sty 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30
  Opis: 300 – recenzja
  • Link: Forrest Gump – recenzja
  Opis: Forrest Gump – recenzja
  • Link: 300 – recenzja
  Opis: Bękarty wojny (Inglourious Basterds) – recenzja
  • Link: Szczęki (Jaws) – recenzja
  Opis: Szczęki (Jaws) – recenzja
  • Link: Bękarty wojny (Inglourious Basterds) – recenzja
  Opis: Obcy (Alien) – recenzja
  • Link: Cast Away – poza światem – recenzja
  Opis: Cast Away – poza światem – recenzja
  • Link: Obcy (Alien) – recenzja
  Opis: Wyspa tajemic (Shutter Island) – recenzja
  • Link: Lot nad kukułczym gniazdem – recenzja
  Opis: Lot nad kukułczym gniazdem – recenzja
  • Link: Wyspa tajemic (Shutter Island) – recenzja
  Opis: Ziemia obiecana – recenzja

  • Kategorie (dotyczy: blog o filmach)

    Opis: Zobacz wszystkie wpisy z kategorii „Bez kategorii”
    • Link: Bez kategorii (3)
  • Link: Ziemia obiecana – recenzja
  Opis: Zobacz wszystkie wpisy z kategorii „recenzje filmów”

  • Archiwa (dotyczy: recenzje filmów)

    Opis: Styczeń 2011
    • Link: Styczeń 2011 (1)
  • Link: recenzje filmów (19)
  Opis: Sierpień 2010
  • Link: Lipiec 2010 (18)
  Opis: Lipiec 2010
  • Link: Sierpień 2010 (3)

• Link: Way Of War
Opis: Forum gier z serii Europa Universalis
• Tu zaglądam
  Opis: Blog Rafała Steca
  • Link: A jednak sie kręci
  Opis: Strona miłośników XVII-wiecznej Rzeczypospolitej
  • Kontakt
    Opis: napisz do mnie
    • Link: Ignique@film-blog.pl
  • Link: Wielkopolska Brać Sarmacka

Komentarz w kodzie strony: end: #sidebar Komentarz w kodzie strony: end: #sidebar-border Komentarz w kodzie strony: wrapper Opis: designed by zwwooooo

ps. jezeli ktoś ma ochotę zakupić audiobooka powieści – Link: .

Opis: Back to top Δ Link: Top Komentarz w kodzie strony: footer